Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Gecenin üçü. Kucağında mini minacık bir can, sürekli bir huzursuzluk hali, durup dururken gelen o acı çığlıklar... İnsanın içi parçalanıyor vallahi, ne yapacağını şaşırıyor musun, şaşırıyorsun. Üstü başı sürekli süt kokan o çaresiz annelerden, babalardan biriysen eğer, muhtemelen şu an "Bu çocuk neden hiç durmadan ağlıyor?" sorusunun cevabını arıyorsun. Hemen söyleyeyim, büyük ihtimalle o meşhur bebek reflüsü kapınızı çalmış durumda.
Besledikten hemen sonra, hani şöyle tam rahat nefes alacağım dediğin anda ağzından löp diye çıkarıveriyor ya sütü... Bazen fışkırır tarzda, bazen sinsi sinsi ağzının kenarından sızarak. Hani diyoruz ya, bu kadar kusması normal mi diye. Değil abi, eğer her beslenme sonrası ortalık savaş alanına dönüyorsa orada durup bir düşünmek lazım. Gerçi her kusan bebek reflü müdür, o da ayrı bir tartışma konusu ama...
Beslemek işkenceye dönüştüyse eğer, çocuk memeyi veya biberonu görür görmez kafasını geriye doğru fırlatıyorsa bir sıkıntı var demektir. Emmek istiyor ama emdiği an canı yanıyor gibi bir hali var, fark ettin mi? Sanki boğazında görünmez bir ateş var ve o süt oraya değdikçe kavruluyor miniğim. Zaten o yay gibi gerilme hareketi yok mu, sırtını resmen köprü yapıyor çocuk acıdan.
Yatırınca kıyamet kopuyor, kucakta dik tutunca bir nebze rahatlıyor sanki. E haklı çocuk, yer çekimi denen bir şey var; yatay pozisyona geçtiği an o mide asidi hooop boğazına tırmanıyor. Hıçkırık krizleri de cabası, durup dururken dakikalarca süren o iç çekişler. Bazen de yutkunup dururlar böyle, ağzına bir şey gelmiş de geri yutmuş gibi, hani ekşi bir tat olur ya insanın ağzında...
Bırakın bu işin teorik kitap cümlelerini, doktor edalarını falan. Gözünün önünde eriyen, uykuya hasret kalan bir bebek var. Yastığını biraz yükseltmeyi denesene, öyle hemen düz zemine bırakma çocuğu besledikten sonra. En az bir yirmi yirmi beş dakika dik tutacaksın kucağında, başka yolu yok. Ha bir de, azar azar ama sık beslemek hayat kurtarır, benden söylemesi.
Her kusma reflü belirtisi midir peki? Vallahi billahi bazen sadece fazla kaçırmıştır, gazını çıkaramamıştır, hepsi bu. Ama kilo alımı durduysa, uykular haram olduysa ve o hırıltılı solunum bir türlü geçmiyorsa iş değişir. Yani demem o ki, çocuğun ses tellerine kadar tahriş eden bir asitten bahsediyoruz, ses kısıklığı bile yapabiliyor bu meret.
Gaviscon'lar, şuruplar, özel mamalar... Hepsi bir yere kadar çare oluyor da, en büyük ilaç aslında zaman. O midenin üst kapakçığı tam gelişene kadar bu çileyi çekeceksiniz, kaçarı yok. Ama yine de bir uzmana görünmekte fayda var, kafana göre iş yapma sakın. Kendi kendini yiyip bitireceğine, git bir doktora içini rahatlat.
Besledikten hemen sonra, hani şöyle tam rahat nefes alacağım dediğin anda ağzından löp diye çıkarıveriyor ya sütü... Bazen fışkırır tarzda, bazen sinsi sinsi ağzının kenarından sızarak. Hani diyoruz ya, bu kadar kusması normal mi diye. Değil abi, eğer her beslenme sonrası ortalık savaş alanına dönüyorsa orada durup bir düşünmek lazım. Gerçi her kusan bebek reflü müdür, o da ayrı bir tartışma konusu ama...
Beslemek işkenceye dönüştüyse eğer, çocuk memeyi veya biberonu görür görmez kafasını geriye doğru fırlatıyorsa bir sıkıntı var demektir. Emmek istiyor ama emdiği an canı yanıyor gibi bir hali var, fark ettin mi? Sanki boğazında görünmez bir ateş var ve o süt oraya değdikçe kavruluyor miniğim. Zaten o yay gibi gerilme hareketi yok mu, sırtını resmen köprü yapıyor çocuk acıdan.
Yatırınca kıyamet kopuyor, kucakta dik tutunca bir nebze rahatlıyor sanki. E haklı çocuk, yer çekimi denen bir şey var; yatay pozisyona geçtiği an o mide asidi hooop boğazına tırmanıyor. Hıçkırık krizleri de cabası, durup dururken dakikalarca süren o iç çekişler. Bazen de yutkunup dururlar böyle, ağzına bir şey gelmiş de geri yutmuş gibi, hani ekşi bir tat olur ya insanın ağzında...
Bırakın bu işin teorik kitap cümlelerini, doktor edalarını falan. Gözünün önünde eriyen, uykuya hasret kalan bir bebek var. Yastığını biraz yükseltmeyi denesene, öyle hemen düz zemine bırakma çocuğu besledikten sonra. En az bir yirmi yirmi beş dakika dik tutacaksın kucağında, başka yolu yok. Ha bir de, azar azar ama sık beslemek hayat kurtarır, benden söylemesi.
Her kusma reflü belirtisi midir peki? Vallahi billahi bazen sadece fazla kaçırmıştır, gazını çıkaramamıştır, hepsi bu. Ama kilo alımı durduysa, uykular haram olduysa ve o hırıltılı solunum bir türlü geçmiyorsa iş değişir. Yani demem o ki, çocuğun ses tellerine kadar tahriş eden bir asitten bahsediyoruz, ses kısıklığı bile yapabiliyor bu meret.
Gaviscon'lar, şuruplar, özel mamalar... Hepsi bir yere kadar çare oluyor da, en büyük ilaç aslında zaman. O midenin üst kapakçığı tam gelişene kadar bu çileyi çekeceksiniz, kaçarı yok. Ama yine de bir uzmana görünmekte fayda var, kafana göre iş yapma sakın. Kendi kendini yiyip bitireceğine, git bir doktora içini rahatlat.
