Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Yüzün tam ortasında durduğu hâlde, çoğu zaman görmezden geldiğimiz o küçük detay var ya... İşte bütün mesele orada başlıyor. Aynaya bakarsın, bir şeylerin eksik veya fazla olduğunu hissedersin ama adını koyamazsın. Çene ucu dedikleri şey, profilin o gizli mimarı aslında. Kimi zaman biraz geride kalmıştır, yüzün o güçlü ifadesini alıp götürür. Kimi zaman da öne doğru bir hayli fırlamıştır, sanki hikâyenin önüne geçmek ister gibi... Doktorlar buraya ufak bir dokunuş yaptığında, sanki bütün yüzün havası bir anda değişiverir.
Yıllarca haber peşinde koşarken ne cerrahlar tanıdım, ne hikâyeler dinledim... İşin özü aslında düşündüğün kadar karmaşık veya korkutucu değil abi. Cerrahi masaya yatmadan önce bir simülasyon yapılır, yüzün o altın oranı yeniden hesaplanır. Eğer çene ucu çok gerideyse, oraya ya kişinin kendi kemiğinden bir parça kaydırılır ya da özel, zararsız implantlar yerleştirilir. Yok, eğer çene çok uzunsa, kemik törpülenerek o sert ifade yumuşatılır. Yani anlayacağın, terzi usulü bir kesme biçme sanatı bu...
Ağız içinden yapılan o minik kesiler var ya, vallahi billahi mucize gibi bir şey. Dışarıdan bakıldığında tek bir iz bile kalmıyor, kimse ameliyat olduğunu anlamıyor bile. Ne bir dikiş izi, ne bir neşter lekesi... Ne çektim şu izlerden diyenler için büyük nimet tabii. Ha, protez mi takılacak yoksa kemik mi kaydırılacak, işte ona tamamen senin anatomik yapın karar veriyor. Bazen sadece küçük bir dolguyla bile günü kurtarmak mümkün ama kalıcı bir dokunuş arıyorsan cerrahın kapısını çalmak şart.
Ameliyat bitti, eve döndün diyelim; peki sonra ne oluyor? Şişlikler, hafif morluklar derken bir bakmışsın ilk bir hafta çorba ve püreyle dost olmuşsun. Ağrı sızı desen, günümüz ilaçlarıyla zaten hissedilmeyecek kadar az kalıyor. Bir de bakmışsın iki hafta sonra o aynadaki yabancı gitmiş, yerine kendinden emin, profili jilet gibi bir insan gelmiş... Acele etmemek, o iyileşme sürecine biraz zaman tanımak lazım sadece.
İşin en güzel yanı da ne biliyor musun; bu operasyon tek başına değil, bazen burun estetiğiyle birleştiğinde ortaya çıkan o muazzam denge. Profiloplasti diyorlar buna uzmanlar, yani profilin baştan yaratılması. Burun harika görünür ama çene gerideyse o burun yine göze batar ya... İşte çene ucunu biraz öne almak, o burun ameliyatının başarısını bile ikiye katlar. Bir taşla iki kuş vurmak gibi bir şey yani...
Korkularını, tereddütlerini bir kenara bırakıp doğru uzmanı bulduğun an bu işin yarısı bitmiş demektir. Güvendiğin bir hekimle oturup konuşmak, ne istediğini net bir şekilde anlatmak her şeyin başı. Sonuçta bu senin yüzün, senin ifaden... Ufak bir cesaret, gerisi zaten kendiliğinden akıp gidiyor...
Yıllarca haber peşinde koşarken ne cerrahlar tanıdım, ne hikâyeler dinledim... İşin özü aslında düşündüğün kadar karmaşık veya korkutucu değil abi. Cerrahi masaya yatmadan önce bir simülasyon yapılır, yüzün o altın oranı yeniden hesaplanır. Eğer çene ucu çok gerideyse, oraya ya kişinin kendi kemiğinden bir parça kaydırılır ya da özel, zararsız implantlar yerleştirilir. Yok, eğer çene çok uzunsa, kemik törpülenerek o sert ifade yumuşatılır. Yani anlayacağın, terzi usulü bir kesme biçme sanatı bu...
Ağız içinden yapılan o minik kesiler var ya, vallahi billahi mucize gibi bir şey. Dışarıdan bakıldığında tek bir iz bile kalmıyor, kimse ameliyat olduğunu anlamıyor bile. Ne bir dikiş izi, ne bir neşter lekesi... Ne çektim şu izlerden diyenler için büyük nimet tabii. Ha, protez mi takılacak yoksa kemik mi kaydırılacak, işte ona tamamen senin anatomik yapın karar veriyor. Bazen sadece küçük bir dolguyla bile günü kurtarmak mümkün ama kalıcı bir dokunuş arıyorsan cerrahın kapısını çalmak şart.
Ameliyat bitti, eve döndün diyelim; peki sonra ne oluyor? Şişlikler, hafif morluklar derken bir bakmışsın ilk bir hafta çorba ve püreyle dost olmuşsun. Ağrı sızı desen, günümüz ilaçlarıyla zaten hissedilmeyecek kadar az kalıyor. Bir de bakmışsın iki hafta sonra o aynadaki yabancı gitmiş, yerine kendinden emin, profili jilet gibi bir insan gelmiş... Acele etmemek, o iyileşme sürecine biraz zaman tanımak lazım sadece.
İşin en güzel yanı da ne biliyor musun; bu operasyon tek başına değil, bazen burun estetiğiyle birleştiğinde ortaya çıkan o muazzam denge. Profiloplasti diyorlar buna uzmanlar, yani profilin baştan yaratılması. Burun harika görünür ama çene gerideyse o burun yine göze batar ya... İşte çene ucunu biraz öne almak, o burun ameliyatının başarısını bile ikiye katlar. Bir taşla iki kuş vurmak gibi bir şey yani...
Korkularını, tereddütlerini bir kenara bırakıp doğru uzmanı bulduğun an bu işin yarısı bitmiş demektir. Güvendiğin bir hekimle oturup konuşmak, ne istediğini net bir şekilde anlatmak her şeyin başı. Sonuçta bu senin yüzün, senin ifaden... Ufak bir cesaret, gerisi zaten kendiliğinden akıp gidiyor...
