Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
O yağı balataya sürdüğün an, arabayı değil kendi ipini çekersin. Sürtünmeyle duran bir mekanizmaya kayganlaştırıcı sıkmak... Akıl kârı değil. Pedalın altına beton koymuşsun gibi sertleşir ama araba durmaz, sadece süzülür gidersin.
Fren pedalına basınca o hissettiğin direnç var ya, işte o artık senin en büyük temennin olur. Yağ yemiş bir balata ısıyı görünce camlaşır, yüzeyde ayna gibi pürüzsüz bir tabaka oluşturur. Ondan sonra bas bastırabildiğin kadar... Metal metale sürter, çığlık atar araba ama yavaşlamaz.
Hiç düşündün mü, bir sprey kapağının dikkatsizce açılması sana kaça patlar? Çırakların "ses kesilsin" diye disklerin arasına balata spreyi yerine WD-40 sıkması bir efsane değil, acı bir sanayi gerçeği. Ses kesilir mi? Kesilir. Çünkü artık tutan bir frenin yoktur.
Parayı çöpe atmak istiyorsan giden sadece balata olsun, şükret. O yağ diske sirayet eder, kaliper pistonlarına işler, bütün fren sistemini felç eder. İki bin liralık parçayı kurtaracağız diye arabayı perte çıkarmak tam olarak bu.
Mecbur kaldın, yanlışlıkla damlattın diyelim. Yanından bile geçmeyeceksin o arabanın. Zımparayla temizlerim, balata spreyi sıkarım geçer sanıyorsan çok yanılıyorsun. O yağ balatanın gözensiz yapısına bir kere emildi mi, bitti. Kimyasal işledi içeriye bir kere...
Direksiyonu iki elinle sıkıca tutup önündeki tampona kilitlendiğin o iki saniyelik dehşet anını yaşamak istemiyorsan, o disklere yağ kutusuyla yaklaşmayacaksın. Fren ses yapıyorsa gidersin yenisini taktırırsın, kestirme yoldan felaket satın almazsın.
Kurtuluşun tek bir yolu var, o da sanayinin yolunu tutup o balataları çöpe attırmak. Diskleri de özel solventlerle pırıl pırıl temizletmekten geçiyor iş. Aksi halde, durman gereken yerde duramadığında anlatırsın derdini...
Fren pedalına basınca o hissettiğin direnç var ya, işte o artık senin en büyük temennin olur. Yağ yemiş bir balata ısıyı görünce camlaşır, yüzeyde ayna gibi pürüzsüz bir tabaka oluşturur. Ondan sonra bas bastırabildiğin kadar... Metal metale sürter, çığlık atar araba ama yavaşlamaz.
Hiç düşündün mü, bir sprey kapağının dikkatsizce açılması sana kaça patlar? Çırakların "ses kesilsin" diye disklerin arasına balata spreyi yerine WD-40 sıkması bir efsane değil, acı bir sanayi gerçeği. Ses kesilir mi? Kesilir. Çünkü artık tutan bir frenin yoktur.
Parayı çöpe atmak istiyorsan giden sadece balata olsun, şükret. O yağ diske sirayet eder, kaliper pistonlarına işler, bütün fren sistemini felç eder. İki bin liralık parçayı kurtaracağız diye arabayı perte çıkarmak tam olarak bu.
Mecbur kaldın, yanlışlıkla damlattın diyelim. Yanından bile geçmeyeceksin o arabanın. Zımparayla temizlerim, balata spreyi sıkarım geçer sanıyorsan çok yanılıyorsun. O yağ balatanın gözensiz yapısına bir kere emildi mi, bitti. Kimyasal işledi içeriye bir kere...
Direksiyonu iki elinle sıkıca tutup önündeki tampona kilitlendiğin o iki saniyelik dehşet anını yaşamak istemiyorsan, o disklere yağ kutusuyla yaklaşmayacaksın. Fren ses yapıyorsa gidersin yenisini taktırırsın, kestirme yoldan felaket satın almazsın.
Kurtuluşun tek bir yolu var, o da sanayinin yolunu tutup o balataları çöpe attırmak. Diskleri de özel solventlerle pırıl pırıl temizletmekten geçiyor iş. Aksi halde, durman gereken yerde duramadığında anlatırsın derdini...
