Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Aniden gelen o çikolata krizleri var ya, aslında beyninin sana kurduğu minik bir tuzak. Birden bastırır, sanki o tatlıyı yemezsen dünyanın sonu gelecekmiş gibi hissedersin. Kan şekerin öyle bir dibe vurmuştur ki gözün başka hiçbir şeyi görmez.
Protein ve lifi tabağına koymadığın her öğün, öğleden sonraki tatlı krizine davetiye çıkarıyor. Sadece karbonhidrat ağırlıklı beslendiğinde kan şekerin bir anda fırlıyor, sonra birden çakılıyor. E haliyle vücut hemen hızlı enerji, yani şekeri feryat figan istemeye başlıyor...
Bir bardak su alıp birkaç dakika beklemeyi hiç denedin mi? Susuzluk hissiyle tatlı krizini beyin bazen tam ayırt edemiyor abi ya. Gerçekten aç mısın yoksa sadece vücudun su mu istiyor, dur bir bak bakalım.
Tarçın deyip geçme, vallahi bak kan şekerini dengelemede tam bir gizli kahraman. Sabah kahvende yulafına ya da içtiğin bitki çayına birazcık eklesen bile o karşı konulmaz tatlı isteğinin bıçak gibi kesildiğini göreceksin.
Uykusuz kaldığın gecelerin sabahını bir hatırla... Beyin yorgun olunca motivasyon düşüyor, irade zayıflıyor ve doğrudan yüksek kalorili şeylere kayıyor elin. İyi bir uyku çekmediğin günlerde tatlıya saldırman tamamen biyolojik bir savunma mekanizması aslında.
Paketli gıdaların üzerini okurken "şekersiz" yazısına kanma sakın. İşlenmiş gıdalara gizlenen o yapay tatlandırıcılar, beynindeki tatlı reseptörlerini daha da azdırıyor, seni sürekli daha fazlasını arzular hale getiriyor.
Meyveyi tek başına yemek yerine yanına üç-beş badem ya da bir kaşık yoğurt atıver. Karbonhidratı tek başına bünyeye almak yerine yanına sağlıklı bir yağ veya protein eklemek, kan şekerinin dalgalanmasını engeller. Yani şekerin birden yükselip aniden düşmesini önlemiş olursun böylece.
Stresli anlarında elin hemen buzdolabının kapağına gidiyor değil mi? Kortizol tavan yapınca vücut kendini güvende hissetmek için serotonin, yani mutluluk hormonu arıyor. Tatlı da bu hormonu en hızlı kestirmeden sağlayan şey işte...
Canın delicesine tatlı çektiğinde hemen bir yürüyüşe çık, dikkatini başka yere ver. Harekete geçtiğin anda beyin o saplantılı odaklanmayı kırıyor, krizi unutuveriyorsun bir anda.
Aç kalmayacaksın, kendini kısıtlayıp durmayacaksın. Öğün atladıkça bir sonraki saatte kontrolü kaybetme riskin katlanarak artıyor çünkü. Düzenli ve dengeli beslenmek, bu krizleri daha doğmadan masada bitirmenin en pratik yolu.
Bazen de sadece canın çekmiştir, bu kadar basit... Kendine sürekli yüklenip o suçluluk psikolojisine girme. Birkaç kare bitter çikolatayı zevkle ye gitsin, abartmadan keyfini çıkar.
Protein ve lifi tabağına koymadığın her öğün, öğleden sonraki tatlı krizine davetiye çıkarıyor. Sadece karbonhidrat ağırlıklı beslendiğinde kan şekerin bir anda fırlıyor, sonra birden çakılıyor. E haliyle vücut hemen hızlı enerji, yani şekeri feryat figan istemeye başlıyor...
Bir bardak su alıp birkaç dakika beklemeyi hiç denedin mi? Susuzluk hissiyle tatlı krizini beyin bazen tam ayırt edemiyor abi ya. Gerçekten aç mısın yoksa sadece vücudun su mu istiyor, dur bir bak bakalım.
Tarçın deyip geçme, vallahi bak kan şekerini dengelemede tam bir gizli kahraman. Sabah kahvende yulafına ya da içtiğin bitki çayına birazcık eklesen bile o karşı konulmaz tatlı isteğinin bıçak gibi kesildiğini göreceksin.
Uykusuz kaldığın gecelerin sabahını bir hatırla... Beyin yorgun olunca motivasyon düşüyor, irade zayıflıyor ve doğrudan yüksek kalorili şeylere kayıyor elin. İyi bir uyku çekmediğin günlerde tatlıya saldırman tamamen biyolojik bir savunma mekanizması aslında.
Paketli gıdaların üzerini okurken "şekersiz" yazısına kanma sakın. İşlenmiş gıdalara gizlenen o yapay tatlandırıcılar, beynindeki tatlı reseptörlerini daha da azdırıyor, seni sürekli daha fazlasını arzular hale getiriyor.
Meyveyi tek başına yemek yerine yanına üç-beş badem ya da bir kaşık yoğurt atıver. Karbonhidratı tek başına bünyeye almak yerine yanına sağlıklı bir yağ veya protein eklemek, kan şekerinin dalgalanmasını engeller. Yani şekerin birden yükselip aniden düşmesini önlemiş olursun böylece.
Stresli anlarında elin hemen buzdolabının kapağına gidiyor değil mi? Kortizol tavan yapınca vücut kendini güvende hissetmek için serotonin, yani mutluluk hormonu arıyor. Tatlı da bu hormonu en hızlı kestirmeden sağlayan şey işte...
Canın delicesine tatlı çektiğinde hemen bir yürüyüşe çık, dikkatini başka yere ver. Harekete geçtiğin anda beyin o saplantılı odaklanmayı kırıyor, krizi unutuveriyorsun bir anda.
Aç kalmayacaksın, kendini kısıtlayıp durmayacaksın. Öğün atladıkça bir sonraki saatte kontrolü kaybetme riskin katlanarak artıyor çünkü. Düzenli ve dengeli beslenmek, bu krizleri daha doğmadan masada bitirmenin en pratik yolu.
Bazen de sadece canın çekmiştir, bu kadar basit... Kendine sürekli yüklenip o suçluluk psikolojisine girme. Birkaç kare bitter çikolatayı zevkle ye gitsin, abartmadan keyfini çıkar.
