Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Modern motorların o çok övülen sessiz ve verimli çalışmasının arkasında, aslında kendi pisliğini yutan bir mekanizma yatıyor. Egzoz Gazı Geri Dönüşümü, yani bizim sanayideki adımızla EGR, silindirden çıkan zehirli gazların bir kısmını alıp tekrar yanma odasına gönderir. Sistem ilk bakışta kusursuz bir çevre dostu gibi görünse de zamanla kendi kendini boğan bir yapıya dönüşebiliyor. Hani derler ya, fazla fedakarlık arsızlık getirir diye... İşte tam olarak bu yüzden o küçük metal parça günün birinde isyan bayrağını çekiveriyor.
Kurum dediğimiz o sinsi düşman, motorun içten içe nefesini kesene kadar kimsenin ruhu bile duymaz. Yanma odasından yükselen simsiyah karbon partikülleri, valfin miline ve yuvasına yapışarak adeta orayı betonlaştırır. Zamanla valf ya açık kalır ya da tamamen kapanır ki ikisi de motor için tam bir kabustur. Sabahları aracı çalıştırdığınızda o eski kararlı sesi duyamıyorsanız, motor adeta öksürerek uyanıyorsa şüphelenmek gerekir. Acaba içeride bir yerlerde biriken o zift, mekanizmanın hareket alanını tamamen kilitledi mi?
Egzoz gazını soğutmakla görevli olan o minik radyatör patladığında, işin rengi tamamen değişir ve motor su eksiltmeye başlar. Sızıntı yapan soğutma sıvısı, egzoz gazındaki kurumla birleştiğinde ortaya çıkan o çamurumsu balçığı gözünüzün önüne getirin bir... Valfin o hassas yay mekanizması bu çamurun içinde nasıl hareket edebilir ki? Israrla kalitesiz yakıt kullanmak da bu süreci inanılmaz derecede hızlandırıyor. Bütçeyi koruyalım derken, aslında motorun kalbine giden damarları kendi ellerimizle tıkıyoruz maalesef.
Performans kayıplarını sadece yaşlılığa bağlamak, bir otomobil severe hiç yakışmayan büyük bir saflıktır. Rampada bayılan, gaz pedalına bastığınızda o eski çevikliğini göstermeyen bir araba size aslında açıkça bir mektup yazmaktadır. Gaz kelebeğinin ve EGR'nin o ortaklaşa yürüttüğü hassas hava-yakıt dengesi bozulduğunda, motor ne kadar yakıt çekeceğini bilemez hale gelir. Egzozdan çıkan o çiğ yakıt kokusu, zengin karışımın yarattığı o boğulma hissi... Hepsini üst üste koyduğunuzda tek bir adrese çıkıyorsunuz.
Şehir içindeki o bitmek bilmeyen dur-kalk trafiği, bu sistemlerin adeta bir numaralı katilidir. Motor bir türlü ideal çalışma sıcaklığına ulaşamadığı için kurumu yakamaz ve her kısa mesafede valfin üzerinde yeni bir katman birikir. Hafta sonları otobana çıkıp arabayı şöyle bir yüksek devirde bağırtmak, o biriken tortuyu biraz olsun süpürmek için harika bir yöntemdir aslında. Arada bir motorun ciğerlerini açmak, kurumu yüksek ısıyla bertaraf etmek gerekir. Aksi takdirde sanayideki o usta dostlarınızla istemeden de olsa çok daha sık kahve içmek zorunda kalırsınız.
Kurum dediğimiz o sinsi düşman, motorun içten içe nefesini kesene kadar kimsenin ruhu bile duymaz. Yanma odasından yükselen simsiyah karbon partikülleri, valfin miline ve yuvasına yapışarak adeta orayı betonlaştırır. Zamanla valf ya açık kalır ya da tamamen kapanır ki ikisi de motor için tam bir kabustur. Sabahları aracı çalıştırdığınızda o eski kararlı sesi duyamıyorsanız, motor adeta öksürerek uyanıyorsa şüphelenmek gerekir. Acaba içeride bir yerlerde biriken o zift, mekanizmanın hareket alanını tamamen kilitledi mi?
Egzoz gazını soğutmakla görevli olan o minik radyatör patladığında, işin rengi tamamen değişir ve motor su eksiltmeye başlar. Sızıntı yapan soğutma sıvısı, egzoz gazındaki kurumla birleştiğinde ortaya çıkan o çamurumsu balçığı gözünüzün önüne getirin bir... Valfin o hassas yay mekanizması bu çamurun içinde nasıl hareket edebilir ki? Israrla kalitesiz yakıt kullanmak da bu süreci inanılmaz derecede hızlandırıyor. Bütçeyi koruyalım derken, aslında motorun kalbine giden damarları kendi ellerimizle tıkıyoruz maalesef.
Performans kayıplarını sadece yaşlılığa bağlamak, bir otomobil severe hiç yakışmayan büyük bir saflıktır. Rampada bayılan, gaz pedalına bastığınızda o eski çevikliğini göstermeyen bir araba size aslında açıkça bir mektup yazmaktadır. Gaz kelebeğinin ve EGR'nin o ortaklaşa yürüttüğü hassas hava-yakıt dengesi bozulduğunda, motor ne kadar yakıt çekeceğini bilemez hale gelir. Egzozdan çıkan o çiğ yakıt kokusu, zengin karışımın yarattığı o boğulma hissi... Hepsini üst üste koyduğunuzda tek bir adrese çıkıyorsunuz.
Şehir içindeki o bitmek bilmeyen dur-kalk trafiği, bu sistemlerin adeta bir numaralı katilidir. Motor bir türlü ideal çalışma sıcaklığına ulaşamadığı için kurumu yakamaz ve her kısa mesafede valfin üzerinde yeni bir katman birikir. Hafta sonları otobana çıkıp arabayı şöyle bir yüksek devirde bağırtmak, o biriken tortuyu biraz olsun süpürmek için harika bir yöntemdir aslında. Arada bir motorun ciğerlerini açmak, kurumu yüksek ısıyla bertaraf etmek gerekir. Aksi takdirde sanayideki o usta dostlarınızla istemeden de olsa çok daha sık kahve içmek zorunda kalırsınız.
