Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Anahtarı çeviriyorsunuz, o tanıdık "gıv gıv" sesi geliyor, motor dönüyor ama bir türlü o beklediğiniz canlanma emaresi yok. Her sabah binlerce sürücünün başına gelen, insanı saç baş yolduran o klasik an... Akü sağlam, marş motoru canla başla görevini yapıyor, marş alıyor ama araba bir türlü çalışmıyor. Hele bir de altınızdaki araç LPG’liyse, denkleme o kadar çok bilinmeyenli değişken giriyor ki işiniz iki kat zorlaşıyor. Benzinle LPG arasındaki o ince köprüde bir yerlerde bir şeyler kopmuş demektir.
Çoğu sürücü suçu hemen regülatöre, yani halk arasındaki adıyla LPG beynine atar. Haklılık payları yok değil hani, çünkü o metal kutunun içindeki diyafram zamanla esnekliğini kaybeder, taş gibi sertleşir. Sertleşen diyafram ne yapar? Gazı motora doğru dürüst gönderemez, motoru kelimenin tam anlamıyla boğar. Sabahları motor soğukken yaşanan o marş krizlerinin arkasında genellikle bu sinsi sızıntılar yatar... Gece boyu manifolda dolan gaz, sabah siz marşa bastığınızda motorun hava almasını engeller. Çiğ gaz kokusunu burnunuza alıyorsanız, şüphelerinizde haklısınız.
Ben hep söylerim; bir arabanın dilinden anlamak, onun besleme zincirini çözmekten geçer. LPG'li bir aracın çalışması için sadece gaz yetmez, o ilk ateşleme anında deponuzdaki benzinin de hazır kıta beklemesi gerekir. "Arabamda LPG var, benzin deposu boş kalsa da olur" mantığı, sizi eninde sonunda ıssız bir yol kenarında bırakır. Benzin pompası kuru kuruya çalıştıkça ısınır, yanar ve siz marşa bastığınızda motora o can suyu gitmez. Depoda çeyrek üstü benzin bulundurmayı alışkanlık haline getirmek, cebinizi büyük masraflardan koruyan en basit aşıdır aslında.
Elektrik tesisatındaki o küçük, önemsiz gibi duran rölelerin azizliğine uğramak da an meselesidir. Sıralı sistem araçlarda gaz ve benzin geçişlerini yöneten, enjektörleri sırayla devreye sokan bir elektronik kontrol ünitesi var. Bu beynin kablolarında zamanla oluşan oksitlenmeler veya gevşeyen soketler, sinyalin yarı yolda kalmasına neden olur. Elektrik gitmeyince enjektör açılmaz, enjektör açılmayınca da o silindirlere yakıt ulaşmaz. Bazen her şey sağlam görünür ama küçücük bir kablo temassızlığı yüzünden motor döner durur...
Gözden kaçan, "bunda bir şey yoktur" denilerek geçiştirilen filtreler peki? Gaz filtresi tıkandığında motorun ihtiyaç duyduğu yakıt akışı kesintiye uğrar, araç resmen nefessiz kalır. Tıpkı burnu tıkalı bir insanın koşmaya çalışması gibi bir durum bu. İstediğiniz kadar marşa basın, o gözenekler kapandıysa içeriye yakıt gitmeyecektir. Düzenli bakım, sadece yağ değiştirmekten ibaret değildir; o küçük filtrelerin de bir ömrü olduğunu unutmamak gerekir.
Ateşleme sistemindeki zayıflık da bu derdin bir başka gizli ortağıdır. Buji kabloları eskidiğinde veya bujilerin tırnak aralığı bozulduğunda, kıvılcım zayıf kalır. Benzin belki bir şekilde o zayıf kıvılcımla yanabilir ama LPG daha yüksek bir ateşleme enerjisi ister, nazlıdır. Marş esnasında motor döner ama o zayıf kıvılcım gazı patlatmaya yetmez. Ateşleme elemanlarını zamanında yenilemek, sabahları o sinir bozucu marş sesini uzun uzadıya duymanın önüne geçer.
Çoğu sürücü suçu hemen regülatöre, yani halk arasındaki adıyla LPG beynine atar. Haklılık payları yok değil hani, çünkü o metal kutunun içindeki diyafram zamanla esnekliğini kaybeder, taş gibi sertleşir. Sertleşen diyafram ne yapar? Gazı motora doğru dürüst gönderemez, motoru kelimenin tam anlamıyla boğar. Sabahları motor soğukken yaşanan o marş krizlerinin arkasında genellikle bu sinsi sızıntılar yatar... Gece boyu manifolda dolan gaz, sabah siz marşa bastığınızda motorun hava almasını engeller. Çiğ gaz kokusunu burnunuza alıyorsanız, şüphelerinizde haklısınız.
Ben hep söylerim; bir arabanın dilinden anlamak, onun besleme zincirini çözmekten geçer. LPG'li bir aracın çalışması için sadece gaz yetmez, o ilk ateşleme anında deponuzdaki benzinin de hazır kıta beklemesi gerekir. "Arabamda LPG var, benzin deposu boş kalsa da olur" mantığı, sizi eninde sonunda ıssız bir yol kenarında bırakır. Benzin pompası kuru kuruya çalıştıkça ısınır, yanar ve siz marşa bastığınızda motora o can suyu gitmez. Depoda çeyrek üstü benzin bulundurmayı alışkanlık haline getirmek, cebinizi büyük masraflardan koruyan en basit aşıdır aslında.
Elektrik tesisatındaki o küçük, önemsiz gibi duran rölelerin azizliğine uğramak da an meselesidir. Sıralı sistem araçlarda gaz ve benzin geçişlerini yöneten, enjektörleri sırayla devreye sokan bir elektronik kontrol ünitesi var. Bu beynin kablolarında zamanla oluşan oksitlenmeler veya gevşeyen soketler, sinyalin yarı yolda kalmasına neden olur. Elektrik gitmeyince enjektör açılmaz, enjektör açılmayınca da o silindirlere yakıt ulaşmaz. Bazen her şey sağlam görünür ama küçücük bir kablo temassızlığı yüzünden motor döner durur...
Gözden kaçan, "bunda bir şey yoktur" denilerek geçiştirilen filtreler peki? Gaz filtresi tıkandığında motorun ihtiyaç duyduğu yakıt akışı kesintiye uğrar, araç resmen nefessiz kalır. Tıpkı burnu tıkalı bir insanın koşmaya çalışması gibi bir durum bu. İstediğiniz kadar marşa basın, o gözenekler kapandıysa içeriye yakıt gitmeyecektir. Düzenli bakım, sadece yağ değiştirmekten ibaret değildir; o küçük filtrelerin de bir ömrü olduğunu unutmamak gerekir.
Ateşleme sistemindeki zayıflık da bu derdin bir başka gizli ortağıdır. Buji kabloları eskidiğinde veya bujilerin tırnak aralığı bozulduğunda, kıvılcım zayıf kalır. Benzin belki bir şekilde o zayıf kıvılcımla yanabilir ama LPG daha yüksek bir ateşleme enerjisi ister, nazlıdır. Marş esnasında motor döner ama o zayıf kıvılcım gazı patlatmaya yetmez. Ateşleme elemanlarını zamanında yenilemek, sabahları o sinir bozucu marş sesini uzun uzadıya duymanın önüne geçer.
