Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Kulağın arkasındaki o minik kıvrımı açıp kıkırdağı yeniden şekillendirmek aslında olayın kalbi; cerrah oradaki fazla dokuyu milim milim inceltirken aslında tamamen senin yüz hatlarına uygun o doğal açıyı yakalamaya çalışıyor.
Ameliyathaneye girmeden önceki o hazırlık evresi var ya, vallahi en kritik kısım orası çünkü hekimin elinde kalemle kulağına çizimler yapması adeta bir mimarın projeyi çizmesi gibi... Yani aslında doğru planlama yapılmazsa en iyi dikiş bile bir işe yaramaz.
Lokal anestezi mi yoksa genel anestezi mi dersen, yetişkinlerde genelde o bölgeyi uyuşturup geçiyorlar ama çocuklarda iş biraz değişiyor tabii, hani korkmasınlar diye uyutmak çok daha mantıklı bir tercih oluyor.
Nispeten kısa süren bir operasyondan bahsediyoruz, ortalama bir buçuk saat içinde her şey bitmiş oluyor zaten, ne olduğunu anlamadan bir bakmışsın odana geçmişsin bile.
O arkaya atılan dikişlerin eriyen cinsten olması büyük konfor, zira sonradan o dikişleri aldırmak için tekrar tekrar hastane koridorlarında sürünmek zorunda kalmıyorsun.
Kıkırdağı geriye doğru kıvırıp özel dikişlerle sabitlemek... İşte bütün mesele o açının koruyucu bir şekilde kurulmasında saklı, yoksa kulak eski haline dönmeye çalışabilir.
Girişim biter bitmez kulağa sarılan o koca bandajlar biraz gözünü korkutabilir abi, yalan yok, ilk iki gün kafa biraz ağırlaşmış gibi hissettiriyor insana.
Peki ya ağrı sızı? Açıkçası öyle dayanılmaz bir acı bekleme, basit bir ağrı kesiciyle tıpış tıpış geçen, sızlama şeklinde hafif bir huzursuzluk sadece...
İyileşme sürecinde o ilk haftayı atlattın mı gerisi çorap söküğü gibi geliyor, ama yine de kulağının üstüne yatarken iki kere düşünmek lazım.
Gece yatarken takılan tenisçi bandı dedikleri o esnek bantlar yok mu, işte onlar kulak kazara öne katlanmasın diye adeta bir zırh görevi görüyor.
İz kalır mı endişesini tamamen bir kenara bırakabilirsin bence, sonuçta kesi tam kulağın arkasındaki o doğal kıvrıma saklandığı için dışarıdan bakıldığında hiçbir şey görünmüyor.
Kulak kıkırdağının o kendine has hafızası vardır ya hani, eskiye dönmek ister bazen... İşini bilen bir uzman elinden çıktıysa o kıkırdak bir daha kolay kolay kafasına göre takılamaz.
Tamam belki ertesi gün sosyal hayata ufaktan göz kırpabilirsin ama öyle hemen spora koşmak, ağır kaldırmak falan... Biraz sabır şart yani.
Sonuç olarak aynaya baktığında "keşke daha önce yaptırsaydım" dedirten, özgüveni bir anda tavana fırlatan son derece pratik ve yüz güldüren bir müdahale bu.
Ameliyathaneye girmeden önceki o hazırlık evresi var ya, vallahi en kritik kısım orası çünkü hekimin elinde kalemle kulağına çizimler yapması adeta bir mimarın projeyi çizmesi gibi... Yani aslında doğru planlama yapılmazsa en iyi dikiş bile bir işe yaramaz.
Lokal anestezi mi yoksa genel anestezi mi dersen, yetişkinlerde genelde o bölgeyi uyuşturup geçiyorlar ama çocuklarda iş biraz değişiyor tabii, hani korkmasınlar diye uyutmak çok daha mantıklı bir tercih oluyor.
Nispeten kısa süren bir operasyondan bahsediyoruz, ortalama bir buçuk saat içinde her şey bitmiş oluyor zaten, ne olduğunu anlamadan bir bakmışsın odana geçmişsin bile.
O arkaya atılan dikişlerin eriyen cinsten olması büyük konfor, zira sonradan o dikişleri aldırmak için tekrar tekrar hastane koridorlarında sürünmek zorunda kalmıyorsun.
Kıkırdağı geriye doğru kıvırıp özel dikişlerle sabitlemek... İşte bütün mesele o açının koruyucu bir şekilde kurulmasında saklı, yoksa kulak eski haline dönmeye çalışabilir.
Girişim biter bitmez kulağa sarılan o koca bandajlar biraz gözünü korkutabilir abi, yalan yok, ilk iki gün kafa biraz ağırlaşmış gibi hissettiriyor insana.
Peki ya ağrı sızı? Açıkçası öyle dayanılmaz bir acı bekleme, basit bir ağrı kesiciyle tıpış tıpış geçen, sızlama şeklinde hafif bir huzursuzluk sadece...
İyileşme sürecinde o ilk haftayı atlattın mı gerisi çorap söküğü gibi geliyor, ama yine de kulağının üstüne yatarken iki kere düşünmek lazım.
Gece yatarken takılan tenisçi bandı dedikleri o esnek bantlar yok mu, işte onlar kulak kazara öne katlanmasın diye adeta bir zırh görevi görüyor.
İz kalır mı endişesini tamamen bir kenara bırakabilirsin bence, sonuçta kesi tam kulağın arkasındaki o doğal kıvrıma saklandığı için dışarıdan bakıldığında hiçbir şey görünmüyor.
Kulak kıkırdağının o kendine has hafızası vardır ya hani, eskiye dönmek ister bazen... İşini bilen bir uzman elinden çıktıysa o kıkırdak bir daha kolay kolay kafasına göre takılamaz.
Tamam belki ertesi gün sosyal hayata ufaktan göz kırpabilirsin ama öyle hemen spora koşmak, ağır kaldırmak falan... Biraz sabır şart yani.
Sonuç olarak aynaya baktığında "keşke daha önce yaptırsaydım" dedirten, özgüveni bir anda tavana fırlatan son derece pratik ve yüz güldüren bir müdahale bu.
