Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Aynanın karşısına geçip o kararı vermek kolay değil, biliyorum. Kafada deli sorular dönüyor tabii, en çok da canım ne kadar yanacak korkusu uykuları kaçırıyor. Vallahi billahi korkulacak bir şey yok desem yalan olur, neticede bir cerrahi müdahale bu, sihirli değnek değil ki... Ama hani o gözünüzde büyüttüğünüz, kabuslara giren cinsten bir acı da hiç değil, sadece ilk birkaç gün biraz diş sıkmak gerekiyor.
Kas altı mı olacak yoksa kas üstü mü, işte bütün mesele burada düğümleniyor aslında. Kas altına yerleştirilen o protezler ilk günlerde biraz inatçı bir sızı yapıyor, sanki göğsünüze ağır bir taş oturmuş gibi bir his... Spor salonunda hayatınızın hamlığını atmışsınız da ertesi gün yataktan kalkamıyormuşsunuz gibi bir gerginlik bu, derin bir nefes alırken bile kendini hatırlatıyor. Kas üstü olunca işler bir tık daha tıkırında gidiyor, o kadar hırpalamıyor insanı.
Ağrı eşiği denen o meşum kavram var ya, hani kiminin canı çıt dese yanar, kimi dünyayı yıksan banamısın demez... İşte bu süreçte kendi vücudunuzu ne kadar tanıdığınız ortaya çıkıyor. Doktorun verdiği o ağrı kesicileri saati saatine yutmak bu yüzden elzem, hani ağrının gelmesini beklemeden önünü kesmek lazım ki hayat kaliteniz düşmesin. Zaten üçüncü günden sonra o keskin sızı yerini tatlı bir sızlamaya, hafif bir kaşıntıya bırakıyor...
İlk hafta o özel medikal sütyenle yatıp kalkacaksınız, sanki vücudunuzun bir parçasıymış gibi sarılacaksınız ona. Göğüsleri öyle bir kavrıyor, öyle bir koruyor ki insan kendini onun içinde güvende hissediyor. Sağa sola dönerken, yataktan doğrulurken hafif bir sızlama fırlıyor yerinden ama bir iki saniye sonra geçiyor, hemen enseyi karartmamak lazım. Kendinize zaman tanıyın, su akar yolunu bulur derler ya, dokular da yavaş yavaş yeni misafirine alışıyor.
Ameliyattan çıkıp eve geldiğinizde hemen ayağa kalkıp temizlik yapmaya kalkışmayın bir zahmet, bırakın işler biraz biriksin. Kollarınızı öyle paldır küldür yukarı kaldırmak, ağır poşetler taşımak falan ilk haftalarda tamamen yasak, kendinizi şımartma dönemi bu. Çayınızı başkası koysun, yastığınızı başkası düzeltsin, siz sadece dinlenmenize bakın. İnanın bana, o ilk günlerin nazı niyazı geçtikten sonra aynadaki o silueti görünce "İyi ki de yapmışım" diyeceksiniz...
Kas altı mı olacak yoksa kas üstü mü, işte bütün mesele burada düğümleniyor aslında. Kas altına yerleştirilen o protezler ilk günlerde biraz inatçı bir sızı yapıyor, sanki göğsünüze ağır bir taş oturmuş gibi bir his... Spor salonunda hayatınızın hamlığını atmışsınız da ertesi gün yataktan kalkamıyormuşsunuz gibi bir gerginlik bu, derin bir nefes alırken bile kendini hatırlatıyor. Kas üstü olunca işler bir tık daha tıkırında gidiyor, o kadar hırpalamıyor insanı.
Ağrı eşiği denen o meşum kavram var ya, hani kiminin canı çıt dese yanar, kimi dünyayı yıksan banamısın demez... İşte bu süreçte kendi vücudunuzu ne kadar tanıdığınız ortaya çıkıyor. Doktorun verdiği o ağrı kesicileri saati saatine yutmak bu yüzden elzem, hani ağrının gelmesini beklemeden önünü kesmek lazım ki hayat kaliteniz düşmesin. Zaten üçüncü günden sonra o keskin sızı yerini tatlı bir sızlamaya, hafif bir kaşıntıya bırakıyor...
İlk hafta o özel medikal sütyenle yatıp kalkacaksınız, sanki vücudunuzun bir parçasıymış gibi sarılacaksınız ona. Göğüsleri öyle bir kavrıyor, öyle bir koruyor ki insan kendini onun içinde güvende hissediyor. Sağa sola dönerken, yataktan doğrulurken hafif bir sızlama fırlıyor yerinden ama bir iki saniye sonra geçiyor, hemen enseyi karartmamak lazım. Kendinize zaman tanıyın, su akar yolunu bulur derler ya, dokular da yavaş yavaş yeni misafirine alışıyor.
Ameliyattan çıkıp eve geldiğinizde hemen ayağa kalkıp temizlik yapmaya kalkışmayın bir zahmet, bırakın işler biraz biriksin. Kollarınızı öyle paldır küldür yukarı kaldırmak, ağır poşetler taşımak falan ilk haftalarda tamamen yasak, kendinizi şımartma dönemi bu. Çayınızı başkası koysun, yastığınızı başkası düzeltsin, siz sadece dinlenmenize bakın. İnanın bana, o ilk günlerin nazı niyazı geçtikten sonra aynadaki o silueti görünce "İyi ki de yapmışım" diyeceksiniz...
