Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Aynada dişlerini fırçalarken birden fark edersin o minik geri çekilmeyi; sanki dişin uzamış, diş etin senden gizlice bir adım geriye kaçmıştır. İçini hafif bir sızı kaplar, "Geçer herhalde" dersin ama vallahi billahi geçmez, o pembe doku öyle kendi kendine eski yerine kolay kolay dönmez abi. Yıllarca sert fırçalamanın, fırçayı adeta bir zımpara gibi o narin dokulara sürtmenin faturasıdır bu önünde duran. Oysa o pembe kadife, dişini bir zırh gibi sarıp sarmalamak için oradaydı. Şimdi bir periodontolog kapısını çalma zamanı geldi de geçiyor bile, çünkü o gerileyen sınır hattını yeniden kurmak modern tıbbın ellerinde gayet mümkün.
Gece fısıltıyla başlayan o buzlu su sızısı yok mu, adamı delirtir! Diş eti çekildiğinde ortaya çıkan o kök yüzeyi var ya, işte o bölge sıcağa da soğuğa da rüzgara da savunmasızdır artık. Hani bazen bir dondurma ısırırsın da beynine bir çivi çakılır sanki... İlaçlı hassasiyet giderici macunlar bir yere kadar pansuman olur, geçici bir kalkan örer ama asıl mesele o kök kanalının korumasız kalmış çığlığını susturmaktır. Hekim oraya minik bir dolgu malzemesiyle örtü yapabilir ya da o hassas yüzeyi özel ajanlarla kapatıp sana derin bir nefes aldırır.
Doktorun senin damağından küçücük bir parça doku alıp o çekilen yere nakletmesi düşüncesi bile tüylerini ürpertiyor, değil mi? Hiç korkma vallahi, pembe estetiğin ve diş eti naklinin Sihirli Değneği tam olarak bu serbest diş eti veya bağ dokusu grefti dediğimiz yöntemdir işte. Kendi dokunla kendi dişini kurtarma operasyonu bir nevi. Damaktan alınan o narin yama, gerileyen diş etinin altına öyle bir dikilir ki, birkaç hafta sonra orada hiç yara açılmamış gibi yepyeni, dipdiri bir pembe kalkan doğar. Dişin yeniden hayat bulur, ömrü uzar.
Bazen de tek yapman gereken şey, o elindeki diş fırçasını yavaşça yere bırakmaktır! Yıllarca "ne kadar sert fırçalarsam o kadar temiz olur" yalanına kandırıldık hepimiz, dişlerimizi adeta kazıdık durduk. Soft, yumuşak kıllı bir fırçaya geçmek, fırçayı diş etinden dişe doğru dairesel, süpürür gibi nazik hareketlerle oynatmak... Bak gör nasıl duracak o çekilme. Yanlış fırçalama alışkanlığını değiştirmek, aslında tedavinin yarısından bile fazlasıdır; diş etine hak ettiği o ipeksi saygıyı göstermendir.
Lazerle tedavi falan diyorlar ya hani, işte o teknoloji bazen tam bir hayat kurtarıcıya dönüşebiliyor bu süreçte. Bıçak yok, dikiş yok, kanama neredeyse hiç yok... Kanatmadan, yıpratmadan o enfekte olmuş dokuları lazer ışınlarıyla temizleyip diş etinin dişe yeniden yapışmasını sağlamak müthiş bir konfor. Şehir efsanelerine, internetteki o garip ot-çöp tariflerine kanıp da diş etine tuz sürerek vakit kaybetme sakın. Lazerle doku stimülasyonu yapılır, oradaki kan dolaşımı artırılır ve doku kendi kendini tamir etme sürecine girer.
Ağzındaki o gizli iltihap birikintilerini, diş taşlarını temizletmeden hangi mucizevi yöntemi denersen dene, nafile! Diş taşı dediğin şey, diş eti çekilmesinin en sinsi, en sadık dostudur; alta doğru sızar, kemiği eritir, pembe dokuyu aşağıya doğru iter. Periodontal temizlik yaptırmak, o derin küretaj işlemiyle diş kökünü pürüzsüz hale getirmek şart. Kök yüzeyi cam gibi tertemiz olunca, diş eti "tamam, ben buraya tekrar tutunabilirim" der ve o kaçış durur.
