Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Diş hekimi koltuğuna oturduğunuzda yüzünüze karşı söylenen o soğuk, ürkütücü kelime: Greft. Çene kemiğinizin eridiğini, oraya implant yapabilmek için yeterli zemin kalmadığını duyduğunuz an insan ister istemez bir duraksıyor, bir tuhaf oluyor... Tıbbi literatürde kemik greftlemesi olarak geçen bu işlem, klinikte hepimizin bildiği adıyla kemik tozu uygulamasıdır. Eksik olan, zamanla eriyip hacmini kaybeden o değerli dokuyu yeniden inşa etme süreci. Abi düşünsene, oraya titanyum bir vida takılacak ama tutunacak sağlam bir duvar yok. Mecburen o zemini güçlendirmek, inşaatın temelini sağlamlaştırmak lazım. Başka yolu yok bunun.
Nereden geliyor bu tozlar, laboratuvarda mı üretiliyor diye soruyorsunuz haliyle. Vallahi ben de bu işin mutfağına ilk girdiğimde epey şaşırmıştım. İnsan kaynaklı olabiliyor, sığır gibi hayvanlardan elde edilebiliyor ya da tamamen sentetik yollarla üretilmiş materyaller kullanılıyor. Hayvan kaynaklı filan deyince hasta bir irkiliyor tabi ama billahi hepsi akıl almaz sterilizasyon, arındırma işlemlerinden geçiyor. İçinde zerre kadar protein kalmıyor, sadece o cansız mineral yapı, o kalsiyum iskeleti kalıyor geriye. Vücudunuz onu yabancı bir madde, dışarıdan gelen bir düşman gibi algılamıyor yani. Çok garip, çok ilginç bir sistem.
Zaten amaç o tozun orada bir ömür boyu kalması değil. Sizin kendi canlı hücreleriniz gelip o toz zerrelerinin etrafını sarıyor, orayı mesken tutuyor zamanla. Oraya yerleştirilen greft materyali, vücudun kendi kemik hücrelerine "gelin buraya tutunun, burada yeni kemik yapın" diyen bir iskele görevi görüyor. Yani o koydukları toz yavaş yavaş eriyip gidiyor, yerine sizin sapasağlam kendi orijinal çene kemiğiniz oluşuyor. Kendi dokunuz o dışarıdan gelen iskeleyi kullanarak adeta yeniden doğuyor. İnsan vücudu muazzam bir makine ya. Yeter ki ona doğru sinyali, çalışması için gereken doğru malzemeyi verin... Cerrah o bölgeyi açıp tozu yerleştirdikten sonra, üstüne de eriyebilen bir membran örtüyor ki o tozlar sağa sola dağılmasın, derli toplu dursun orada.
İyileşme süreci derseniz, o biraz sabır işi. Acıyor mu, çok şişer mi yüzüm? İlk birkaç gün yüzünüzde hafif bir asimetri, o bölgede tatlı bir şişlik, ufak tefek sızılar olabilir. Öyle günlerce yatıracak, kıvrandıracak bir ızdırap beklemeyin ama. Sadece o bölgeye çok yüklenmemek, üstüne çiğnememek lazım. Bazen o kemiğin tam olarak sizin vücudunuzla kaynaşması, beton gibi sertleşmesi için aylarca beklemek gerekiyor. 3 ay, 5 ay, duruma göre... Aceleye gelmez hiç. "Hemen şu implantı takın da kurtulayım" diye tutturanları görüyoruz klinikte, yapmayın etmeyin. Temel sağlam olmadan, zemin oturmadan üstüne kat çıkılmaz.
Nereden geliyor bu tozlar, laboratuvarda mı üretiliyor diye soruyorsunuz haliyle. Vallahi ben de bu işin mutfağına ilk girdiğimde epey şaşırmıştım. İnsan kaynaklı olabiliyor, sığır gibi hayvanlardan elde edilebiliyor ya da tamamen sentetik yollarla üretilmiş materyaller kullanılıyor. Hayvan kaynaklı filan deyince hasta bir irkiliyor tabi ama billahi hepsi akıl almaz sterilizasyon, arındırma işlemlerinden geçiyor. İçinde zerre kadar protein kalmıyor, sadece o cansız mineral yapı, o kalsiyum iskeleti kalıyor geriye. Vücudunuz onu yabancı bir madde, dışarıdan gelen bir düşman gibi algılamıyor yani. Çok garip, çok ilginç bir sistem.
Zaten amaç o tozun orada bir ömür boyu kalması değil. Sizin kendi canlı hücreleriniz gelip o toz zerrelerinin etrafını sarıyor, orayı mesken tutuyor zamanla. Oraya yerleştirilen greft materyali, vücudun kendi kemik hücrelerine "gelin buraya tutunun, burada yeni kemik yapın" diyen bir iskele görevi görüyor. Yani o koydukları toz yavaş yavaş eriyip gidiyor, yerine sizin sapasağlam kendi orijinal çene kemiğiniz oluşuyor. Kendi dokunuz o dışarıdan gelen iskeleyi kullanarak adeta yeniden doğuyor. İnsan vücudu muazzam bir makine ya. Yeter ki ona doğru sinyali, çalışması için gereken doğru malzemeyi verin... Cerrah o bölgeyi açıp tozu yerleştirdikten sonra, üstüne de eriyebilen bir membran örtüyor ki o tozlar sağa sola dağılmasın, derli toplu dursun orada.
İyileşme süreci derseniz, o biraz sabır işi. Acıyor mu, çok şişer mi yüzüm? İlk birkaç gün yüzünüzde hafif bir asimetri, o bölgede tatlı bir şişlik, ufak tefek sızılar olabilir. Öyle günlerce yatıracak, kıvrandıracak bir ızdırap beklemeyin ama. Sadece o bölgeye çok yüklenmemek, üstüne çiğnememek lazım. Bazen o kemiğin tam olarak sizin vücudunuzla kaynaşması, beton gibi sertleşmesi için aylarca beklemek gerekiyor. 3 ay, 5 ay, duruma göre... Aceleye gelmez hiç. "Hemen şu implantı takın da kurtulayım" diye tutturanları görüyoruz klinikte, yapmayın etmeyin. Temel sağlam olmadan, zemin oturmadan üstüne kat çıkılmaz.
