Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Ameliyat masasına yatma fikri bile insanın tüylerini diken diken etmeye yetiyor aslında, haksız mıyım? Meme protezi yaptırmayı düşünen her kadının kafasında dönüp duran o devasa soru işareti: "Günün sonunda gerçekten güvende olacak mıyım?" Vallahi billahi haklı bir endişe bu, kimse vücuduna yabancı bir madde koydururken "neyse canım bir şey olmaz" diyemez. İşin doğrusu, tıbbın geldiği şu noktada kullanılan malzemeler eski püskü silikonlar gibi değil, bayağı bir evrim geçirdiler. Ama yine de o içinizdeki "ya bir terslik olursa" şüphesini tamamen silip atmak öyle tek bir doktor cümlesiyle mümkün olmuyor işte.
FDA onayları, laboratuvar testleri, biyouyumluluk raporları falan havada uçuşuyor tabii bu sektörü biraz araştırınca. Teknik olarak bakarsak, günümüzün koheziv jel protezleri patlasa bile etrafa dağılmayan, kendi formunu koruyan cinsten; yani öyle vücuda sızma hikayeleri eskide kaldı denebilir. Ha, bu demek değil ki sıfır riskle yola çıkıyoruz, sonuçta kul yapısı bir malzemeden ve vücudun buna vereceği olası tepkilerden bahsediyoruz. Vücudunuz o protezi bir yabancı olarak algılayıp etrafına bir doku örmeye başlıyor ki biz buna kapsül diyoruz, işte bütün mesele bu kapsülün ne kadar yumuşak kalacağı... Bazen o doku sertleşiyor, can sıkıyor, hatta tekrar ameliyat gerektirebiliyor.
Geçen gün bir forumda denk geldim, kızın biri "yıllardır kullanıyorum, varlığını bile unuttum" yazmış. Bir diğeri ise ilk seneden komplikasyon yaşamış, dünyası kararmış sanki. Şans mı, doktorun el becerisi mi, yoksa tamamen bünye meselesi mi dersiniz? Aslında hepsi birden etkili bu süreçte. Protezin güvenli olup olmaması sadece kutudan çıkan o silikon balona bağlı bir durum değil çünkü. Operasyonun yapıldığı hastanenin sterilizasyon kalitesinden tutun da cerrahınızın o protezi yerleştirirken ne kadar hassas davrandığına kadar her şey bu güvenliğin birer parçası.
Öyle "ömürlük protez" yalanlarına da pek kulak asmamak lazım abi ya, kim ne derse desin. Tabii ki on yıl, yirmi yıl hiçbir sorun yaşamadan kullanan binlerce insan var etrafta, orası kesin. Ama vücut yaşlanıyor, yer çekimi diye bir gerçek var, dokular gevşiyor. Haliyle o protezlerin de bir gün yenilenmesi ya da tamamen çıkarılması gerekebileceğini cebe koyarak bu yola çıkmak en mantıklısı. Yani kendinizi "bir kere yaptırırım, ömür boyu unuturum" fikrine şartlamayın, sonra hayal kırıklığı büyük oluyor...
Madalyonun diğer yüzünde ise o çok korkulan hastalıklarla ilişkisi meselesi var, hani şu internette dolaşan korkunç şehir efsaneleri. Kanser riskini artırır mı, bağışıklık sistemini çökertir mi diye uykusu kaçan o kadar çok kadın var ki. Yapılan devasa araştırmalar protezlerin direkt meme kanserine yol açmadığını defalarca kanıtladı neyse ki, içimiz biraz olsun rahatlayabilir bu konuda. Sadece çok nadir görülen ve ALCL denilen özel bir bağışıklık sistemi hücresi değişikliği riski var ki, o da pürtüklü yüzeyli bazı eski modellerle bağdaştırılıyor artık. Zaten iyi bir hekim size hangi yüzeyin, hangi modelin sizin için en doğrusu olduğunu uzun uzun anlatacaktır.
Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım; aynaya baktığınızda kendinizi nasıl görmek istediğinizle, o ameliyat risklerini teraziye koyduğunuzda hangisi ağır basıyor? Eğer o özgüven artışı, o kıyafetlerin içinde mutlu hissetme arzusu ağır basıyorsa, riskleri minimize etmek sizin elinizde. Ucuza kaçmamak, merdiven altı yerlerden uzak durmak ve en önemlisi "bana bir şey olmaz" kafasından çıkıp düzenli kontrolleri aksatmamak... Güvenlik biraz da sizin bu süreci ne kadar ciddiye aldığınızla, bedeninize ne kadar kulak verdiğinizle alakalı bir yolculuk aslında.
FDA onayları, laboratuvar testleri, biyouyumluluk raporları falan havada uçuşuyor tabii bu sektörü biraz araştırınca. Teknik olarak bakarsak, günümüzün koheziv jel protezleri patlasa bile etrafa dağılmayan, kendi formunu koruyan cinsten; yani öyle vücuda sızma hikayeleri eskide kaldı denebilir. Ha, bu demek değil ki sıfır riskle yola çıkıyoruz, sonuçta kul yapısı bir malzemeden ve vücudun buna vereceği olası tepkilerden bahsediyoruz. Vücudunuz o protezi bir yabancı olarak algılayıp etrafına bir doku örmeye başlıyor ki biz buna kapsül diyoruz, işte bütün mesele bu kapsülün ne kadar yumuşak kalacağı... Bazen o doku sertleşiyor, can sıkıyor, hatta tekrar ameliyat gerektirebiliyor.
Geçen gün bir forumda denk geldim, kızın biri "yıllardır kullanıyorum, varlığını bile unuttum" yazmış. Bir diğeri ise ilk seneden komplikasyon yaşamış, dünyası kararmış sanki. Şans mı, doktorun el becerisi mi, yoksa tamamen bünye meselesi mi dersiniz? Aslında hepsi birden etkili bu süreçte. Protezin güvenli olup olmaması sadece kutudan çıkan o silikon balona bağlı bir durum değil çünkü. Operasyonun yapıldığı hastanenin sterilizasyon kalitesinden tutun da cerrahınızın o protezi yerleştirirken ne kadar hassas davrandığına kadar her şey bu güvenliğin birer parçası.
Öyle "ömürlük protez" yalanlarına da pek kulak asmamak lazım abi ya, kim ne derse desin. Tabii ki on yıl, yirmi yıl hiçbir sorun yaşamadan kullanan binlerce insan var etrafta, orası kesin. Ama vücut yaşlanıyor, yer çekimi diye bir gerçek var, dokular gevşiyor. Haliyle o protezlerin de bir gün yenilenmesi ya da tamamen çıkarılması gerekebileceğini cebe koyarak bu yola çıkmak en mantıklısı. Yani kendinizi "bir kere yaptırırım, ömür boyu unuturum" fikrine şartlamayın, sonra hayal kırıklığı büyük oluyor...
Madalyonun diğer yüzünde ise o çok korkulan hastalıklarla ilişkisi meselesi var, hani şu internette dolaşan korkunç şehir efsaneleri. Kanser riskini artırır mı, bağışıklık sistemini çökertir mi diye uykusu kaçan o kadar çok kadın var ki. Yapılan devasa araştırmalar protezlerin direkt meme kanserine yol açmadığını defalarca kanıtladı neyse ki, içimiz biraz olsun rahatlayabilir bu konuda. Sadece çok nadir görülen ve ALCL denilen özel bir bağışıklık sistemi hücresi değişikliği riski var ki, o da pürtüklü yüzeyli bazı eski modellerle bağdaştırılıyor artık. Zaten iyi bir hekim size hangi yüzeyin, hangi modelin sizin için en doğrusu olduğunu uzun uzun anlatacaktır.
Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım; aynaya baktığınızda kendinizi nasıl görmek istediğinizle, o ameliyat risklerini teraziye koyduğunuzda hangisi ağır basıyor? Eğer o özgüven artışı, o kıyafetlerin içinde mutlu hissetme arzusu ağır basıyorsa, riskleri minimize etmek sizin elinizde. Ucuza kaçmamak, merdiven altı yerlerden uzak durmak ve en önemlisi "bana bir şey olmaz" kafasından çıkıp düzenli kontrolleri aksatmamak... Güvenlik biraz da sizin bu süreci ne kadar ciddiye aldığınızla, bedeninize ne kadar kulak verdiğinizle alakalı bir yolculuk aslında.
