Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Sabahın köründe ya da gecenin bir yarısı... Tuvalete gidiyorsun, her şey sıradan derken birden o kırmızılığı görüyorsun. Vallahi insanın başından aşağı buz gibi sular dökülür ya, tam olarak öyle bir an. Kalbin ritmi bir anda değişir, uykun varsa bile zınk diye açılır. "Nereden çıktı şimdi bu?" diye kalakalırsın öylece. Çok insani bir panik bu, kim görse aynı duyguyu yaşar. Ama dur, hemen o en kötü senaryoları getirme aklına.
Çoğu zaman göründüğü kadar büyük bir felaketin habercisi olmuyor bu durum. Tıptaki adı hematospermi ama ismi havalı diye korkutucu olmak zorunda değil. Mesela kılcal bir damar çatlamıştır orada, tıpkı burnun kanaması gibi... Ya da yakın zamanda prostatla ilgili ufak bir iltihaplanma atlatmışsındır da haberin yoktur. Bazen bir enfeksiyon, bazen sadece minik bir tahriş. Yani vücut sana küçük bir sinyal veriyor olabilir, o kadar.
Prostat dedik ya, aslında olay dönüp dolaşıp çoğunlukla o minik beze dayanıyor. Erkeğin ikinci kalbi derler ya hani, gerçekten öyle. Prostat iltihaplandığında ya da mani sıvısını taşıyan kanallarda ufak bir şişlik oluştuğunda hemen rengi atıveriyor dışarıya. Bazen de hiç aklına gelmeyecek bir şeyden olur; mesela tansiyonun birden yükselmiştir, kılcal damar basınca dayanamamıştır... Düşün yani, sadece yüksek tansiyon bile yapabiliyor bunu.
Geçenlerde bir dostum anlattı, adam korkudan iki gün uyuyamamış. Yalan yok, ben de görsem ilk an bir yutkunurum hani. Doktora gitmeye de çekinmiş, "Acaba kötü bir şey mi çıkacak?" diye. İşte o erteleme hissi var ya... İnsanı asıl bitiren şey o belirsizlik. Oysa gidip bir uroloji uzmanına görünse, iki basit tahlille olayın aslı astarı ortaya çıkacak. Büyük ihtimalle basit bir antibiyotik tedavisiyle veya biraz dinlenmeyle geçip gidecek bir şey.
Peki hiç mi ciddi bir şey olma ihtimali yok? Var tabii, kendimizi kandırmayalım. Özellikle yaş biraz ilerlediyse, ellileri devirdiysek biraz daha temkinli olmakta fayda var. Prostat büyümesi olsun, nadir de olsa kitleler olsun... Ama sırf bu düşük ihtimaller yüzünden kendini eve kapatıp internette felaket senaryoları okumak kadar kendine yapacağın büyük bir kötülük yok. İnternete kalsa her küçük belirti en kötüsüdür zaten, bilirsin o siteleri...
Bazen tek bir sefer olur ve bir daha asla tekrarlamaz. Bazen de birkaç gün üst üste gelir, insanı iyice canından bezdirir. Eğer sadece bir kere görüp geçtiyse belki sadece o anlık bir zorlanmadır, ama devam ediyorsa... İşte orada "Neyse geçer ya" demeyi bırakmak lazım. Kendi kendine randevu alma vaktinin geldiğini kabullenmeli insan. Çok uzatmadan bir uzmana görünmek, kafadaki o binbir türlü tilkiyi kovalamanın tek yolu.
Ağrı var mı peki eşlik eden? Yani sadece renk değişimi mi var yoksa idrar yaparken yanma, kasıklarda sızı da hissediyor musun? Bunlar çok önemli ipuçları işte. Ağrı varsa genellikle bir iltihap, bir enfeksiyon işaret eder kendini. Hani idrar yolu enfeksiyonu olursun da sızlar ya, onun gibi bir şey. Zaten doktor da sana ilk bunları soracak; ne zamandır var, ağrı yapıyor mu, daha önce hiç oldu mu...
Sakin olmak lazım abi, gerçekten sakin olmak lazım. Vücut bu, makine değil ki tıkır tıkır hep aynı standartta çalışsın. Bazen ufak tefek pürüzler çıkarır, alarm verir. Önemli olan o alarmı duyup panikle sağa sola koşuşturmak yerine, sakince doğru kapıyı çalmak. İnan bana, uroloji polikliniğindeki doktorlar her gün onlarca insanla bu konuyu konuşuyor. Senin için dünyadaki tek ve en korkunç olay gibi görünen şey, onlar için günlük, sıradan bir muayene konusundan ibaret...
