Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
İdrar kaçırma meselesini öyle sadece yaşlılığa ya da geçici bir şanssızlığa bağlayıp geçiştiremeyiz, arkasında yatan sebepler bazen o kadar sinsi ve katmanlı ki... Hani insan bazen aniden gelen bir hapşırıkla ya da hafif bir kahkahayla neye uğradığını şaşırır ya, işte tam orada mesane kaslarının ve o bölgeyi ayakta tutan pelvik taban dokusunun feryadını duymak gerekiyor. Kadınlarda hamilelik dönemleri, o zorlu doğum süreçleri veya menopozun getirdiği hormonal altüst oluşlar bu bölgedeki destek mekanizmalarını adeta unufak edebiliyor. Erkeklerde ise prostat büyümesi ya da bu bölgeye yönelik cerrahi müdahaleler o hassas vanayı gevşetebiliyor; yani aslında her iki tarafta da hikaye tamamen anatomik dengelerin bozulmasıyla ilgili. Vücudumuzun alt kısmında adeta gizli bir hamak gibi her şeyi taşıyan o kas grubu bir kez gevşemeye görsün, gerisi çorap söküğü gibi geliyor vallahi billahi...
Aslında günlük hayatta hiç düşünmeden tükettiğimiz, elimizden düşürmediğimiz o kafeinli içecekler ve asitli gıdalar var ya, işte onlar tam birer gizli düşman. Günde kaç bardak kahve içtiğinizi, akşamları televizyon karşısında kaç bardak çay tükettiğinizi bir düşünün; çünkü bu sıvılar mesane duvarını doğrudan tahriş edip onu sürekli tetikte tutuyor. Mesane dediğimiz o küçük torba, bu kimyasal uyarıcılarla karşılaşınca adeta panik yapıyor ve daha tam dolmadan "ben doldum, hemen boşalmam lazım" diye sinyal göndermeye başlıyor. Bazen sadece içtiğimiz suyun miktarını ayarlayamamak veya idrar söktürücü özelliği olan o bitki çaylarına fazla yüklenmek bile bu kontrol mekanizmasını altüst etmeye yetiyor da artıyor bile...
Peki ya o sürekli ertelediğimiz, "nasılsa geçer" deyip üstünde durmadığımız kronik öksürükler veya inatçı kabızlık durumları? İşte bu iki durum, karın içi basıncını sürekli ve çok şiddetli bir şekilde artırarak pelvik taban kaslarını adeta döve döve yoruyor. Her öksürdüğünüzde, her tuvalette gereksiz yere ıkındığınızda o bölgedeki dokulara binen yükü bir hayal etsenize; kaslar bir süre sonra isyan bayrağını çekiyor haliyle. Vücut o kadar entegre bir sistem ki, akciğerdeki bir rahatsızlık ya da bağırsaktaki tembellik gidip hiç alakasız görünen idrar kontrol mekanizmasını vurabiliyor, insan bazen gerçekten hayret ediyor...
Bazen de işin arkasında tamamen sinirsel iletim hatlarındaki kopukluklar yatıyor olabilir, yani beynin mesaneye gönderdiği o "şimdi dur" ya da "şimdi bırak" komutları yolda kayboluyor. Diyabet gibi kronik hastalıklar veya omurga yıpranmaları, sinir uçlarına zarar vererek idrar torbasının kendi kafasına göre kasılmasına yol açıyor; mesane adeta kontrolden çıkmış bir makine gibi davranmaya başlıyor. Kendi kendinize "daha yeni gitmiştim, bu nasıl olur" diye sorduğunuz o anlarda, aslında arka planda sinir sisteminin sessiz sedasız verdiği bir alarm sinyali bulunuyor olabilir...
