Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
O koca ameliyat masasından kalktınız, aynadaki o ilk yabancılık hissi yavaş yavaş yerini hayranlığa bırakıyor ama içinizdeki o kıpır kıpır sporcu ruhu da bir yandan dürter durur: "Hadi, ne zaman koşuyoruz?" Durun bir dakika, vallahi billahi o kadar kolay değil işler. İlk iki hafta o kollar sadece kahve fincanı kaldırmaya yarayacak, dikişler daha taze, dokular "biz burada ne ara bu kadar büyüdük" şokunu atlatmaya çalışıyor. Kapsül oluşumu denen o meşhur hücresel reaksiyon, siz kardiyo yapıp nabzı 140’a vurdurduğunuzda öyle bir sapıtır ki, kendinizi tekrar ameliyathanede buluverirsiniz. Aceleye gerek var mı, yok abi ya...
Yürüyüş yapın ama öyle tempolu, ter dökmeli cinsten değil; mahalle bakkalına gider gibi, usul usul. Göğüs kasının altına (submusküler) yerleştirilen o protezler var ya, işte onlar tam bir baş belasıdır iyileşme döneminde. Kas her kasıldığında o silikonu sıkıştırır, yerinden oynatmaya çalışır, canınızı yakar. Üçüncü haftada alt vücut çalışabilirsiniz aslında; squat yapın, lunge yapın ama elinize o dambılları almayı aklınızdan bile geçirmeyin. Vücut bir bütün olarak iyileşiyor, üst tarafı korurken alt tarafı çalıştırmak mantıklı gelse de nabzın yükselmesi bile memedeki ödemi azdırıyor. Şiştikçe şişiyor, geriliyor insan...
Sporcu sütyeni sizin yeni kutsal kitabınız, onunla yatıp onunla kalkacaksınız, kaçarı yok. Göğüsleri sabitlemek, o yerçekiminin haince aşağı çekme kuvvetine karşı koymak bu süreçteki tek kurtuluşunuz. Dördüncü haftaya geldiniz diye hemen pilates reformer aletine atlamayın sakın. Esneme hareketleri, kolların yukarı doğru uzatılması o pektoral kasları fena halde gerer. "E ben kendimi çok iyi hissediyorum" demekle olmuyor bu işler, içeride kopan fırtınaları, mikroskobik düzeydeki o doku tamirini gözünüzle göremiyorsunuz ki...
Hafif hafif fitness salonunun yolunu tutma vakti geldi mi peki, diyelim ki altıncı haftadasınız? Evet ama göğüs presleri, şınavlar, barfiksler hala yasaklılar listesinde, adeta birer kara liste elemanı onlar. Koşmak? Memelerin o ritmik aşağı yukarı sallanma hareketi var ya, işte o hareket protezin cebe oturma sürecini baltalıyor. Bağ dokuları tam iyileşmeden yapılan her sert hareket, memenin anatomik duruşunu bozar, asimetri yaratır. Bir taraf yukarıda, bir taraf aşağıda kalsın istemezsiniz herhalde, değil mi?
Ağır kaldırmak, crossfit yapmak, o bench press'in altına yatmak için en az üç ay, hatta bazen duruma göre altı ay beklemek gerekir. Doktorunuz "tamam" diyene kadar o ağır kilolar hayalden öteye geçmemeli. Zaten insan bir kere o acıyı çekip o parayı verdikten sonra neden riske atsın ki her şeyi... Neyse, sabırlı olmak bu işin tek ilacı, güzel göğüsler sabır ister.
Yürüyüş yapın ama öyle tempolu, ter dökmeli cinsten değil; mahalle bakkalına gider gibi, usul usul. Göğüs kasının altına (submusküler) yerleştirilen o protezler var ya, işte onlar tam bir baş belasıdır iyileşme döneminde. Kas her kasıldığında o silikonu sıkıştırır, yerinden oynatmaya çalışır, canınızı yakar. Üçüncü haftada alt vücut çalışabilirsiniz aslında; squat yapın, lunge yapın ama elinize o dambılları almayı aklınızdan bile geçirmeyin. Vücut bir bütün olarak iyileşiyor, üst tarafı korurken alt tarafı çalıştırmak mantıklı gelse de nabzın yükselmesi bile memedeki ödemi azdırıyor. Şiştikçe şişiyor, geriliyor insan...
Sporcu sütyeni sizin yeni kutsal kitabınız, onunla yatıp onunla kalkacaksınız, kaçarı yok. Göğüsleri sabitlemek, o yerçekiminin haince aşağı çekme kuvvetine karşı koymak bu süreçteki tek kurtuluşunuz. Dördüncü haftaya geldiniz diye hemen pilates reformer aletine atlamayın sakın. Esneme hareketleri, kolların yukarı doğru uzatılması o pektoral kasları fena halde gerer. "E ben kendimi çok iyi hissediyorum" demekle olmuyor bu işler, içeride kopan fırtınaları, mikroskobik düzeydeki o doku tamirini gözünüzle göremiyorsunuz ki...
Hafif hafif fitness salonunun yolunu tutma vakti geldi mi peki, diyelim ki altıncı haftadasınız? Evet ama göğüs presleri, şınavlar, barfiksler hala yasaklılar listesinde, adeta birer kara liste elemanı onlar. Koşmak? Memelerin o ritmik aşağı yukarı sallanma hareketi var ya, işte o hareket protezin cebe oturma sürecini baltalıyor. Bağ dokuları tam iyileşmeden yapılan her sert hareket, memenin anatomik duruşunu bozar, asimetri yaratır. Bir taraf yukarıda, bir taraf aşağıda kalsın istemezsiniz herhalde, değil mi?
Ağır kaldırmak, crossfit yapmak, o bench press'in altına yatmak için en az üç ay, hatta bazen duruma göre altı ay beklemek gerekir. Doktorunuz "tamam" diyene kadar o ağır kilolar hayalden öteye geçmemeli. Zaten insan bir kere o acıyı çekip o parayı verdikten sonra neden riske atsın ki her şeyi... Neyse, sabırlı olmak bu işin tek ilacı, güzel göğüsler sabır ister.