Çoğu zaman göründüğü kadar büyük bir felaketin habercisi olmuyor bu durum. Tıptaki adı hematospermi ama ismi havalı diye korkutucu olmak zorunda değil. Mesela kılcal bir damar çatlamıştır orada, tıpkı burnun kanaması gibi... Ya da yakın zamanda prostatla ilgili ufak bir iltihaplanma atlatmışsındır da haberin yoktur. Bazen bir enfeksiyon, bazen sadece minik bir tahriş. Yani vücut sana küçük bir sinyal veriyor olabilir, o kadar.
Prostat dedik ya, aslında olay dönüp dolaşıp çoğunlukla o minik beze dayanıyor. Erkeğin ikinci kalbi derler ya hani, gerçekten öyle. Prostat iltihaplandığında ya da mani sıvısını taşıyan kanallarda ufak bir şişlik oluştuğunda hemen rengi atıveriyor dışarıya. Bazen de hiç aklına gelmeyecek bir şeyden olur; mesela tansiyonun birden yükselmiştir, kılcal damar basınca dayanamamıştır... Düşün yani, sadece yüksek tansiyon bile yapabiliyor bunu.
Geçenlerde bir dostum anlattı, adam korkudan iki gün uyuyamamış. Yalan yok, ben de görsem ilk an bir yutkunurum hani. Doktora gitmeye de çekinmiş, "Acaba kötü bir şey mi çıkacak?" diye. İşte o erteleme hissi var ya... İnsanı asıl bitiren şey o belirsizlik. Oysa gidip bir uroloji uzmanına görünse, iki basit tahlille olayın aslı astarı ortaya çıkacak. Büyük ihtimalle basit bir antibiyotik tedavisiyle veya biraz dinlenmeyle geçip gidecek bir şey.
Peki hiç mi ciddi bir şey olma ihtimali yok? Var tabii, kendimizi kandırmayalım. Özellikle yaş biraz ilerlediyse, ellileri devirdiysek biraz daha temkinli olmakta fayda var. Prostat büyümesi olsun, nadir de olsa kitleler olsun... Ama sırf bu düşük ihtimaller yüzünden kendini eve kapatıp internette felaket senaryoları okumak kadar kendine yapacağın büyük bir kötülük yok. İnternete kalsa her küçük belirti en kötüsüdür zaten, bilirsin o siteleri...
Bazen tek bir sefer olur ve bir daha asla tekrarlamaz. Bazen de birkaç gün üst üste gelir, insanı iyice canından bezdirir. Eğer sadece bir kere görüp geçtiyse belki sadece o anlık bir zorlanmadır, ama devam ediyorsa... İşte orada "Neyse geçer ya" demeyi bırakmak lazım. Kendi kendine randevu alma vaktinin geldiğini kabullenmeli insan. Çok uzatmadan bir uzmana görünmek, kafadaki o binbir türlü tilkiyi kovalamanın tek yolu.
Ağrı var mı peki eşlik eden? Yani sadece renk değişimi mi var yoksa idrar yaparken yanma, kasıklarda sızı da hissediyor musun? Bunlar çok önemli ipuçları işte. Ağrı varsa genellikle bir iltihap, bir enfeksiyon işaret eder kendini. Hani idrar yolu enfeksiyonu olursun da sızlar ya, onun gibi bir şey. Zaten doktor da sana ilk bunları soracak; ne zamandır var, ağrı yapıyor mu, daha önce hiç oldu mu...
Sakin olmak lazım abi, gerçekten sakin olmak lazım. Vücut bu, makine değil ki tıkır tıkır hep aynı standartta çalışsın. Bazen ufak tefek pürüzler çıkarır, alarm verir. Önemli olan o alarmı duyup panikle sağa sola koşuşturmak yerine, sakince doğru kapıyı çalmak. İnan bana, uroloji polikliniğindeki doktorlar her gün onlarca insanla bu konuyu konuşuyor. Senin için dünyadaki tek ve en korkunç olay gibi görünen şey, onlar için günlük, sıradan bir muayene konusundan ibaret...
