Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Bedenin sana ihanet etmiyor, aksine hayatının en büyük devrimine hazırlanıyor. O hiç bitmeyen, sabahları yataktan kalkarken mideni ağzına getiren o meşhur bulantılar var ya… İşte onlar aslında gizli bir mikroskobik misafirin "Ben geldim" deme şekli. Vallahi billahi bazen insan sadece üşüttüğünü sanıyor, "Dün yediğim dokundu herhalde" diyorsun ama alakası yok. Hormonlar bir gecede tavan yapmış, vücut kimyan altüst olmuş, sen hala akşamki çorbadan şüpheleniyorsun. Göğüslerindeki o hassasiyet, o dokunamama hali bile tek başına bir alarm zili gibi…
Regl günün geciktiği an zaman durur, dünya senin etrafında dönmeyi bırakır sanki. O takvime bakıp gün saymak, "Acaba mı?" diye kendi kendini kemirmek insanı delirtir abi ya. Hani o her ay tıkır tıkır işleyen düzen birdenbire bıçak gibi kesilir, kalakalırsın ortada. Sadece bir gün, topu topu yirmi dört saatlik bir gecikme bile içindeki o devasa şüphe ateşini körüklemeye yeter de artar. Sonra gidip o plastik çubuğun üzerine damlatılan birkaç damla idrarda ararsın hayatının en büyük cevabını…
İçinde bir yerlerde, en derinlerinde tarifsiz bir yorgunluk peydahlanır ve sen ne olduğunu bile anlayamazsın. Gözlerini açacak halin kalmaz, hani kolunu kaldıracak gücü kendinde bulamazsın ya, tam olarak öyle bir çöküş hali. Uyku, adeta bir karabasan gibi üzerine çöker günün tam ortasında. Vücudun içeride yepyeni bir evren inşa ediyor dostum, tüm enerjini o küçücük mucizeye harcıyor. Aslında sadece dinlenmen, o bitmek bilmeyen uykusuzluk hissinin arkasındaki biyolojik gerçeğe teslim olman gerekiyor…
Kasıklarında beliren o incecik, sinsi sızı sana regl olacağını düşündürür ama işin aslı çok başkadır. Rahim, o minicik yerleşme anında öyle bir gerilir, öyle bir sinyal gönderir ki beyne… Çoğu kadın bu ağrıyı sıradan bir adet sancısı sanıp geçiştirir, oysa içerideki o muazzam yer kapma savaşı çoktan başlamıştır. Hani hafif bir lekelenme görürsün de "Tamam, bu ay da olmadı" dersin ya… İşte o yerleşme kanaması denen şey, hayatının en güzel yanılgısı olabilir.
Koku duyun bir anda bir tazınınkiyle yarışacak seviyeye geldiyse, artık kaçacak yerin kalmamış demektir. Eşinin sıktığı o her zamanki parfüm, mutfaktan gelen o çok sevdiğin kahve kokusu bile mideni altüst etmeye yeter. Her şey kokar, dünya kokar, nefes aldığın her an burnuna batan o keskin esanslar seni çileden çıkarır. Hani bazen insan deliriyorum sanır ya, yemin ederim delirmiyorsun. Sadece doğa senin koruma kalkanlarını sonuna kadar açmış, seni ve o içerideki minik canlıyı dış dünyadan koruyor…
Regl günün geciktiği an zaman durur, dünya senin etrafında dönmeyi bırakır sanki. O takvime bakıp gün saymak, "Acaba mı?" diye kendi kendini kemirmek insanı delirtir abi ya. Hani o her ay tıkır tıkır işleyen düzen birdenbire bıçak gibi kesilir, kalakalırsın ortada. Sadece bir gün, topu topu yirmi dört saatlik bir gecikme bile içindeki o devasa şüphe ateşini körüklemeye yeter de artar. Sonra gidip o plastik çubuğun üzerine damlatılan birkaç damla idrarda ararsın hayatının en büyük cevabını…
İçinde bir yerlerde, en derinlerinde tarifsiz bir yorgunluk peydahlanır ve sen ne olduğunu bile anlayamazsın. Gözlerini açacak halin kalmaz, hani kolunu kaldıracak gücü kendinde bulamazsın ya, tam olarak öyle bir çöküş hali. Uyku, adeta bir karabasan gibi üzerine çöker günün tam ortasında. Vücudun içeride yepyeni bir evren inşa ediyor dostum, tüm enerjini o küçücük mucizeye harcıyor. Aslında sadece dinlenmen, o bitmek bilmeyen uykusuzluk hissinin arkasındaki biyolojik gerçeğe teslim olman gerekiyor…
Kasıklarında beliren o incecik, sinsi sızı sana regl olacağını düşündürür ama işin aslı çok başkadır. Rahim, o minicik yerleşme anında öyle bir gerilir, öyle bir sinyal gönderir ki beyne… Çoğu kadın bu ağrıyı sıradan bir adet sancısı sanıp geçiştirir, oysa içerideki o muazzam yer kapma savaşı çoktan başlamıştır. Hani hafif bir lekelenme görürsün de "Tamam, bu ay da olmadı" dersin ya… İşte o yerleşme kanaması denen şey, hayatının en güzel yanılgısı olabilir.
Koku duyun bir anda bir tazınınkiyle yarışacak seviyeye geldiyse, artık kaçacak yerin kalmamış demektir. Eşinin sıktığı o her zamanki parfüm, mutfaktan gelen o çok sevdiğin kahve kokusu bile mideni altüst etmeye yeter. Her şey kokar, dünya kokar, nefes aldığın her an burnuna batan o keskin esanslar seni çileden çıkarır. Hani bazen insan deliriyorum sanır ya, yemin ederim delirmiyorsun. Sadece doğa senin koruma kalkanlarını sonuna kadar açmış, seni ve o içerideki minik canlıyı dış dünyadan koruyor…
