Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Bu mercekler aslında gözümüzün içine bir kere takılıyor ve orada, tabiri caizse, bir ömür boyu nöbet tutuyor. Vücudun reddetmeyeceği, yıllar geçse de yapısı bozulmayacak özel bir malzemeden üretiliyorlar çünkü. Yani "Acaba on yıl sonra eskir mi, değiştirmek gerekir mi?" diye uykuları kaçırmaya gerek yok; teknik olarak ömürlük bir yol arkadaşı aldınız demektir. Tabii gözün kendi dokularında yaşa bağlı başka değişimler olabilir, orası ayrı...
İşin aslı, bir kere o ameliyat masasına yatıp bu lensi gözünüze yerleştirdikten sonra geri dönüşü pek düşünmemek lazım. Evet, teorik olarak çıkarılamaz mı, istense çıkarılır ama kim durduk yere gözünün içini tekrar kurcalatmak ister ki? Vallahi billahi büyük cesaret işi. O yüzden ilk seferde doğru kararı vermek, hekimle her detayı konuşup öyle yola çıkmak en temizi.
Zaman geçtikçe gözümüzün arkasındaki o incecik zar kireçlenebiliyor, hafifçe bulanıklaşabiliyor bazen. Halk arasında buna "arkasından katarakt gelmiş" deniyor ama aslında durum öyle değil, sadece doğal bir doku kalınlaşması bu. Çözümü de o kadar basit ki; muayenehanede iki dakikalık bir lazer dokunuşuyla her şey saniyeler içinde eski netliğine kavuşuyor. Yani lensin kendisi bozulmuyor, sadece ev sahibi doku biraz temizlik istiyor diyebiliriz.
Kimisi de sanıyor ki bu lensler gözün içinde sürekli hissedilecek, batma yapacak, günün birinde kayıp gidecek... Yok öyle bir şey, o hissi sadece ilk birkaç hafta, göz iyileşirken yaşarsınız. Sonrasında varlığını bile unutuyorsunuz, gözün kendi doğal bir parçası haline geliyor adeta. Kendi merceğiniz orada ne kadar sessiz sedasız duruyorsa, bu yapay dostumuz da öylece köşesinde takılıyor.
Eğer gözünüzde sarı nokta hastalığı varsa ya da ileri derece şeker hastalığı retinayı yıpratmışsa, en pahalı akıllı lensi bile taktırsanız mucize beklememek lazım. Çünkü ekran ne kadar kaliteli olursa olsun, arkadaki kablo tesisatı bozuksa görüntü netleşmez... Göz hekimlerinin ameliyattan önce kırk dereden su getirmesi, her testi tekrar tekrar istemesi tam da bu yüzden işte.
Genç yaşta bu işe heveslenen dostlara ufak bir tavsiye; acele etmeyin derim. Gözün kendi merceği kırk, kırk beş yaşına kadar zaten canavar gibi uyum yeteneğine sahip, her mesafeyi kendi ayarlıyor. Ne zaman ki o yakındaki yazılar bulanıklaşmaya başlar, gazete kağıdı koldan uzaklaşır... İşte o zaman akıllı mercek seçeneklerini masaya yatırmanın tam sırasıdır.
İşin aslı, bir kere o ameliyat masasına yatıp bu lensi gözünüze yerleştirdikten sonra geri dönüşü pek düşünmemek lazım. Evet, teorik olarak çıkarılamaz mı, istense çıkarılır ama kim durduk yere gözünün içini tekrar kurcalatmak ister ki? Vallahi billahi büyük cesaret işi. O yüzden ilk seferde doğru kararı vermek, hekimle her detayı konuşup öyle yola çıkmak en temizi.
Zaman geçtikçe gözümüzün arkasındaki o incecik zar kireçlenebiliyor, hafifçe bulanıklaşabiliyor bazen. Halk arasında buna "arkasından katarakt gelmiş" deniyor ama aslında durum öyle değil, sadece doğal bir doku kalınlaşması bu. Çözümü de o kadar basit ki; muayenehanede iki dakikalık bir lazer dokunuşuyla her şey saniyeler içinde eski netliğine kavuşuyor. Yani lensin kendisi bozulmuyor, sadece ev sahibi doku biraz temizlik istiyor diyebiliriz.
Kimisi de sanıyor ki bu lensler gözün içinde sürekli hissedilecek, batma yapacak, günün birinde kayıp gidecek... Yok öyle bir şey, o hissi sadece ilk birkaç hafta, göz iyileşirken yaşarsınız. Sonrasında varlığını bile unutuyorsunuz, gözün kendi doğal bir parçası haline geliyor adeta. Kendi merceğiniz orada ne kadar sessiz sedasız duruyorsa, bu yapay dostumuz da öylece köşesinde takılıyor.
Eğer gözünüzde sarı nokta hastalığı varsa ya da ileri derece şeker hastalığı retinayı yıpratmışsa, en pahalı akıllı lensi bile taktırsanız mucize beklememek lazım. Çünkü ekran ne kadar kaliteli olursa olsun, arkadaki kablo tesisatı bozuksa görüntü netleşmez... Göz hekimlerinin ameliyattan önce kırk dereden su getirmesi, her testi tekrar tekrar istemesi tam da bu yüzden işte.
Genç yaşta bu işe heveslenen dostlara ufak bir tavsiye; acele etmeyin derim. Gözün kendi merceği kırk, kırk beş yaşına kadar zaten canavar gibi uyum yeteneğine sahip, her mesafeyi kendi ayarlıyor. Ne zaman ki o yakındaki yazılar bulanıklaşmaya başlar, gazete kağıdı koldan uzaklaşır... İşte o zaman akıllı mercek seçeneklerini masaya yatırmanın tam sırasıdır.