Yine de hemen en kötüsünü düşünüp enseyi karartmamak lazım, çünkü bu durum kaderiniz değil ve çözümü sandığınızdan çok daha yakın bir yerde, belki de sadece birkaç yaşam tarzı değişikliğinde saklı. Öncelikle o pelvik kasları güçlendiren basit egzersizleri günlük rutinin bir parçası haline getirmek, kafein ve alkol gibi tetikleyicileri hayatımızdan biraz olsun uzaklaştırmak bile mucizeler yaratabiliyor. Kendinize biraz zaman tanıyın, bedeninizi dinleyin ve o sinyalleri görmezden gelmek yerine üzerlerine gidin; çünkü doğru adımlarla o eski konforlu ve özgür günlerinize geri dönmek tamamen sizin elinizde...
Aslında günlük hayatta hiç düşünmeden tükettiğimiz, elimizden düşürmediğimiz o kafeinli içecekler ve asitli gıdalar var ya, işte onlar tam birer gizli düşman. Günde kaç bardak kahve içtiğinizi, akşamları televizyon karşısında kaç bardak çay tükettiğinizi bir düşünün; çünkü bu sıvılar mesane duvarını doğrudan tahriş edip onu sürekli tetikte tutuyor. Mesane dediğimiz o küçük torba, bu kimyasal uyarıcılarla karşılaşınca adeta panik yapıyor ve daha tam dolmadan "ben doldum, hemen boşalmam lazım" diye sinyal göndermeye başlıyor. Bazen sadece içtiğimiz suyun miktarını ayarlayamamak veya idrar söktürücü özelliği olan o bitki çaylarına fazla yüklenmek bile bu kontrol mekanizmasını altüst etmeye yetiyor da artıyor bile...
Peki ya o sürekli ertelediğimiz, "nasılsa geçer" deyip üstünde durmadığımız kronik öksürükler veya inatçı kabızlık durumları? İşte bu iki durum, karın içi basıncını sürekli ve çok şiddetli bir şekilde artırarak pelvik taban kaslarını adeta döve döve yoruyor. Her öksürdüğünüzde, her tuvalette gereksiz yere ıkındığınızda o bölgedeki dokulara binen yükü bir hayal etsenize; kaslar bir süre sonra isyan bayrağını çekiyor haliyle. Vücut o kadar entegre bir sistem ki, akciğerdeki bir rahatsızlık ya da bağırsaktaki tembellik gidip hiç alakasız görünen idrar kontrol mekanizmasını vurabiliyor, insan bazen gerçekten hayret ediyor...
Bazen de işin arkasında tamamen sinirsel iletim hatlarındaki kopukluklar yatıyor olabilir, yani beynin mesaneye gönderdiği o "şimdi dur" ya da "şimdi bırak" komutları yolda kayboluyor. Diyabet gibi kronik hastalıklar veya omurga yıpranmaları, sinir uçlarına zarar vererek idrar torbasının kendi kafasına göre kasılmasına yol açıyor; mesane adeta kontrolden çıkmış bir makine gibi davranmaya başlıyor. Kendi kendinize "daha yeni gitmiştim, bu nasıl olur" diye sorduğunuz o anlarda, aslında arka planda sinir sisteminin sessiz sedasız verdiği bir alarm sinyali bulunuyor olabilir...
Yine de hemen en kötüsünü düşünüp enseyi karartmamak lazım, çünkü bu durum kaderiniz değil ve çözümü sandığınızdan çok daha yakın bir yerde, belki de sadece birkaç yaşam tarzı değişikliğinde saklı. Öncelikle o pelvik kasları güçlendiren basit egzersizleri günlük rutinin bir parçası haline getirmek, kafein ve alkol gibi tetikleyicileri hayatımızdan biraz olsun uzaklaştırmak bile mucizeler yaratabiliyor. Kendinize biraz zaman tanıyın, bedeninizi dinleyin ve o sinyalleri görmezden gelmek yerine üzerlerine gidin; çünkü doğru adımlarla o eski konforlu ve özgür günlerinize geri dönmek tamamen sizin elinizde...
