Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Geçen yaz, Almanya’dan gelen çocukluk arkadaşım Ahmet’le İstanbul’da bir çay bahçesinde oturuyoruz; adamın yüzünde yıllardır görmediğim bir rahatlama, garip bir huzur var. "Oğlum," dedi çayından bir yudum alıp, "yıllardır şu bel fıtığı yüzünden çekmediğim çile kalmadı, meğer derman burnumun ucundaymış da haberim yokmuş." İşte o an anladım; insanın kendi ülkesinde bulamadığı şifayı, kilometrelerce ötedeki bir ameliyat masasında, bambaşka bir coğrafyanın sıcaklığında araması öyle kuru bir seyahat fantezisi falan değilmiş. Biz buna sektörde süslü püslü isimler takıp sağlık turizmi diyoruz ama işin aslı düpedüz can havliyle yola koyulmak, canını güvenebileceğin bir ele teslim etme arzusu...
Sınırlar harita üzerinde var sadece, konu can sağlığı olunca insan o çizgileri bir çırpıda silip atıveriyor vallahi. Düşünsenize, sabah kendi evinizde uyanıyorsunuz, akşamında ise bambaşka bir ülkede, dilini bile tam sökemediğiniz ama size gözü gibi bakan uzmanların arasında tedaviye başlıyorsunuz. Sadece ucuz olsun diye mi yapılıyor bu iş, yoksa arkasında daha derin bir arayış mı var? Elbette bütçe önemli bir kriter, kimse parasını sokakta bulmadı sonuçta ama mesele sadece cüzdanı korumak değil; bazen kendi ülkendeki o bitmek bilmeyen bekleme listelerinden kaçmak, bazen de en son teknolojiye ilk ulaşan o cerrahın sihirli dokunuşunu hissetmek... Yani bir taşla iki kuş vurmak gibi bir şey bu; hem tedavi oluyorsunuz hem de ruhunuzu dinlendirecek ufak bir kaçamak yapıyorsunuz.
Havalimanına adım attığınız o ilk andan itibaren sizi karşılayan bir danışman, her adımda yanınızda beliren bir tercüman ve otel konforunu aratmayan o hastane odaları... İnsan kendini değerli hissetmek istiyor böyle hassas dönemlerde, haksız mıyım ama? Tedavi süreci dediğin şey sadece neşter vurup dikiş atmaktan ibaret olsaydı, robotlar bu işi çoktan elimizden alırdı. İşin içine o insani dokunuş, o samimi "geçmiş olsun" nidası girince iyileşme süreci de hızlanıyor sanki. Zaten bu yüzden Türkiye gibi ülkeler bu yarışta hep bir adım öne çıkıyor; çünkü bizim insanımızın o fıtratında olan sıcaklık, batının o soğuk ve steril koridorlarında asla bulunmuyor.
Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım, yola çıkmadan önce ev ödevini iyi çalışmak gerekiyor yoksa sonu hüsranla bitebilir... İnternette her gördüğünüz süslü reklama, her "her şey dahil 5 yıldızlı tedavi" vaadine öyle gözü kapalı atlamayın abicim, rica ediyorum. Araştıracaksın, o kliniğin yetki belgesi var mı, o doktor daha önce kaç benzer operasyona imza atmış, hepsini tek tek inceleyeceksin. Bu iş oyuncak değil, doğrudan senin bedenine, senin geleceğine yapılan bir yatırım. Kendinizi profesyonel bir rehbere, işi bilen bir danışmana teslim etmediğiniz sürece o rüya gibi başlayan seyahat bir anda kabusa dönebilir...
Eski bir gazeteci refleksiyle söyleyeyim, bu sektör önümüzdeki on yılda dünyayı çok daha fazla değiştirecek, burası kesin. İnsanlar artık sadece gezmek, yeni yerler keşfetmek için değil; daha kaliteli, daha hızlı ve daha insancıl bir sağlık hizmetine kavuşmak için pasaportlarını yeniliyor. Belki de çok yakında "nerede tatil yaptın" sorusunun yerini, "şifayı nerede buldun" sorusu alacak... Kim bilir, belki de hayatı ertelemeyi bırakıp o hep kaçtığımız ameliyat randevusunu başka bir ülkenin güneşli sokaklarında almak en doğrusudur.
Sınırlar harita üzerinde var sadece, konu can sağlığı olunca insan o çizgileri bir çırpıda silip atıveriyor vallahi. Düşünsenize, sabah kendi evinizde uyanıyorsunuz, akşamında ise bambaşka bir ülkede, dilini bile tam sökemediğiniz ama size gözü gibi bakan uzmanların arasında tedaviye başlıyorsunuz. Sadece ucuz olsun diye mi yapılıyor bu iş, yoksa arkasında daha derin bir arayış mı var? Elbette bütçe önemli bir kriter, kimse parasını sokakta bulmadı sonuçta ama mesele sadece cüzdanı korumak değil; bazen kendi ülkendeki o bitmek bilmeyen bekleme listelerinden kaçmak, bazen de en son teknolojiye ilk ulaşan o cerrahın sihirli dokunuşunu hissetmek... Yani bir taşla iki kuş vurmak gibi bir şey bu; hem tedavi oluyorsunuz hem de ruhunuzu dinlendirecek ufak bir kaçamak yapıyorsunuz.
Havalimanına adım attığınız o ilk andan itibaren sizi karşılayan bir danışman, her adımda yanınızda beliren bir tercüman ve otel konforunu aratmayan o hastane odaları... İnsan kendini değerli hissetmek istiyor böyle hassas dönemlerde, haksız mıyım ama? Tedavi süreci dediğin şey sadece neşter vurup dikiş atmaktan ibaret olsaydı, robotlar bu işi çoktan elimizden alırdı. İşin içine o insani dokunuş, o samimi "geçmiş olsun" nidası girince iyileşme süreci de hızlanıyor sanki. Zaten bu yüzden Türkiye gibi ülkeler bu yarışta hep bir adım öne çıkıyor; çünkü bizim insanımızın o fıtratında olan sıcaklık, batının o soğuk ve steril koridorlarında asla bulunmuyor.
Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım, yola çıkmadan önce ev ödevini iyi çalışmak gerekiyor yoksa sonu hüsranla bitebilir... İnternette her gördüğünüz süslü reklama, her "her şey dahil 5 yıldızlı tedavi" vaadine öyle gözü kapalı atlamayın abicim, rica ediyorum. Araştıracaksın, o kliniğin yetki belgesi var mı, o doktor daha önce kaç benzer operasyona imza atmış, hepsini tek tek inceleyeceksin. Bu iş oyuncak değil, doğrudan senin bedenine, senin geleceğine yapılan bir yatırım. Kendinizi profesyonel bir rehbere, işi bilen bir danışmana teslim etmediğiniz sürece o rüya gibi başlayan seyahat bir anda kabusa dönebilir...
Eski bir gazeteci refleksiyle söyleyeyim, bu sektör önümüzdeki on yılda dünyayı çok daha fazla değiştirecek, burası kesin. İnsanlar artık sadece gezmek, yeni yerler keşfetmek için değil; daha kaliteli, daha hızlı ve daha insancıl bir sağlık hizmetine kavuşmak için pasaportlarını yeniliyor. Belki de çok yakında "nerede tatil yaptın" sorusunun yerini, "şifayı nerede buldun" sorusu alacak... Kim bilir, belki de hayatı ertelemeyi bırakıp o hep kaçtığımız ameliyat randevusunu başka bir ülkenin güneşli sokaklarında almak en doğrusudur.
