Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Çekilen o keskin, zonklayan acıyı dindirmek adına eczane raflarındaki tüplere umut bağlamayan yoktur; ancak fitoterapi kökenli bitkisel merhemlerle lokal anestezik kimyasalları birbirinden ayırmak tam bir cerrahi hassasiyet gerektirir. Gerçekten işe yarayan bir formül arıyorsak, hidrokortizon asetat gibi kortikosteroidlerin akut ödemi ve anal bölgedeki inflamasyonu jet hızıyla baskıladığı bir gerçek. Ama işte, madalyonun diğer yüzü var... Bu tarz hormonal bileşenleri öyle kafamıza göre, günlerce, haftalarca kıçımıza başımıza süremeyiz abi; cilt bariyerini inceltir, oradaki dokuyu adeta kağıt helvaya çevirir vallahi. O yüzden proktologların reçete ettiği o yoğun nitrogliserinli kremler ya da çinko oksit bariyerliler arasında mekik dokurken, tam olarak evre kaçla mücadele ettiğinizi bilmeniz şart.
Anal fissürle karışan o lanet tromboze hemoroid ağrısı insanı hayattan soğutur, oturtmaz, yürütmez, resmen dünyayı dar eder adama. Birçok hasta bana gelip "En pahalı hemoroid kremini aldım ama tık yok" diyor; yahu dostum, senin sfinkter kasın kasım kasım kasılırken o kremin içeriğindeki lidokain sadece beş dakika uyuşturur, kök sorunu çözmeye yetmez ki. Hani bazen insan der ya, "Şöyle sihirli bir değnek olsa da dokunduğu anda o zonklamayı bıçak gibi kesse..." İşte tam o noktada içeriğinde tribenosid ve lidokain kombinasyonu barındırean stabilizatörler devreye giriyor, mikrosirkülasyonu toparlayıp damar duvarını adeta bir korse gibi sıkılaştırıyor. Eğer o bölgede bir de tromboz, yani pıhtılaşma varsa, saf vazokonstriktör etkili ürünler tek başına hiçbir işe yaramaz, hatta o gerginliği daha da artırabilir.
Rektal tuşe muayenesinden kaçıp kulaktan dolma merhem isimleriyle eczaneye koşanlar, genellikle o kronik kaşıntı ve kanama girdabından bir türlü çıkamazlar. İşin aslı, mukozanın o hassas yapısını koruyan hidrolipid tabakayı beslemediğiniz sürece sürdüğünüz her kimyasal orayı daha da kurutacak, anal bölgeyi adeta bir çöl sıcağına mahkum edecektir. Piyasada mucize diye satılan at kestanesi özleri, cadı fındığı distilatları falan filan... Evet, hafif vakalarda venöz tonusu artırdığı doğru, o damarları biraz derleyip topluyor ama prolapsus olmuş, yani dışarı fırlamış bir memeyi hangi bitki geri sokabilmiş bugüne kadar? İnflamasyon tavan yapmışken, hücresel düzeyde etki edecek güçlü bir topikal ajan yerine sadece mentollü ferahlık veren ürünlere bel bağlamak resmen zaman kaybı.
Doğru ürünü doğru semptoma eşleştiremediğiniz an, o kutular dolusu ilaç çöpten farksız hale gelir, paranız da umudunuz da uçar gider. Diyelim ki iç hemoroidiniz var ve siz dışarıya krem sürüp mucize bekliyorsunuz; yahu o etken maddenin içeri sızması, internal pleksusa ulaşması mümkün mü allah aşkına... İşte bu yüzden aplikatörlü tüpler veya direkt süpozatuvar formları, yani şu bildiğimiz fitiller internal lezyonlarda çok daha nokta atışı sonuçlar verir. Mekanik bir bariyer oluşturup dışkının o yaralı, hassas bölgeyi tahriş etmesini engellemek istiyorsanız, dekspantenol ve hamamelis virginiana içeren bariyer kremleri baş ucunda tutulmalı. Ama ne olursa olsun, o akut atak dönemindeki yangıyı söndürmek için kısa süreli de olsa güçlü bir antiinflamatuar desteği şart, yoksa o döngü kırılmıyor...
Anal fissürle karışan o lanet tromboze hemoroid ağrısı insanı hayattan soğutur, oturtmaz, yürütmez, resmen dünyayı dar eder adama. Birçok hasta bana gelip "En pahalı hemoroid kremini aldım ama tık yok" diyor; yahu dostum, senin sfinkter kasın kasım kasım kasılırken o kremin içeriğindeki lidokain sadece beş dakika uyuşturur, kök sorunu çözmeye yetmez ki. Hani bazen insan der ya, "Şöyle sihirli bir değnek olsa da dokunduğu anda o zonklamayı bıçak gibi kesse..." İşte tam o noktada içeriğinde tribenosid ve lidokain kombinasyonu barındırean stabilizatörler devreye giriyor, mikrosirkülasyonu toparlayıp damar duvarını adeta bir korse gibi sıkılaştırıyor. Eğer o bölgede bir de tromboz, yani pıhtılaşma varsa, saf vazokonstriktör etkili ürünler tek başına hiçbir işe yaramaz, hatta o gerginliği daha da artırabilir.
Rektal tuşe muayenesinden kaçıp kulaktan dolma merhem isimleriyle eczaneye koşanlar, genellikle o kronik kaşıntı ve kanama girdabından bir türlü çıkamazlar. İşin aslı, mukozanın o hassas yapısını koruyan hidrolipid tabakayı beslemediğiniz sürece sürdüğünüz her kimyasal orayı daha da kurutacak, anal bölgeyi adeta bir çöl sıcağına mahkum edecektir. Piyasada mucize diye satılan at kestanesi özleri, cadı fındığı distilatları falan filan... Evet, hafif vakalarda venöz tonusu artırdığı doğru, o damarları biraz derleyip topluyor ama prolapsus olmuş, yani dışarı fırlamış bir memeyi hangi bitki geri sokabilmiş bugüne kadar? İnflamasyon tavan yapmışken, hücresel düzeyde etki edecek güçlü bir topikal ajan yerine sadece mentollü ferahlık veren ürünlere bel bağlamak resmen zaman kaybı.
Doğru ürünü doğru semptoma eşleştiremediğiniz an, o kutular dolusu ilaç çöpten farksız hale gelir, paranız da umudunuz da uçar gider. Diyelim ki iç hemoroidiniz var ve siz dışarıya krem sürüp mucize bekliyorsunuz; yahu o etken maddenin içeri sızması, internal pleksusa ulaşması mümkün mü allah aşkına... İşte bu yüzden aplikatörlü tüpler veya direkt süpozatuvar formları, yani şu bildiğimiz fitiller internal lezyonlarda çok daha nokta atışı sonuçlar verir. Mekanik bir bariyer oluşturup dışkının o yaralı, hassas bölgeyi tahriş etmesini engellemek istiyorsanız, dekspantenol ve hamamelis virginiana içeren bariyer kremleri baş ucunda tutulmalı. Ama ne olursa olsun, o akut atak dönemindeki yangıyı söndürmek için kısa süreli de olsa güçlü bir antiinflamatuar desteği şart, yoksa o döngü kırılmıyor...
