Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Saç ekimi sonrasında o aynaya ilk baktığınızda karşılaştığınız o şişlik, aslında vücudunuzun operasyona verdiği son derece doğal, hatta sağlıklı bir savunma reaksiyonudur. Operasyon esnasında kafa derisini rahatlatmak ve kökleri daha rahat yerleştirmek için enjekte edilen o özel sıvıların, yerçekiminin de etkisiyle yavaş yavaş yüzünüze, göz çevrenize doğru inmesi kaçınılmaz oluyor haliyle. Vallahi ilk günlerde o şiş görünüm insanı biraz ürkütebilir, aynadaki kendinizi tanıyamayabilirsiniz ama panik yapacak hiçbir şey yok. Bu biriken sıvıyı bölgeden uzaklaştırmanın en fizyolojik yolu, kafanızı operasyonu takip eden ilk birkaç gün boyunca kesinlikle öne eğmemek, o ödemin aşağı, yani göz kapaklarınıza inmesine izin vermemektir. Yatarken başı gövdeden en az otuz, hatta kırk beş derece yukarıda tutacak şekilde çift yastık kullanmak, lenfatik akışın yönünü aşağıya doğru çevirerek şişliğin yüzünüzde yerleşmesini büyük ölçüde engeller. Yani aslında her şey o sıvının yönünü doğru tayin etmekle, yerçekimine karşı akıllıca bir strateji geliştirmekle alakalı...
Buz uygulamasının o mucizevi daraltıcı etkisinden faydalanmak harika bir fikirdir fakat burada hayati bir detayı gözden kaçırmamak gerekiyor. Alın bölgesine, göz çevresine ve şakaklara hafifçe uygulayacağınız o soğuk kompres, damarları büzüştürerek sıvı sızmasını ve dolayısıyla ödem oluşumunu ciddi oranda frenleyecektir. Gelgelelim, o buzu tutup da yeni ekilen donör sahaya ya da ekim yapılan hassas alanlara değdirmek gibi bir hataya düşerseniz, köklerin beslenmesini kalıcı olarak bozabilirsiniz ki bunu sormayın bile, düşünmesi bile kötü... Gün içinde onar dakikalık periyotlarla, cildi tahriş etmeden, sadece alın çizgisine kadar olan bölgeye yapılan soğuk uygulamalar yüzünüzün balon gibi şişmesini gözle görülür şekilde engeller. Aslında işin sırrı tam olarak burada gizli; doğru yere, doğru zamanda ve doğru dozda müdahale etmek, süreci inanılmaz derecede konforlu hale getiriyor.
Beslenme meselesi ise genellikle bu süreçte hep kulak ardı edilen ama iyileşme hızını doğrudan belirleyen gizli bir kahramandır. Abi ya, zaten kafanızda bir hassasiyet var, bir de üstüne gidip o günlerde aşırı tuzlu, baharatlı, ağır yiyecekler tüketirseniz vücut suyu tutar da tutar, ödemi söküp atmak tam bir işkenceye dönüşür. Vücudun o biriken sıvıyı idrar ve ter yoluyla dışarı atabilmesi için böbrekleri sürekli çalıştırmak, yani tabiri caizse su gibi su içmek gerekir. Günde en az iki buçuk, üç litre saf su tüketmek, kan dolaşımını hızlandırarak dokuların yenilenmesini sağlarken, hücreler arası mesafede sıkışıp kalmış o serum sıvısını da sistemden hızla uzaklaştırır. Hani bazen derler ya, içten temizlenmek lazım diye, işte bu süreç tam olarak o cinsten bir arınma dönemini zorunlu kılıyor.
Hekiminizin size reçete ettiği o antiinflamatuar ilaçları veya ödem çözücü tabletleri tam saatinde, eksiksiz kullanmak bu işin tıbbi güvencesidir. Kendi kafanıza göre "Aman canım, bu ilaçlar karaciğeri yormasın" diyerek tedaviyi yarıda kesmek ya da hiç başlamamak, iyileşme takvimini kendi ellerinizle uzatmaktan başka bir işe yaramaz maalesef. Bu ilaçlar sadece ağrıyı kesmekle kalmıyor, doku aralarındaki o mikroskobik yangıyı, sıvı birikimini de kimyasal düzeyde baskılıyor. Doktorun önerdiği doza sadık kalmak, o şişliklerin daha oluşmadan önüne geçmek ya da oluştuysa bile çok kısa sürede sönmesini sağlamak adına en kestirme, en güvenli yoldur...
