Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Çamaşırında o hiç istemediğin lekeyi gördün yine, değil mi? Bütün günün modunu bir saniyede sıfırlayan o sinir bozucu an. Kafanda hemen felaket senaryoları yazmaya başladın bile. Dur hele, sakin ol, derin bir nefes al önce. Gel şunu açık açık konuşalım seninle.
Bizim hormonlar tam bir deli orkestra şefi. Biri yan flütü biraz hızlı üflese, öbürü kemanın telini koparıyor. İki gün önce içmeyi unuttuğun o ufacık doğum kontrol hapı var ya... Evet, tam olarak o. Düzeni bir kere sarstın mı, vücut hemen "Neler oluyor orada?" diye bayrağı çekiveriyor işte.
Bazen de sadece kafan doludur, olamaz mı? Vallahi billahi bak, o bitmek bilmeyen iş stresi, uykusuz geceler ya da kafaya taktığın o anlamsız meseleler... Beynin hipotalamus denen o kontrol merkezi bir anda şalteri indiriyor. Sonrası malum, zamansız gelen lekelenmeler...
Doğum kontrol yöntemini yeni mi değiştirdin yoksa? Vücudun buna alışması öyle hemen iki günde olmuyor maalesef. Yeni eve taşınmak gibi düşün bunu. Eşyaların yerini bulması, tozun toprağın yatışması zaman alır. Birkaç ay o pürüzleri yaşayacaksın, kaçarı yok.
Boynundaki o küçük tiroit bezini hiç düşündün mü peki? Kelebek şeklinde, masum duran o şey aslında senin bütün enerji ve adet döngünü yönetiyor. Az çalışsa dert, çok çalışsa başka dert. Biz hemen en kötü hastalıkları internette aratıp kendimizi bitirirken, meğer sorun sadece tiroidin tembelliğindenmiş...
Hemen yarın gidip bir jinekologdan randevu alıyorsun, anlaştık mı? Google'a "ara kanama" yazıp kendi kendine teşhis koymayı da acilen bırakıyorsun artık. Arama motoruna kalsak iki güne öleceğiz zaten, insanın psikolojisini boş yere darmadağın ediyorlar...
Bazen içeride tamamen iyi huylu, ufacık bir polip ya da miyom duruyordur. Ayakkabının içine kaçan o küçük taş parçası gibi... Canını öyle büyük acıtmaz ama her adım attığında varlığını hissettirir, orayı tahriş eder. Alınması da iki dakikalık iş üstelik.
Takvimi iyi tut ama. Ne zaman oldu, rengi neydi, ne kadar sürdü? Pembe mi, kahve mi, yoksa bildiğin kırmızı mı? Doktora gittiğinde elinde bu verilerle olursan işi yarı yarıya kolaylaştırırsın. Kendi kendinin dedektifi olacaksın bu hayatta.
Son zamanlarda çok mu ağır spor yapıyorsun, yoksa o popüler şok diyetlerden birine mi başladın yine? Vücut bir anda kıtlığa girdiğini veya büyük bir savaşa katıldığını sanıyor. "Şimdi üreme sırası değil, hayatta kalma zamanı" deyip içerideki bütün sistemi karıştırıyor. Abi ya, yapmayın şöyle ani değişiklikleri şu canım bedene...
Sadece dinle kendini. Bedenin sana sessizce bir şeyler fısıldıyor aslında. Belki sadece biraz daha fazla uyuman gerekiyordur. Belki de bir bardak daha fazla su içmen...
Bizim hormonlar tam bir deli orkestra şefi. Biri yan flütü biraz hızlı üflese, öbürü kemanın telini koparıyor. İki gün önce içmeyi unuttuğun o ufacık doğum kontrol hapı var ya... Evet, tam olarak o. Düzeni bir kere sarstın mı, vücut hemen "Neler oluyor orada?" diye bayrağı çekiveriyor işte.
Bazen de sadece kafan doludur, olamaz mı? Vallahi billahi bak, o bitmek bilmeyen iş stresi, uykusuz geceler ya da kafaya taktığın o anlamsız meseleler... Beynin hipotalamus denen o kontrol merkezi bir anda şalteri indiriyor. Sonrası malum, zamansız gelen lekelenmeler...
Doğum kontrol yöntemini yeni mi değiştirdin yoksa? Vücudun buna alışması öyle hemen iki günde olmuyor maalesef. Yeni eve taşınmak gibi düşün bunu. Eşyaların yerini bulması, tozun toprağın yatışması zaman alır. Birkaç ay o pürüzleri yaşayacaksın, kaçarı yok.
Boynundaki o küçük tiroit bezini hiç düşündün mü peki? Kelebek şeklinde, masum duran o şey aslında senin bütün enerji ve adet döngünü yönetiyor. Az çalışsa dert, çok çalışsa başka dert. Biz hemen en kötü hastalıkları internette aratıp kendimizi bitirirken, meğer sorun sadece tiroidin tembelliğindenmiş...
Hemen yarın gidip bir jinekologdan randevu alıyorsun, anlaştık mı? Google'a "ara kanama" yazıp kendi kendine teşhis koymayı da acilen bırakıyorsun artık. Arama motoruna kalsak iki güne öleceğiz zaten, insanın psikolojisini boş yere darmadağın ediyorlar...
Bazen içeride tamamen iyi huylu, ufacık bir polip ya da miyom duruyordur. Ayakkabının içine kaçan o küçük taş parçası gibi... Canını öyle büyük acıtmaz ama her adım attığında varlığını hissettirir, orayı tahriş eder. Alınması da iki dakikalık iş üstelik.
Takvimi iyi tut ama. Ne zaman oldu, rengi neydi, ne kadar sürdü? Pembe mi, kahve mi, yoksa bildiğin kırmızı mı? Doktora gittiğinde elinde bu verilerle olursan işi yarı yarıya kolaylaştırırsın. Kendi kendinin dedektifi olacaksın bu hayatta.
Son zamanlarda çok mu ağır spor yapıyorsun, yoksa o popüler şok diyetlerden birine mi başladın yine? Vücut bir anda kıtlığa girdiğini veya büyük bir savaşa katıldığını sanıyor. "Şimdi üreme sırası değil, hayatta kalma zamanı" deyip içerideki bütün sistemi karıştırıyor. Abi ya, yapmayın şöyle ani değişiklikleri şu canım bedene...
Sadece dinle kendini. Bedenin sana sessizce bir şeyler fısıldıyor aslında. Belki sadece biraz daha fazla uyuman gerekiyordur. Belki de bir bardak daha fazla su içmen...
