Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Aynaya bakıp o gitmeyen küçük fazlalığa canı sıkılmayan var mı aramızda, vallahi yok galiba. Hani ne yapsan, ne kadar koşsan da orada öylece duran o inatçı doku... Liposuction tam da bu noktada bir sihirli değnek gibi algılanıyor ama işin aslı biraz daha derinde yatıyor aslında. Ameliyat masasına yatıp o yağlardan kurtulunca her şeyin sonsuza kadar bittiğini sanıyoruz. Vücut o bölgedeki yağ hücrelerini bir kez kaybetti mi, evet, yerine yenisi kolay kolay gelmiyor ama bu her şeyin bittiği anlamına gelir mi...
İnsan bazen düşünüyor, eriyip giden sadece o anki kilolar mı yoksa gelecekteki yeme alışkanlıklarımız mı? Cerrah o kanülleri cildin altına her daldırdığında aslında oradaki bir hafızayı siliyor, yani hücre sayısını kalıcı olarak azaltıyor. Ama geride kalanlar ne olacak, onları hiç hesaba katmıyor insan ameliyattan çıkınca. Kalan hücrelerin de bir kapasitesi var nihayetinde, genişleyebilirler, büyüyebilirler. Yani aslında kalıcı olan şey operasyonun kendisi değil, senin o yeni bedene nasıl baktığın abi ya.
Bir arkadaşım anlatmıştı geçenlerde, operasyondan sonra "Nasıl olsa yağlar gitti" diyip tatlıcıdan çıkmaz olmuş. Sonuç mu? Vallahi billahi şaka gibi ama o eski basenler geri gelmedi belki ama bu sefer de hiç yağlanmayan sırtı kalınlaşmaya başlamış. Vücut çok garip bir mekanizma, bir kapıyı kapatınca bulduğu ilk aralıktan sızıyor içerideki o fazla enerji. Formu korumak dediğimiz şey, o yüzden ameliyat masasından ziyade biraz da mutfakta, biraz da o sabah yürüyüşlerinde gizli.
Şöyle bir durup düşünmek lazım aslında, biz bu değişimi tam olarak ne için istiyoruz? Kendimizi aynada daha hafif, daha kıvrımlı görmek için mi, yoksa bir daha hiç kilo almayacağımızın garantisini satın almak için mi... Eğer ikincisiyse, üzgünüm ama o garanti belgesi hiçbir hastanede imzalanmıyor. Liposuction bir kilo verme yöntemi değil ki zaten, sadece bir hatları düzeltme, bir nevi bedeni yeniden şekillendirme sanatı. Sen o şekli korumak için çaba sarf etmezsen, su bile akar yolunu bulur, o yağlar da kendine yer bulur bir şekilde.
Bana kalırsa bu süreci bir milat olarak görmek en doğrusu, hani tertemiz bir sayfa açmak gibi... Hazır o inatçı fazlalıklardan kurtulmuşken, yürüyüş sürelerini biraz uzatmak, tabağa biraz daha yeşillik koymak hiç de fena fikir değil hani. Kalıcılık ameliyatın başarısında değil, senin operasyondan sonraki yaşam tarzında, o yeni ritminde saklı. Yoksa birkaç yıl sonra yine aynı soruları sorarken bulursun kendini...
İnsan bazen düşünüyor, eriyip giden sadece o anki kilolar mı yoksa gelecekteki yeme alışkanlıklarımız mı? Cerrah o kanülleri cildin altına her daldırdığında aslında oradaki bir hafızayı siliyor, yani hücre sayısını kalıcı olarak azaltıyor. Ama geride kalanlar ne olacak, onları hiç hesaba katmıyor insan ameliyattan çıkınca. Kalan hücrelerin de bir kapasitesi var nihayetinde, genişleyebilirler, büyüyebilirler. Yani aslında kalıcı olan şey operasyonun kendisi değil, senin o yeni bedene nasıl baktığın abi ya.
Bir arkadaşım anlatmıştı geçenlerde, operasyondan sonra "Nasıl olsa yağlar gitti" diyip tatlıcıdan çıkmaz olmuş. Sonuç mu? Vallahi billahi şaka gibi ama o eski basenler geri gelmedi belki ama bu sefer de hiç yağlanmayan sırtı kalınlaşmaya başlamış. Vücut çok garip bir mekanizma, bir kapıyı kapatınca bulduğu ilk aralıktan sızıyor içerideki o fazla enerji. Formu korumak dediğimiz şey, o yüzden ameliyat masasından ziyade biraz da mutfakta, biraz da o sabah yürüyüşlerinde gizli.
Şöyle bir durup düşünmek lazım aslında, biz bu değişimi tam olarak ne için istiyoruz? Kendimizi aynada daha hafif, daha kıvrımlı görmek için mi, yoksa bir daha hiç kilo almayacağımızın garantisini satın almak için mi... Eğer ikincisiyse, üzgünüm ama o garanti belgesi hiçbir hastanede imzalanmıyor. Liposuction bir kilo verme yöntemi değil ki zaten, sadece bir hatları düzeltme, bir nevi bedeni yeniden şekillendirme sanatı. Sen o şekli korumak için çaba sarf etmezsen, su bile akar yolunu bulur, o yağlar da kendine yer bulur bir şekilde.
Bana kalırsa bu süreci bir milat olarak görmek en doğrusu, hani tertemiz bir sayfa açmak gibi... Hazır o inatçı fazlalıklardan kurtulmuşken, yürüyüş sürelerini biraz uzatmak, tabağa biraz daha yeşillik koymak hiç de fena fikir değil hani. Kalıcılık ameliyatın başarısında değil, senin operasyondan sonraki yaşam tarzında, o yeni ritminde saklı. Yoksa birkaç yıl sonra yine aynı soruları sorarken bulursun kendini...