Son olarak, o ilk hafta boyunca ağır sporlardan, yoğun fiziksel aktivitelerden ve özellikle de öne doğru eğilmeyi gerektiren işlerden uzak durmanın önemini ne kadar anlatsam az. Baş bölgesindeki kan basıncını aniden yükseltecek en ufak bir zorlanma, sadece ödemi artırmakla kalmaz, taze ekilmiş o köklerin yerinden oynamasına bile zemin hazırlayabilir. Kendinizi biraz nadasa bırakmış gibi düşünün; sakin yürüyüşler yapın, dinlenin, vücudunuza bu büyük değişimi sindirebilmesi için ihtiyaç duyduğu o sakin zamanı tanıyın. Zaten birkaç gün sonra o şişliklerin kendiliğinden eriyip gittiğini, yüzünüzün eski formuna kavuştuğunu gördüğünüzde derin bir "oh" çekeceksiniz, vallahi billahi bak...
Buz uygulamasının o mucizevi daraltıcı etkisinden faydalanmak harika bir fikirdir fakat burada hayati bir detayı gözden kaçırmamak gerekiyor. Alın bölgesine, göz çevresine ve şakaklara hafifçe uygulayacağınız o soğuk kompres, damarları büzüştürerek sıvı sızmasını ve dolayısıyla ödem oluşumunu ciddi oranda frenleyecektir. Gelgelelim, o buzu tutup da yeni ekilen donör sahaya ya da ekim yapılan hassas alanlara değdirmek gibi bir hataya düşerseniz, köklerin beslenmesini kalıcı olarak bozabilirsiniz ki bunu sormayın bile, düşünmesi bile kötü... Gün içinde onar dakikalık periyotlarla, cildi tahriş etmeden, sadece alın çizgisine kadar olan bölgeye yapılan soğuk uygulamalar yüzünüzün balon gibi şişmesini gözle görülür şekilde engeller. Aslında işin sırrı tam olarak burada gizli; doğru yere, doğru zamanda ve doğru dozda müdahale etmek, süreci inanılmaz derecede konforlu hale getiriyor.
Beslenme meselesi ise genellikle bu süreçte hep kulak ardı edilen ama iyileşme hızını doğrudan belirleyen gizli bir kahramandır. Abi ya, zaten kafanızda bir hassasiyet var, bir de üstüne gidip o günlerde aşırı tuzlu, baharatlı, ağır yiyecekler tüketirseniz vücut suyu tutar da tutar, ödemi söküp atmak tam bir işkenceye dönüşür. Vücudun o biriken sıvıyı idrar ve ter yoluyla dışarı atabilmesi için böbrekleri sürekli çalıştırmak, yani tabiri caizse su gibi su içmek gerekir. Günde en az iki buçuk, üç litre saf su tüketmek, kan dolaşımını hızlandırarak dokuların yenilenmesini sağlarken, hücreler arası mesafede sıkışıp kalmış o serum sıvısını da sistemden hızla uzaklaştırır. Hani bazen derler ya, içten temizlenmek lazım diye, işte bu süreç tam olarak o cinsten bir arınma dönemini zorunlu kılıyor.
Hekiminizin size reçete ettiği o antiinflamatuar ilaçları veya ödem çözücü tabletleri tam saatinde, eksiksiz kullanmak bu işin tıbbi güvencesidir. Kendi kafanıza göre "Aman canım, bu ilaçlar karaciğeri yormasın" diyerek tedaviyi yarıda kesmek ya da hiç başlamamak, iyileşme takvimini kendi ellerinizle uzatmaktan başka bir işe yaramaz maalesef. Bu ilaçlar sadece ağrıyı kesmekle kalmıyor, doku aralarındaki o mikroskobik yangıyı, sıvı birikimini de kimyasal düzeyde baskılıyor. Doktorun önerdiği doza sadık kalmak, o şişliklerin daha oluşmadan önüne geçmek ya da oluştuysa bile çok kısa sürede sönmesini sağlamak adına en kestirme, en güvenli yoldur...
Son olarak, o ilk hafta boyunca ağır sporlardan, yoğun fiziksel aktivitelerden ve özellikle de öne doğru eğilmeyi gerektiren işlerden uzak durmanın önemini ne kadar anlatsam az. Baş bölgesindeki kan basıncını aniden yükseltecek en ufak bir zorlanma, sadece ödemi artırmakla kalmaz, taze ekilmiş o köklerin yerinden oynamasına bile zemin hazırlayabilir. Kendinizi biraz nadasa bırakmış gibi düşünün; sakin yürüyüşler yapın, dinlenin, vücudunuza bu büyük değişimi sindirebilmesi için ihtiyaç duyduğu o sakin zamanı tanıyın. Zaten birkaç gün sonra o şişliklerin kendiliğinden eriyip gittiğini, yüzünüzün eski formuna kavuştuğunu gördüğünüzde derin bir "oh" çekeceksiniz, vallahi billahi bak...
