Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Sabah uyanıyorsun, bakıyorsun ki o her zamanki tanıdık hareketlilik yok. İnsan bir durup düşünüyor haliyle, ne oluyor yahu diye... Aslında bu durum, vücudun gece boyunca kendi kendine yaptığı bir nevi sistem kontrolüdür; yani motorun tıkır tıkır işleyip işlemediğini kontrol eder mekanizma. Bir iki gün olmaması hiç önemli değil ama bu sessizlik haftalarca sürerse, işte o zaman vücut alttan alta bir şeylerin sinyalini veriyor olabilir.
Yatakta dönüp durduğun, kafanın dolu olduğu gecelerin sabahında o uyanışı beklemek biraz haksızlık zaten. Stres dediğin illet, o kadar güçlü bir fren ki... Vallahi billahi, insan fark etmiyor ama beyin arkada bir yerlerde sürekli kaygı üretiyorsa, damarlar da gevşeyip rahatlayamıyor bir türlü. Bazen sadece çok yorgunsundur, uyku kaliten yerlerdedir ve vücut o derin evreye bir türlü geçememiştir...
Damar sağlığı nasılsa, oradaki durum da aşağı yukarı öyledir dersek çok da yanılmayız aslında. Sonuçta her şey kan dolaşımıyla, o küçük damarların düzgün çalışmasıyla alakalı. Tansiyonun, kolesterolün ya da gizliden gizliye ilerleyen şekerin ilk habercisi burası olabiliyor bazen. Bir nevi erken uyarı sistemi gibi düşünmek lazım; kalp bağıra bağıra gelmeden önce, burası hafifçe fısıldar.
Hormonlar da öyle kendi kafasına göre takılan yapılar değil, özellikle de şu meşhur testosteron. Yaş ilerledikçe performansta ya da bu sabah uyanmalarında azalmalar olması bir dereceye kadar normal kabul edilebilir belki. Ama durup dururken, yaşın da gençken bu döngü bıçak gibi kesildiyse... Bir baktırmak, bir kan tahlili yaptırmak her zaman en mantıklı yoldur abi, macera aramaya gerek yok.
Kullandığın ilaçlara da bir bakmak lazım, belki de suçlu tamamen onlardır. Özellikle bu dönemde bir antidepresan, ne bileyim bir tansiyon ilacı falan almaya başladıysan eğer... Vücut kimyası bir anda değişiveriyor, sistem neresinden tutacağını şaşırıyor haliyle. Doktorunla konuşup bir durum değerlendirmesi yapmak, belki de o ilacın dozunu ayarlamak bütün sorunu kökten çözebilir.
Son zamanlarda kendine nasıl baktığını, ne yiyip ne içtiğini bir gözden geçir istersen. Alkolü biraz fazla kaçırmak, sigara alışkanlığı, hareketsiz bir yaşam derken o damarlar yavaş yavaş tıkanıyor, esnekliğini kaybediyor. Spor salonuna kapan demiyorum ama akşamları şöyle yarım saatlik bir yürüyüş bile o körelen sistemi öyle bir canlandırır ki... Kendine iyi bakmadığında, vücut da sana o eski konforu sunmakta biraz cimri davranıyor maalesef.
Kafayı buna çok takıp kendi kendini bitiren öyle çok insan var ki, inan yalnız değilsin bu yolda. Mesele sadece fiziksel bir aksaklık olmayabilir, tamamen psikolojinin oynadığı küçük bir oyundur belki de. Birkaç hafta boyunca durumu sakince gözlemlemek, eğer gerçekten bir geri dönüş olmuyorsa da bir üroloğa görünmek en doğrusu. Sonuçta sağlık bu, ihmale gelmez...
Yatakta dönüp durduğun, kafanın dolu olduğu gecelerin sabahında o uyanışı beklemek biraz haksızlık zaten. Stres dediğin illet, o kadar güçlü bir fren ki... Vallahi billahi, insan fark etmiyor ama beyin arkada bir yerlerde sürekli kaygı üretiyorsa, damarlar da gevşeyip rahatlayamıyor bir türlü. Bazen sadece çok yorgunsundur, uyku kaliten yerlerdedir ve vücut o derin evreye bir türlü geçememiştir...
Damar sağlığı nasılsa, oradaki durum da aşağı yukarı öyledir dersek çok da yanılmayız aslında. Sonuçta her şey kan dolaşımıyla, o küçük damarların düzgün çalışmasıyla alakalı. Tansiyonun, kolesterolün ya da gizliden gizliye ilerleyen şekerin ilk habercisi burası olabiliyor bazen. Bir nevi erken uyarı sistemi gibi düşünmek lazım; kalp bağıra bağıra gelmeden önce, burası hafifçe fısıldar.
Hormonlar da öyle kendi kafasına göre takılan yapılar değil, özellikle de şu meşhur testosteron. Yaş ilerledikçe performansta ya da bu sabah uyanmalarında azalmalar olması bir dereceye kadar normal kabul edilebilir belki. Ama durup dururken, yaşın da gençken bu döngü bıçak gibi kesildiyse... Bir baktırmak, bir kan tahlili yaptırmak her zaman en mantıklı yoldur abi, macera aramaya gerek yok.
Kullandığın ilaçlara da bir bakmak lazım, belki de suçlu tamamen onlardır. Özellikle bu dönemde bir antidepresan, ne bileyim bir tansiyon ilacı falan almaya başladıysan eğer... Vücut kimyası bir anda değişiveriyor, sistem neresinden tutacağını şaşırıyor haliyle. Doktorunla konuşup bir durum değerlendirmesi yapmak, belki de o ilacın dozunu ayarlamak bütün sorunu kökten çözebilir.
Son zamanlarda kendine nasıl baktığını, ne yiyip ne içtiğini bir gözden geçir istersen. Alkolü biraz fazla kaçırmak, sigara alışkanlığı, hareketsiz bir yaşam derken o damarlar yavaş yavaş tıkanıyor, esnekliğini kaybediyor. Spor salonuna kapan demiyorum ama akşamları şöyle yarım saatlik bir yürüyüş bile o körelen sistemi öyle bir canlandırır ki... Kendine iyi bakmadığında, vücut da sana o eski konforu sunmakta biraz cimri davranıyor maalesef.
Kafayı buna çok takıp kendi kendini bitiren öyle çok insan var ki, inan yalnız değilsin bu yolda. Mesele sadece fiziksel bir aksaklık olmayabilir, tamamen psikolojinin oynadığı küçük bir oyundur belki de. Birkaç hafta boyunca durumu sakince gözlemlemek, eğer gerçekten bir geri dönüş olmuyorsa da bir üroloğa görünmek en doğrusu. Sonuçta sağlık bu, ihmale gelmez...
