Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Kilo veremeyen kime sorsam lafa "Vallahi billahi hormonlarım bozuk" diye başlıyor. Suçluyu uzakta aramaya gerek yok, tiroit bezleri tembellik edince o tartının ibresi bir türlü sol tarafa kaymıyor işte. Kortizol dediğimiz o lanet stres hormonu tavan yaptı mı vücut kıtlık var sanıp ne bulursa yağa çeviriyor. Kendimizi kandırmayalım ama her şeyi de hormonlara yıkıp kenara çekilmek bana pek samimi gelmiyor doğrusu.
Yıllarca gazetede sağlık köşesi hazırlarken yüzlerce tahlil sonucu gördüm. İnsülin direnci denen o sinsi mekanizma kırılmadığı sürece, istediğin kadar aç gez, o göbek erimiyor abi ya. Hücreler kapıyı şekere kapatıyor, şeker kanda kalınca da hoop doğruca yağ depolarına... Yani aslında hormonlar direkt şişmanlatmıyor da, seni sürekli mutfağa koşturacak o doymak bilmez iştahı tetikliyor bir şekilde.
Doktorların o meşhur "yaşam tarzı değişikliği" lafından nefret ederim ama adamlar haklı şimdi, ne diyeyim. Leptin hormonu yani şu bize "doydun artık bırak" diyen arkadaş, sürekli abur cubur yiyince sağırlaşıyor, sinyal falan gönderemez oluyor beyne. Beyin de aç kaldığını zannedip metabolizmayı iyice yavaşlatıyor, tam bir kısır döngü... Sen ne kadar az yersen ye, içerideki fabrika ayarları bozulunca her şey altüst oluyor.
Polikistik over sendromu olan kadınların verdiği o amansız kilo mücadelesini yakından bilirsiniz. Hormonlar adeta kendi arasında gizli bir ittifak kurmuş gibi çalışır, su içseler yarar o dönemde. Sadece az yemekle çözülecek bir mesele değil bu, resmen hormonal bir savaşın ortasında kalıyor insan. Bazen sadece bir uzman kontrolünde doğru bir hormonal dengeyi yakalamak, aylarca yapılan o ağır diyetlerden çok daha hızlı sonuç veriyor...
Gece uykusunu hafife alan o kadar çok insan var ki, sabaha kadar oturup kilo vermeyi beklemek tam bir hayalperestlik. Melatonin azaldı mı, açlık hormonun olan ghrelin ertesi gün seni adeta esir alıyor, canın sürekli hamur işi çekiyor. Uyku düzenini oturtmadan ne hormon düzelir ne de o eski pantolonların içine girebilirsin, benden söylemesi. Kendine bir iyilik yap ve bu gece erkenden o ışıkları söndür artık.
Yıllarca gazetede sağlık köşesi hazırlarken yüzlerce tahlil sonucu gördüm. İnsülin direnci denen o sinsi mekanizma kırılmadığı sürece, istediğin kadar aç gez, o göbek erimiyor abi ya. Hücreler kapıyı şekere kapatıyor, şeker kanda kalınca da hoop doğruca yağ depolarına... Yani aslında hormonlar direkt şişmanlatmıyor da, seni sürekli mutfağa koşturacak o doymak bilmez iştahı tetikliyor bir şekilde.
Doktorların o meşhur "yaşam tarzı değişikliği" lafından nefret ederim ama adamlar haklı şimdi, ne diyeyim. Leptin hormonu yani şu bize "doydun artık bırak" diyen arkadaş, sürekli abur cubur yiyince sağırlaşıyor, sinyal falan gönderemez oluyor beyne. Beyin de aç kaldığını zannedip metabolizmayı iyice yavaşlatıyor, tam bir kısır döngü... Sen ne kadar az yersen ye, içerideki fabrika ayarları bozulunca her şey altüst oluyor.
Polikistik over sendromu olan kadınların verdiği o amansız kilo mücadelesini yakından bilirsiniz. Hormonlar adeta kendi arasında gizli bir ittifak kurmuş gibi çalışır, su içseler yarar o dönemde. Sadece az yemekle çözülecek bir mesele değil bu, resmen hormonal bir savaşın ortasında kalıyor insan. Bazen sadece bir uzman kontrolünde doğru bir hormonal dengeyi yakalamak, aylarca yapılan o ağır diyetlerden çok daha hızlı sonuç veriyor...
Gece uykusunu hafife alan o kadar çok insan var ki, sabaha kadar oturup kilo vermeyi beklemek tam bir hayalperestlik. Melatonin azaldı mı, açlık hormonun olan ghrelin ertesi gün seni adeta esir alıyor, canın sürekli hamur işi çekiyor. Uyku düzenini oturtmadan ne hormon düzelir ne de o eski pantolonların içine girebilirsin, benden söylemesi. Kendine bir iyilik yap ve bu gece erkenden o ışıkları söndür artık.
