Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Direksiyona geçtiğiniz an o kadranın bir yerinde beliren o lanet sarı ışık, modern otomotiv mühendisliğinin sürücüye attığı en net tokattır. Opel sahipleri iyi bilir; motor arıza lambası öyle kafasına göre, sırf canı sıkıldı diye yanmaz, arkasında mutlaka bir teknolojik hesaplaşma barındırır. Göstergedeki o küçük motor sembolü gözünüzün içine bakıyorsa, araba size açıkça "Beni dinlemiyorsun" diyordur. Çoğu zaman basit bir oksijen sensörü kaprisidir bu, bazen de can sıkan bir ateşleme bobini masrafı... Ama ne olursa olsun, o ışık yandığı an huzurunuz kaçar, yolculuğun tadı tuzu kalmaz.
Servis yollarını aşındırmaktan yorulanların ilk yaptığı şey, akü kutup başını söküp o ışığı kandırmaya çalışmaktır ki bu tamamen bir kendini avutma biçimidir. Sorunu halının altına süpürerek motordaki teklemeyi, o gizli tekleme anlarını yok edemezsiniz. Katalizör tıkanmıştır belki, ya da yakıt sisteminde çözülmesi gereken kronik bir Opel hastalığı baş göstermiştir. Kulak arkası ettiğiniz her kilometre, motor bloğunun içinde çok daha büyük bir enkazın temellerini atar. Kendi kendinizi kandırmayı bırakıp o arıza kodunu okutmak, yapılacak en delikanlıca harekettir.
Sanayide "Ağabey bu Astra’ların, Corsa’ların kronik problemidir, bir şey olmaz" diyen ustanın lafıyla yola çıkarsan, kendini bir pazar sabahı otobanın emniyet şeridinde çekici beklerken bulursun. Kimsenin lafına bakmayın; araba bir uyarı veriyorsa, orada yolunda gitmeyen bir şeyler vardır. Yakıt kapağının gevşek kalmasından tutun da enjektörlerin deliversi bitik durumuna kadar yüzlerce ihtimal masada duruyor. Şansınızı zorlamanın mantığı var mı? Bence yok. O ışık yanıyorsa, o kaput açılacak.
Ben bugüne kadar arıza lambasını görmezden gelip de karlı çıkan tek bir sürücü bile görmedim. Egzoz emisyon değerleri çığrından çıkmışken, motor zengin veya fakir karışımla boğuşurken koltuğa rahatça kurulup müzik dinleyemezsiniz. Araba altınızda adeta can çekişiyordur ama siz sadece "Gittiği yere kadar" dersiniz... Sonra bir bakmışsınız, bin liralık bir parça yüzünden komple motor yenilemek zorunda kalmışsınız. Akıllı sürücü, lambanın rengi sarıdan kırmızıya dönmeden, yani iş işten geçmeden uyanan sürücüdür.
Servis yollarını aşındırmaktan yorulanların ilk yaptığı şey, akü kutup başını söküp o ışığı kandırmaya çalışmaktır ki bu tamamen bir kendini avutma biçimidir. Sorunu halının altına süpürerek motordaki teklemeyi, o gizli tekleme anlarını yok edemezsiniz. Katalizör tıkanmıştır belki, ya da yakıt sisteminde çözülmesi gereken kronik bir Opel hastalığı baş göstermiştir. Kulak arkası ettiğiniz her kilometre, motor bloğunun içinde çok daha büyük bir enkazın temellerini atar. Kendi kendinizi kandırmayı bırakıp o arıza kodunu okutmak, yapılacak en delikanlıca harekettir.
Sanayide "Ağabey bu Astra’ların, Corsa’ların kronik problemidir, bir şey olmaz" diyen ustanın lafıyla yola çıkarsan, kendini bir pazar sabahı otobanın emniyet şeridinde çekici beklerken bulursun. Kimsenin lafına bakmayın; araba bir uyarı veriyorsa, orada yolunda gitmeyen bir şeyler vardır. Yakıt kapağının gevşek kalmasından tutun da enjektörlerin deliversi bitik durumuna kadar yüzlerce ihtimal masada duruyor. Şansınızı zorlamanın mantığı var mı? Bence yok. O ışık yanıyorsa, o kaput açılacak.
Ben bugüne kadar arıza lambasını görmezden gelip de karlı çıkan tek bir sürücü bile görmedim. Egzoz emisyon değerleri çığrından çıkmışken, motor zengin veya fakir karışımla boğuşurken koltuğa rahatça kurulup müzik dinleyemezsiniz. Araba altınızda adeta can çekişiyordur ama siz sadece "Gittiği yere kadar" dersiniz... Sonra bir bakmışsınız, bin liralık bir parça yüzünden komple motor yenilemek zorunda kalmışsınız. Akıllı sürücü, lambanın rengi sarıdan kırmızıya dönmeden, yani iş işten geçmeden uyanan sürücüdür.
