Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Direksiyonun o tüy gibi hafif, tek parmakla dönen konforu aniden kaybolduğunda insan gerçekten neye uğradığını şaşırıyor. Yolda giderken ya da tam otoparktan çıkacakken o yumuşaklığın yerini taş gibi bir ağırlık aldığında, ilk hissettiğiniz şey genellikle hafif bir paniktir. Korkmayın, yalnız değilsiniz; modern araçların o çok sevdiğimiz elektrikli direksiyon (EPS) sistemi bazen bize böyle sürprizler yapabiliyor. Belki sadece küçük bir sigorta attı, belki de sistem aşırı ısındığı için kendini korumaya aldı... İnsan ister istemez en kötüsünü düşünüyor ama sakin olmakta fayda var.
Akü bitmek üzereyken ya da şarj dinamosu görevini tam yapmadığında ilk pes eden yer genellikle elektrikli direksiyon olur. Çünkü bu sistem, tabiri caizse tam bir elektrik canavarıdır ve çalışmak için muazzam bir enerjiye ihtiyaç duyar. Voltaj birazcık düştü mü, EPS beyni hemen "ben bu işte yokum" diyerek dinlenmeye çekilir. Gösterge panelinde o meşhur direksiyon simidi simgesi ve yanında bir ünlem işareti belirdi mi... İşte o an, bagajı açıp akü kutup başlarına bir bakmanın zamanı gelmiştir. Bazen sadece gevşek bir kablo bile bütün bu dertlerin sorumlusu çıkabiliyor.
Hız sensöründen gelen yanlış bir sinyal, arabanın beynini tamamen karıştırabilir ve sistemi kilitleyebilir. EPS dediğimiz mekanizma akıllıdır; siz hızlandıkça direksiyonu sertleştirir ki yolda yüksek hızda giderken en ufak bir el hareketinde araç savrulmasın. Ama işte o sensör bozulduğunda, araba dururken bile kendisini otobanda 120'yle gidiyormuş gibi zannedebilir. Sonra uğraş dur durduğun yerde manevra yapacağım diye. Hani bazen bilgisayar donar da bir kapatıp açarsınız ya, bazen arabayı sağa çekip kontağı kapatmak ve birkaç dakika beklemek bu yüzden işe yarar.
Tekerleklerin açısı bozulduğunda veya ön takım elemanları aşındığında direksiyon kutusu ciddi bir dirençle karşılaşır. Rot ayarı kaçmış bir araçta, tekerlekler birbirine paralel gitmek yerine sürekli bir kavga halindedir. Elektrik motoru bu direnci yenmek için normalden iki kat daha fazla çabalar ve bir süre sonra aşırı ısınır. Sistem zarar görmesin diye de bilgisayar akımı kesiverir. Alt takımdan gelen o garip gıcırtılar, tıkırtılar aslında yaklaşan bir sertleşmenin ilk habercileridir, kulak kabartmak gerekir.
Yazılımsal hatalar veya tork sensörünün kalibrasyonunu kaybetmesi de bu can sıkıcı durumun gizli faillerindendir. Direksiyonu ne kadar çevirdiğinizi ve ne kadar güç uyguladığınızı ölçen o küçük sensör milimetrik bir sapma yaşarsa, motor ne tarafa destek vereceğini şaşırır. Direksiyon bir yöne rahat dönerken diğer yöne doğru adeta direnir, kas hafızanızı altüst eder. Yetkili bir serviste bilgisayara bağlatıp bir güncelleme atmak, sistemi fabrikadan çıktığı ilk günkü o pürüzsüz haline döndürebilir bazen.
Akü bitmek üzereyken ya da şarj dinamosu görevini tam yapmadığında ilk pes eden yer genellikle elektrikli direksiyon olur. Çünkü bu sistem, tabiri caizse tam bir elektrik canavarıdır ve çalışmak için muazzam bir enerjiye ihtiyaç duyar. Voltaj birazcık düştü mü, EPS beyni hemen "ben bu işte yokum" diyerek dinlenmeye çekilir. Gösterge panelinde o meşhur direksiyon simidi simgesi ve yanında bir ünlem işareti belirdi mi... İşte o an, bagajı açıp akü kutup başlarına bir bakmanın zamanı gelmiştir. Bazen sadece gevşek bir kablo bile bütün bu dertlerin sorumlusu çıkabiliyor.
Hız sensöründen gelen yanlış bir sinyal, arabanın beynini tamamen karıştırabilir ve sistemi kilitleyebilir. EPS dediğimiz mekanizma akıllıdır; siz hızlandıkça direksiyonu sertleştirir ki yolda yüksek hızda giderken en ufak bir el hareketinde araç savrulmasın. Ama işte o sensör bozulduğunda, araba dururken bile kendisini otobanda 120'yle gidiyormuş gibi zannedebilir. Sonra uğraş dur durduğun yerde manevra yapacağım diye. Hani bazen bilgisayar donar da bir kapatıp açarsınız ya, bazen arabayı sağa çekip kontağı kapatmak ve birkaç dakika beklemek bu yüzden işe yarar.
Tekerleklerin açısı bozulduğunda veya ön takım elemanları aşındığında direksiyon kutusu ciddi bir dirençle karşılaşır. Rot ayarı kaçmış bir araçta, tekerlekler birbirine paralel gitmek yerine sürekli bir kavga halindedir. Elektrik motoru bu direnci yenmek için normalden iki kat daha fazla çabalar ve bir süre sonra aşırı ısınır. Sistem zarar görmesin diye de bilgisayar akımı kesiverir. Alt takımdan gelen o garip gıcırtılar, tıkırtılar aslında yaklaşan bir sertleşmenin ilk habercileridir, kulak kabartmak gerekir.
Yazılımsal hatalar veya tork sensörünün kalibrasyonunu kaybetmesi de bu can sıkıcı durumun gizli faillerindendir. Direksiyonu ne kadar çevirdiğinizi ve ne kadar güç uyguladığınızı ölçen o küçük sensör milimetrik bir sapma yaşarsa, motor ne tarafa destek vereceğini şaşırır. Direksiyon bir yöne rahat dönerken diğer yöne doğru adeta direnir, kas hafızanızı altüst eder. Yetkili bir serviste bilgisayara bağlatıp bir güncelleme atmak, sistemi fabrikadan çıktığı ilk günkü o pürüzsüz haline döndürebilir bazen.
