Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Güneşin sarı ışığı oturma odasının tül perdesinden süzülürken ahşap sehpanın üzerindeki o ağır, siyah çerçeveli gözlüğü aradı ellerim... Hani sabah uyanır uyanmaz elin otomatik olarak komidine gider ya, ha işte tam o an. Yıllarca gözlük camının arkasından dünyayı puslu bir camın gerisinden izlemek, puslu bir pencereden hayata bakmak gibidir abi ya, vallahi böyledir. İşte tam da bu noktada, o bulanık dünyayı netleştirmek isteyenlerin aklına tek bir soru düşüyor: Korneanın o hassas dokusuna dokunan bu mucizevi müdahale, yani lazer refraktif cerrahisi aslında kimlerin kaderini değiştirebilir? Herkes o koltuğa oturup o ışığa bakabilir mi, yoksa bu yolculuk sadece seçilmiş bazı gözler için mi geçerli?
Göz kliniğinin o kendine has, hafif alkol ve ozon kokan koridorunda beklerken duvar saatinin tık tık seslerini dinlersin... Kalbin ritmi biraz hızlanır, ellerin hafifçe terler. Doktorun elindeki topografi cihazından çıkan o renkli haritalara bakarsın; yeşiller, maviler, kırmızı dalgalar... Lazer göz ameliyatı her şeyden önce 18 yaşını doldurmuş, göz gelişimini tamamlamış kişilere hitap eder. Neden mi? Çünkü göz küresi, tıpkı büyüyen bir çocuk gibi gelişmeye devam eder de ondan... Diopter değerleri, yani o göz numaraların son bir yılda stabilize olmadıysa, yani durulmadıysa, o lazer ışını korneanı boşuna tıraşlamış olur sonra... Yani anlayacağın, numaranın yerinde sayması, durulması şart.
Yağmurlu bir sonbahar akşamında araba kullanırken karşıdan gelen farların gözünü nasıl süzdüğünü, o ışıkların nasıl devasa patlamalara dönüştüğünü hatırla... Gözündeki miyopi, hipermetropi ya da astigmatizma hayat kalitenden her gün bir parça çalıyordur. İşte bu kırma kusurlarına sahipsen ve kornea kalınlığın —ki biz buna paşimetri ölçümü diyoruz— yeterli düzeydeyse, sen de bu dönüşüme adayısın demektir. Ama dur hemen heyecanlanma... Korneanın flep oluşturulacak ya da doku buharlaştırılacak kadar etli, yani kalın olması lazım. Yoksa o narin şeffaf tabaka lazerin enerjisine dayanamaz, mazallah daha büyük dertler açılır başına...
Bir dostum vardı, yıllarca lens takmaktan göz pınarları kurumuştu, her akşam gözlerini oğuşturmaktan kan çanağına çevirirdi ortalığı... Vallahi billahi bak, çocuk gözünü açamazdı rüzgarlı havalarda. Eğer gözünde ağır bir kuru göz sendromu varsa, tear film tabakan yani gözyaşı tabakan yetersizse, cerrah sana "biraz bekle" diyecektir. Sadece bu da değil; keratokonus gibi korneanın sivrileşip inceldiği o sinsi hastalık ya da glokom, katarakt gibi durumlar varsa... Ne yazık ki o lazer cihazının sesi senin için çalışmayacak demektir. Yani gözün anatomik yapısının, o biyomanyetik dengenin kusursuz bir sağlamlıkta olması gerekiyor.
Sahi, vücudun genel sağlığı sanki gözden bağımsız mı sanıyorsun? Bağ dokusu hastalıkları olanlar, romatoid artriti ya da kontrol altında olmayan diyabeti bulunanlar... Hamilelik ve emzirme dönemindeki o fırtınalı hormonal değişimler bile gözün iyileşme dokusunu, o korneal epitelin kendini yenileme hızını doğrudan etkiler. Vücut kendi içinde bir savaş verirken, gözüne atılacak bir mikro kesiyi nasıl iyileştirsin ki... Bazen sadece gözün değil, ruhun ve tüm bedeninin de bu değişime hazır olması gerekir...
