Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Göz dediğin organ aslında kusursuz çalışan bir optik sistem, en azından teoride öyle olması gerekiyor. Kornea dediğimiz o saydam tabaka ya da hemen arkasındaki mercek, futbol topu gibi her yönden eşit yuvarlaklıkta olmalı ki ışık kırılıp retinadaki o tek bir noktaya, odak noktasına düşsün. Ama hayat işte, çoğumuzda o kornea futbol topu gibi değil de daha çok amerikan futbolu topu gibi yumurta gibi dikey ve yatay eksenleri farklı kavislerde. Işık içeri girerken saçılıyor, dikey gelen başka yere düşüyor yatay gelen başka yere, al sana astigmat...
Aynada kendine bakarken fark etmiyorsun ama o ışıklar gece araba kullanırken öyle bir uzuyor ki etrafa. Bulanık görmek başka şey, astigmatın kafana oynadığı o garip odak oyunu bambaşka. Nesnelerin kenarları çiftleşir, gölgelenir, ne düz çizgi düz görünür gözüne ne de yuvarlak tam yuvarlak. Yıllarca haber peşinde koşarken o kadar çok insanla konuştum ki, "Abi vallahi billahi harfleri birbirine geçmiş gibi görüyorum" diyen adamın aslında tek derdi bu kırma kusuruydu işte.
Dereceli gözlük camlarına bakarsanız fark edersiniz, silindirik değerler vardır hani o reçetelerdeki CYL ibaresi. Odaklanma bozukluğunu, yani ışığın retinada tek bir odağa toplanamayıp birden fazla odak çizgisi oluşturmasını düzeltmek için o merceğin belirli bir aks boyunca kesilmesi gerekir. Işınları tek bir düzlemde değil, aksın açısına göre eğip bükmek zorundasınız. Düzenli astigmatizma diyorsak bu akslar birbirine diktir, işimiz nispeten kolay, çözülür gider. Ama kornea yüzeyi geçirilen bir enfeksiyon ya da yaralanma yüzünden kavisini kaybettiyse, darmadağınık bir düzensiz astigmatizma çıktıysa ortaya...
Baş ağrısı yapar mı, hem de nasıl yapar o göz çevresindeki kaslar sürekli odaklanmaya çalışmaktan harap olur akşamı zor edersiniz. Yorgunluk çöker insanın üstüne, gözleri kısarak bakmaktan kaşların arasında derin çizgiler oluşur zamanla. Sürekli bir netleştirme çabası, göz içi siliyer kasların o bitmek bilmeyen çırpınışı insana dünyayı dar eder. Çift görme mi dersin, ışıkların etrafında oluşan o rahatsız edici harelenmeler mi, bulanıklık mı...
Gidip bir keratometri yaptırmak, korneanın topografisini çıkarttırmak hiç de zor bir şey değil günümüz teknolojisinde. Lazer tedavileri, PRK, Femto-LASIK falan derken o yumurta şeklindeki korneayı yeniden düzgün bir kubbeye dönüştürmek çocuk oyuncağı oldu artık. Ya da takarsın sert gaz geçirgen lensini, bakarsın keyfine. Gözü zorlamanın, o retina üzerine düşen görüntüyü netleştireceğim diye beyni yormanın hiç lüzumu yok.
Işığın kırılması dedik ya, astigmatlı gözde korneal kırılma gücü her meridyende aynı değil maalesef. Miyopi ile birleşir mikst olur, hipermetropi ile birleşir başka bir hal alır. Tek başına da takılabilir, canı nasıl isterse. Kısacası odak noktası tek bir nokta olmaktan çıkıp bir çizgiye, hatta garip bir uzamsal alana yayılıyor. Neyse, sonuçta düzeltilebilir bir durum bu, gözü ihmal etmeye gelmez...
Aynada kendine bakarken fark etmiyorsun ama o ışıklar gece araba kullanırken öyle bir uzuyor ki etrafa. Bulanık görmek başka şey, astigmatın kafana oynadığı o garip odak oyunu bambaşka. Nesnelerin kenarları çiftleşir, gölgelenir, ne düz çizgi düz görünür gözüne ne de yuvarlak tam yuvarlak. Yıllarca haber peşinde koşarken o kadar çok insanla konuştum ki, "Abi vallahi billahi harfleri birbirine geçmiş gibi görüyorum" diyen adamın aslında tek derdi bu kırma kusuruydu işte.
Dereceli gözlük camlarına bakarsanız fark edersiniz, silindirik değerler vardır hani o reçetelerdeki CYL ibaresi. Odaklanma bozukluğunu, yani ışığın retinada tek bir odağa toplanamayıp birden fazla odak çizgisi oluşturmasını düzeltmek için o merceğin belirli bir aks boyunca kesilmesi gerekir. Işınları tek bir düzlemde değil, aksın açısına göre eğip bükmek zorundasınız. Düzenli astigmatizma diyorsak bu akslar birbirine diktir, işimiz nispeten kolay, çözülür gider. Ama kornea yüzeyi geçirilen bir enfeksiyon ya da yaralanma yüzünden kavisini kaybettiyse, darmadağınık bir düzensiz astigmatizma çıktıysa ortaya...
Baş ağrısı yapar mı, hem de nasıl yapar o göz çevresindeki kaslar sürekli odaklanmaya çalışmaktan harap olur akşamı zor edersiniz. Yorgunluk çöker insanın üstüne, gözleri kısarak bakmaktan kaşların arasında derin çizgiler oluşur zamanla. Sürekli bir netleştirme çabası, göz içi siliyer kasların o bitmek bilmeyen çırpınışı insana dünyayı dar eder. Çift görme mi dersin, ışıkların etrafında oluşan o rahatsız edici harelenmeler mi, bulanıklık mı...
Gidip bir keratometri yaptırmak, korneanın topografisini çıkarttırmak hiç de zor bir şey değil günümüz teknolojisinde. Lazer tedavileri, PRK, Femto-LASIK falan derken o yumurta şeklindeki korneayı yeniden düzgün bir kubbeye dönüştürmek çocuk oyuncağı oldu artık. Ya da takarsın sert gaz geçirgen lensini, bakarsın keyfine. Gözü zorlamanın, o retina üzerine düşen görüntüyü netleştireceğim diye beyni yormanın hiç lüzumu yok.
Işığın kırılması dedik ya, astigmatlı gözde korneal kırılma gücü her meridyende aynı değil maalesef. Miyopi ile birleşir mikst olur, hipermetropi ile birleşir başka bir hal alır. Tek başına da takılabilir, canı nasıl isterse. Kısacası odak noktası tek bir nokta olmaktan çıkıp bir çizgiye, hatta garip bir uzamsal alana yayılıyor. Neyse, sonuçta düzeltilebilir bir durum bu, gözü ihmal etmeye gelmez...
