Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Ayna karşısına geçip üst çarkındaki o boşluğu dilinle yokladığın o an var ya, işte hayatının akışını değiştiren o melankolik saniye tam olarak o dur. Diş hekimi koltuğunda çekilen panoramik röntgen filminin üzerindeki o soğuk mavi ışık, maksiller sinüs tabanındaki kemik rezorpsiyonunu gösterdiğinde, içindeki o tanıdık çöküntü hissi tavan yapar; çünkü alveolar kret yüksekliğinin 4 milimetrenin altına düşmesi, osteoklast aktivitesinin osteoblastik yapımı nasıl yendiğinin en acımasız biyolojik kanıtıdır.
Anatomik olarak cavitas nasi ile proc. alveolaris maxillae arasında yer alan sinus maxillaris boşluğunun pnömatizasyon süreci, kaybedilen diş köklerinin yerini doldurmayan o zamansız ihmalkarlığın sana sunduğu en ağır faturadır. Schneiderian membranın o hassas, ortalama 0.3 milimetre kalınlığındaki mukozal örtüsü, osteotom frezleriyle ya da piezoelektrik cerrahi uçlarıyla yapılan lateral pencere açılımı sırasında yırtılma riskiyle burun buruna gelirken, cerrahın elindeki o minik el aletlerinin titreşimi resmen ruhunu deler geçer.
Cerrahi protokolün en can alıcı noktası olan lateral yaklaşım flep kaldırma aşamasında, periost elevatorü ile mukoza nazikçe sıyrılırken, o incecik zarın her nefes alış verişinde havalanışı adeta insan hayatının ne kadar kırılgan olduğunu yüzüne çarpar. O sinüs zarı ki, hidrolik basınçla ya da küret yardımıyla yukarı doğru ekarte edildiğinde ortaya çıkan o boşluk, sanki gelecekteki gülüşünün yeniden inşası için açılmış kutsal bir tapınak gibidir; ama işin içine girince anlıyorsun ki bu iş öyle masaldaki gibi kolay değil abi ya, vallahi billahi cerrahın eli titreyecek olsa bütün emekler çöp olur.
Greftleme aşamasında kullanılan kalsiyum fosfat esaslı sentetik biomateryaller, sığır kaynaklı xenogreft partikülleri veya hastanın kendi linea obliqua bölgesinden alınan otojenik kemik tozları, o yeni oluşturulan kaviteye yerleştirilirken trombositten zengin fibrin (PRF) membranıyla desteklenir. Bu otojen ve allojenik greft karışımının osteokondüktif kapasitesi, yeni damarlanma yani anjiyogenez sürecini tetiklerken, kollajen matrisin içinde osteoblast hücrelerinin mineralize matriks salgılaması tam sekiz ila on iki aylık bir biyolojik sabır savaşı gerektirir.
İşte tam bu noktada, sinüs tabanı yükseltme operasyonunun o korkutucu ama bir o kadar büyüleyici anatomik gerçekliğiyle baş başa kalırsın; osseointegrasyon kelimesinin sözlük anlamı değil, o titanyum vidanın o yeni kaynayan kemik trabeküllerine tutunurken çıkardığı o sessiz fısıltı seni hayata bağlar. Bazen kendi kendine sorarsın ya, "Değer mi gerçekten bu kadar eziyete?" diye, işte o implantın üzerine atılacak porselen kronun estetiği aklına gelince bütün o cerrahi travma, postoperatif şişlikler ve buz kompresleri unutulup gider...
Anatomik olarak cavitas nasi ile proc. alveolaris maxillae arasında yer alan sinus maxillaris boşluğunun pnömatizasyon süreci, kaybedilen diş köklerinin yerini doldurmayan o zamansız ihmalkarlığın sana sunduğu en ağır faturadır. Schneiderian membranın o hassas, ortalama 0.3 milimetre kalınlığındaki mukozal örtüsü, osteotom frezleriyle ya da piezoelektrik cerrahi uçlarıyla yapılan lateral pencere açılımı sırasında yırtılma riskiyle burun buruna gelirken, cerrahın elindeki o minik el aletlerinin titreşimi resmen ruhunu deler geçer.
Cerrahi protokolün en can alıcı noktası olan lateral yaklaşım flep kaldırma aşamasında, periost elevatorü ile mukoza nazikçe sıyrılırken, o incecik zarın her nefes alış verişinde havalanışı adeta insan hayatının ne kadar kırılgan olduğunu yüzüne çarpar. O sinüs zarı ki, hidrolik basınçla ya da küret yardımıyla yukarı doğru ekarte edildiğinde ortaya çıkan o boşluk, sanki gelecekteki gülüşünün yeniden inşası için açılmış kutsal bir tapınak gibidir; ama işin içine girince anlıyorsun ki bu iş öyle masaldaki gibi kolay değil abi ya, vallahi billahi cerrahın eli titreyecek olsa bütün emekler çöp olur.
Greftleme aşamasında kullanılan kalsiyum fosfat esaslı sentetik biomateryaller, sığır kaynaklı xenogreft partikülleri veya hastanın kendi linea obliqua bölgesinden alınan otojenik kemik tozları, o yeni oluşturulan kaviteye yerleştirilirken trombositten zengin fibrin (PRF) membranıyla desteklenir. Bu otojen ve allojenik greft karışımının osteokondüktif kapasitesi, yeni damarlanma yani anjiyogenez sürecini tetiklerken, kollajen matrisin içinde osteoblast hücrelerinin mineralize matriks salgılaması tam sekiz ila on iki aylık bir biyolojik sabır savaşı gerektirir.
İşte tam bu noktada, sinüs tabanı yükseltme operasyonunun o korkutucu ama bir o kadar büyüleyici anatomik gerçekliğiyle baş başa kalırsın; osseointegrasyon kelimesinin sözlük anlamı değil, o titanyum vidanın o yeni kaynayan kemik trabeküllerine tutunurken çıkardığı o sessiz fısıltı seni hayata bağlar. Bazen kendi kendine sorarsın ya, "Değer mi gerçekten bu kadar eziyete?" diye, işte o implantın üzerine atılacak porselen kronun estetiği aklına gelince bütün o cerrahi travma, postoperatif şişlikler ve buz kompresleri unutulup gider...
