Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Kepçe kulak meselesi çocukluktan kalma o gizli yara gibidir hani, kaç yaşına gelirsen gel aynaya her baktığında canını sıkar. Ne bileyim, saçını özgürce toplayamazsın mesela ya da rüzgar estiğinde istemsizce elin kafana gider... Vallahi billahi böyledir bu, kaç kişiden dinledim aynı hikayeyi.
Peki bu ameliyat göz büyütülecek bir şey mi, asla değil. Toplamda bir buçuk iki saatlik iş aslında, ameliyathane kapısından girip çıkman bir oluyor.
Doktor arkadan, o kulak kıvrımının tam gizli yerinden küçücük bir kesi açıyor. Yani dışarıdan bakıldığında izin falan görünmesi imkansız, ameliyat izi tamamen o doğal çizginin içine saklanıyor işte.
Kıkırdağı yeniden şekillendirmek mesele, bütün olay orada düğümleniyor. Bazen kıkırdaktan minik bir parça çıkarmak gerekir, bazen de sadece özel dikişlerle geriye doğru yatırmak yeterli olur. İçerideki o dikişler kulağa yeni formunu veriyor, ömür boyu da orada kalıyorlar zaten.
Lokal anesteziyle yapıyorlar genelde, yani uyumuyorsun bile. Sohbet ede ede, müzik dinleye dinleye bitiyor ameliyat. Çocuklarda tabii genel anestezi tercih ediliyor, malum onların o koltukta sabit durması biraz zor...
İşlem bitince kulağı korumak için güzelce sarıyorlar. O bandajlar birkaç gün kalıyor kafanda, biraz tenisçi bandı takmış gibi geziniyorsun ortalıkta.
Ağrı sızı olur mu diye soracaksın şimdi, hafif bir sızlama illa ki oluyor. Ama öyle dayanılmaz dertler değil, basit bir ağrı kesici alıyorsun geçip gidiyor.
Hani derler ya her şeyin bir bedeli var diye, burada bedel sadece ilk hafta biraz sırtüstü yatmak. Yan yatarsan kulağını katlarsın mazallah, o yüzden biraz sabır...
İyileşme süreci dediğin şey de göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor aslında. İkinci gün sosyal hayata dönen var abi ya, öyle abartıldığı gibi aylarca eve kapanmıyorsun.
Saç bandı meselesi önemli bak, onu gözden kaçırmamak lazım. Ameliyattan sonra bir iki hafta boyunca gece yatarken o koruyucu bandı takacaksın ki uykuda kulak bir yere takılıp zorlanmasın.
Sonuçta aynadaki o görüntü değişince insanın özgüveni öyle bir yerine geliyor ki... "Ben bu zamana kadar neden beklemişim ki" diyorsun kendi kendine.
Karar verme aşaması zor gelir insana, süreç değil. Doğru doktoru buldun mu gerisi çorap söküğü gibi geliyor inan bana...
Peki bu ameliyat göz büyütülecek bir şey mi, asla değil. Toplamda bir buçuk iki saatlik iş aslında, ameliyathane kapısından girip çıkman bir oluyor.
Doktor arkadan, o kulak kıvrımının tam gizli yerinden küçücük bir kesi açıyor. Yani dışarıdan bakıldığında izin falan görünmesi imkansız, ameliyat izi tamamen o doğal çizginin içine saklanıyor işte.
Kıkırdağı yeniden şekillendirmek mesele, bütün olay orada düğümleniyor. Bazen kıkırdaktan minik bir parça çıkarmak gerekir, bazen de sadece özel dikişlerle geriye doğru yatırmak yeterli olur. İçerideki o dikişler kulağa yeni formunu veriyor, ömür boyu da orada kalıyorlar zaten.
Lokal anesteziyle yapıyorlar genelde, yani uyumuyorsun bile. Sohbet ede ede, müzik dinleye dinleye bitiyor ameliyat. Çocuklarda tabii genel anestezi tercih ediliyor, malum onların o koltukta sabit durması biraz zor...
İşlem bitince kulağı korumak için güzelce sarıyorlar. O bandajlar birkaç gün kalıyor kafanda, biraz tenisçi bandı takmış gibi geziniyorsun ortalıkta.
Ağrı sızı olur mu diye soracaksın şimdi, hafif bir sızlama illa ki oluyor. Ama öyle dayanılmaz dertler değil, basit bir ağrı kesici alıyorsun geçip gidiyor.
Hani derler ya her şeyin bir bedeli var diye, burada bedel sadece ilk hafta biraz sırtüstü yatmak. Yan yatarsan kulağını katlarsın mazallah, o yüzden biraz sabır...
İyileşme süreci dediğin şey de göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor aslında. İkinci gün sosyal hayata dönen var abi ya, öyle abartıldığı gibi aylarca eve kapanmıyorsun.
Saç bandı meselesi önemli bak, onu gözden kaçırmamak lazım. Ameliyattan sonra bir iki hafta boyunca gece yatarken o koruyucu bandı takacaksın ki uykuda kulak bir yere takılıp zorlanmasın.
Sonuçta aynadaki o görüntü değişince insanın özgüveni öyle bir yerine geliyor ki... "Ben bu zamana kadar neden beklemişim ki" diyorsun kendi kendine.
Karar verme aşaması zor gelir insana, süreç değil. Doğru doktoru buldun mu gerisi çorap söküğü gibi geliyor inan bana...