Gece yatağa yatıp başını yastığa koyduğunda, sabaha hiçbir şeye ihtiyaç duymadan uyanmanın hayali bile insanın göğsünü kabartmaya yetiyor değil mi? Ama işte o hayale ulaşmak için öncelikle kapsamlı bir anterior segment muayenesinden geçeceksin. Haritalar çıkarılacak, kornea haritanın eğimi, pupil çapın, hatta gece göz bebeğinin ne kadar büyüdüğü bile hesaba katılacak... Bütün bu denklemler yan yana geldiğinde ve uzman sana "evet, senin gözlerin bu ışığı hak ediyor" dediğinde... İşte o zaman o siyah çerçeveli gözlüğe veda vakti gelmiş demektir.
Göz kliniğinin o kendine has, hafif alkol ve ozon kokan koridorunda beklerken duvar saatinin tık tık seslerini dinlersin... Kalbin ritmi biraz hızlanır, ellerin hafifçe terler. Doktorun elindeki topografi cihazından çıkan o renkli haritalara bakarsın; yeşiller, maviler, kırmızı dalgalar... Lazer göz ameliyatı her şeyden önce 18 yaşını doldurmuş, göz gelişimini tamamlamış kişilere hitap eder. Neden mi? Çünkü göz küresi, tıpkı büyüyen bir çocuk gibi gelişmeye devam eder de ondan... Diopter değerleri, yani o göz numaraların son bir yılda stabilize olmadıysa, yani durulmadıysa, o lazer ışını korneanı boşuna tıraşlamış olur sonra... Yani anlayacağın, numaranın yerinde sayması, durulması şart.
Yağmurlu bir sonbahar akşamında araba kullanırken karşıdan gelen farların gözünü nasıl süzdüğünü, o ışıkların nasıl devasa patlamalara dönüştüğünü hatırla... Gözündeki miyopi, hipermetropi ya da astigmatizma hayat kalitenden her gün bir parça çalıyordur. İşte bu kırma kusurlarına sahipsen ve kornea kalınlığın —ki biz buna paşimetri ölçümü diyoruz— yeterli düzeydeyse, sen de bu dönüşüme adayısın demektir. Ama dur hemen heyecanlanma... Korneanın flep oluşturulacak ya da doku buharlaştırılacak kadar etli, yani kalın olması lazım. Yoksa o narin şeffaf tabaka lazerin enerjisine dayanamaz, mazallah daha büyük dertler açılır başına...
Bir dostum vardı, yıllarca lens takmaktan göz pınarları kurumuştu, her akşam gözlerini oğuşturmaktan kan çanağına çevirirdi ortalığı... Vallahi billahi bak, çocuk gözünü açamazdı rüzgarlı havalarda. Eğer gözünde ağır bir kuru göz sendromu varsa, tear film tabakan yani gözyaşı tabakan yetersizse, cerrah sana "biraz bekle" diyecektir. Sadece bu da değil; keratokonus gibi korneanın sivrileşip inceldiği o sinsi hastalık ya da glokom, katarakt gibi durumlar varsa... Ne yazık ki o lazer cihazının sesi senin için çalışmayacak demektir. Yani gözün anatomik yapısının, o biyomanyetik dengenin kusursuz bir sağlamlıkta olması gerekiyor.
Sahi, vücudun genel sağlığı sanki gözden bağımsız mı sanıyorsun? Bağ dokusu hastalıkları olanlar, romatoid artriti ya da kontrol altında olmayan diyabeti bulunanlar... Hamilelik ve emzirme dönemindeki o fırtınalı hormonal değişimler bile gözün iyileşme dokusunu, o korneal epitelin kendini yenileme hızını doğrudan etkiler. Vücut kendi içinde bir savaş verirken, gözüne atılacak bir mikro kesiyi nasıl iyileştirsin ki... Bazen sadece gözün değil, ruhun ve tüm bedeninin de bu değişime hazır olması gerekir...
Gece yatağa yatıp başını yastığa koyduğunda, sabaha hiçbir şeye ihtiyaç duymadan uyanmanın hayali bile insanın göğsünü kabartmaya yetiyor değil mi? Ama işte o hayale ulaşmak için öncelikle kapsamlı bir anterior segment muayenesinden geçeceksin. Haritalar çıkarılacak, kornea haritanın eğimi, pupil çapın, hatta gece göz bebeğinin ne kadar büyüdüğü bile hesaba katılacak... Bütün bu denklemler yan yana geldiğinde ve uzman sana "evet, senin gözlerin bu ışığı hak ediyor" dediğinde... İşte o zaman o siyah çerçeveli gözlüğe veda vakti gelmiş demektir.
