Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Aynada her sabah aynı seyrekleşen tepeye bakıp "Acaba bu gidenler geri gelecek mi?" diye hayıflanmak, modern çağın en eski kabuslarından biridir vallahi. İşin aslı, ense bölgesindeki o inatçı, dökülmemeye yemin etmiş kökleri alıp ön tarafa naklettiğimizde doğanın kanununu bir nevi baştan yazıyoruz. Bu yüzden operasyonun mantığı gereği, yeni yerlerine taşınan o saçlar teorik olarak ömür boyu sizinle kalmaya söz veriyor. Tabii her güzel şeyin bir "ama"sı vardır ya...
Yaşlanmak denen o amansız süreç, ekilen saçların bile canını bir miktar sıkabilir, bunu cebe koyarak yola çıkmak lazım. Zaman geçtikçe, yani takvimler yaprak yaprak dökülürken, o çok güvendiğimiz donör bölgedeki kökler de yaşlanıyor, zayıflıyor ve hacmini kaybediyor. Yani dostlar, yirmi yaşında ekilen saçla yetmiş yaşındaki saçın o eski şaşalı günlerdeki gibi fırça gibi durmasını beklemek biraz aşırı iyimserlik olur. Yine de dökülme dense bile bu bir kelleşme değil, sadece doğanın hafif bir geri çekilme taktiğidir.
"Ben parayı verdim, sefamı sürerim" mantığıyla ameliyat masasından kalkıp sigaraya, strese ve kötü beslenmeye sarılırsanız, o kalıcılık hikayesi de biraz hüsranla bitebilir abi ya. Saç kökü dediğin şey canlı bir organizma; senin kanından, canından, içeride ne dönüyorsa ondan besleniyor sonuçta. Kan dolaşımını mahveden her alışkanlık, o yeni ekilen canları da yavaş yavaş açlığa mahkum etmek demek... Haliyle operasyon sonrası bakım dönemini bir yaşam tarzı değişikliği olarak görmeyen herkes, birkaç yıl sonra aynanın karşısında hayal kırıklığıyla baş başa kalabilir.
Doktorun el mahareti ve tecrübesi, bu işin kumar oynanmayacak kadar ciddi bir virajı olduğunu bize her defasında kanıtlıyor. Doğru derinliğe ekilmeyen, açısı yamuk yumuk ayarlanan ya da toplama aşamasında hırpalanan köklerin ömrü, maalesef kelebeğin ömründen hallice oluyor. Hani derler ya, ucuz etin yahnisi yavan olur diye, aynen öyle; merdiven altı yerlerde heba edilen o değerli köklerin geri dönüşü de olmuyor. Doğru dürüst bir uzmanın elinden çıkan iş ise, yıllar geçse de kafanızda bir gurur madalyası gibi parıldamaya devam eder.
Kendi orijinal saçlarınızın dökülme hızı ve haritası henüz netleşmeden, apar topar koltuğa oturmak yapılan en büyük stratejik hatalardan biridir. Siz ön tarafı ektirip kurtulduğunuzu sanırsınız ama arkadaki mevcut saçlar dökülmeye devam eder ve bir bakmışsınız ortada garip bir ada oluşmuş... İşte bu yüzden operasyonun zamanlaması, kalıcılık algısını doğrudan etkileyen gizli bir kahramandır. Geleceği iyi okuyan, kel kafanın on yıl sonra alacağı şekli öngörebilen bir planlama şart.
Son tahlilde bu iş, geçici bir makyaj değil, kelimenin tam anlamıyla köklü bir hayat değişimidir. Eğer kurallarına göre oynarsanız, doğru isimlerle yola çıkıp kendinize de iyi bakarsanız, o saçlar sizinle birlikte yaşlanır, sizinle birlikte beyazlar ama sizi asla yarı yolda bırakmaz. Dönemsel dökülmeler, mevsim geçişlerindeki o ufak tefek kayıplar gözünüzü korkutmasın...
Yaşlanmak denen o amansız süreç, ekilen saçların bile canını bir miktar sıkabilir, bunu cebe koyarak yola çıkmak lazım. Zaman geçtikçe, yani takvimler yaprak yaprak dökülürken, o çok güvendiğimiz donör bölgedeki kökler de yaşlanıyor, zayıflıyor ve hacmini kaybediyor. Yani dostlar, yirmi yaşında ekilen saçla yetmiş yaşındaki saçın o eski şaşalı günlerdeki gibi fırça gibi durmasını beklemek biraz aşırı iyimserlik olur. Yine de dökülme dense bile bu bir kelleşme değil, sadece doğanın hafif bir geri çekilme taktiğidir.
"Ben parayı verdim, sefamı sürerim" mantığıyla ameliyat masasından kalkıp sigaraya, strese ve kötü beslenmeye sarılırsanız, o kalıcılık hikayesi de biraz hüsranla bitebilir abi ya. Saç kökü dediğin şey canlı bir organizma; senin kanından, canından, içeride ne dönüyorsa ondan besleniyor sonuçta. Kan dolaşımını mahveden her alışkanlık, o yeni ekilen canları da yavaş yavaş açlığa mahkum etmek demek... Haliyle operasyon sonrası bakım dönemini bir yaşam tarzı değişikliği olarak görmeyen herkes, birkaç yıl sonra aynanın karşısında hayal kırıklığıyla baş başa kalabilir.
Doktorun el mahareti ve tecrübesi, bu işin kumar oynanmayacak kadar ciddi bir virajı olduğunu bize her defasında kanıtlıyor. Doğru derinliğe ekilmeyen, açısı yamuk yumuk ayarlanan ya da toplama aşamasında hırpalanan köklerin ömrü, maalesef kelebeğin ömründen hallice oluyor. Hani derler ya, ucuz etin yahnisi yavan olur diye, aynen öyle; merdiven altı yerlerde heba edilen o değerli köklerin geri dönüşü de olmuyor. Doğru dürüst bir uzmanın elinden çıkan iş ise, yıllar geçse de kafanızda bir gurur madalyası gibi parıldamaya devam eder.
Kendi orijinal saçlarınızın dökülme hızı ve haritası henüz netleşmeden, apar topar koltuğa oturmak yapılan en büyük stratejik hatalardan biridir. Siz ön tarafı ektirip kurtulduğunuzu sanırsınız ama arkadaki mevcut saçlar dökülmeye devam eder ve bir bakmışsınız ortada garip bir ada oluşmuş... İşte bu yüzden operasyonun zamanlaması, kalıcılık algısını doğrudan etkileyen gizli bir kahramandır. Geleceği iyi okuyan, kel kafanın on yıl sonra alacağı şekli öngörebilen bir planlama şart.
Son tahlilde bu iş, geçici bir makyaj değil, kelimenin tam anlamıyla köklü bir hayat değişimidir. Eğer kurallarına göre oynarsanız, doğru isimlerle yola çıkıp kendinize de iyi bakarsanız, o saçlar sizinle birlikte yaşlanır, sizinle birlikte beyazlar ama sizi asla yarı yolda bırakmaz. Dönemsel dökülmeler, mevsim geçişlerindeki o ufak tefek kayıplar gözünüzü korkutmasın...