Geceleri dişlerini gıcırtatıp duruyorsan, çeneni öyle bir sıkıyorsun ki farkında olmadan, diş etlerin baskıdan çığlık atıyor olabilir mi? Stressiz hayat yok biliyorum ama o gece plağını takmak zorundasın abi ya. Yoksa o devasa çiğneme kuvveti diş köklerine öyle bir yük bindirir ki, diş eti "ben bu baskıya dayanamıyorum" deyip havlu atar, gerilemeye başlar. Bir gece plağı edinmek, diş etine vereceğin en güzel hediyelerden biridir.
Sert bir lokma ısırmaktan korktuğun, aynaya her baktığında "galiba dişimi kaybedeceğim" diye endişelendiğin o günler geride kalabilir. Doğru teşhis, zamanında bir müdahale ve birazcık özveri... Diş eti çekilmesi kaderin değil, sadece vücudunun sana verdiği "bana biraz daha iyi bak" uyarısı. Şimdi o randevuyu alıp diş hekiminin koltuğuna oturma vakti...
Gece fısıltıyla başlayan o buzlu su sızısı yok mu, adamı delirtir! Diş eti çekildiğinde ortaya çıkan o kök yüzeyi var ya, işte o bölge sıcağa da soğuğa da rüzgara da savunmasızdır artık. Hani bazen bir dondurma ısırırsın da beynine bir çivi çakılır sanki... İlaçlı hassasiyet giderici macunlar bir yere kadar pansuman olur, geçici bir kalkan örer ama asıl mesele o kök kanalının korumasız kalmış çığlığını susturmaktır. Hekim oraya minik bir dolgu malzemesiyle örtü yapabilir ya da o hassas yüzeyi özel ajanlarla kapatıp sana derin bir nefes aldırır.
Doktorun senin damağından küçücük bir parça doku alıp o çekilen yere nakletmesi düşüncesi bile tüylerini ürpertiyor, değil mi? Hiç korkma vallahi, pembe estetiğin ve diş eti naklinin Sihirli Değneği tam olarak bu serbest diş eti veya bağ dokusu grefti dediğimiz yöntemdir işte. Kendi dokunla kendi dişini kurtarma operasyonu bir nevi. Damaktan alınan o narin yama, gerileyen diş etinin altına öyle bir dikilir ki, birkaç hafta sonra orada hiç yara açılmamış gibi yepyeni, dipdiri bir pembe kalkan doğar. Dişin yeniden hayat bulur, ömrü uzar.
Bazen de tek yapman gereken şey, o elindeki diş fırçasını yavaşça yere bırakmaktır! Yıllarca "ne kadar sert fırçalarsam o kadar temiz olur" yalanına kandırıldık hepimiz, dişlerimizi adeta kazıdık durduk. Soft, yumuşak kıllı bir fırçaya geçmek, fırçayı diş etinden dişe doğru dairesel, süpürür gibi nazik hareketlerle oynatmak... Bak gör nasıl duracak o çekilme. Yanlış fırçalama alışkanlığını değiştirmek, aslında tedavinin yarısından bile fazlasıdır; diş etine hak ettiği o ipeksi saygıyı göstermendir.
Lazerle tedavi falan diyorlar ya hani, işte o teknoloji bazen tam bir hayat kurtarıcıya dönüşebiliyor bu süreçte. Bıçak yok, dikiş yok, kanama neredeyse hiç yok... Kanatmadan, yıpratmadan o enfekte olmuş dokuları lazer ışınlarıyla temizleyip diş etinin dişe yeniden yapışmasını sağlamak müthiş bir konfor. Şehir efsanelerine, internetteki o garip ot-çöp tariflerine kanıp da diş etine tuz sürerek vakit kaybetme sakın. Lazerle doku stimülasyonu yapılır, oradaki kan dolaşımı artırılır ve doku kendi kendini tamir etme sürecine girer.
Ağzındaki o gizli iltihap birikintilerini, diş taşlarını temizletmeden hangi mucizevi yöntemi denersen dene, nafile! Diş taşı dediğin şey, diş eti çekilmesinin en sinsi, en sadık dostudur; alta doğru sızar, kemiği eritir, pembe dokuyu aşağıya doğru iter. Periodontal temizlik yaptırmak, o derin küretaj işlemiyle diş kökünü pürüzsüz hale getirmek şart. Kök yüzeyi cam gibi tertemiz olunca, diş eti "tamam, ben buraya tekrar tutunabilirim" der ve o kaçış durur.
Geceleri dişlerini gıcırtatıp duruyorsan, çeneni öyle bir sıkıyorsun ki farkında olmadan, diş etlerin baskıdan çığlık atıyor olabilir mi? Stressiz hayat yok biliyorum ama o gece plağını takmak zorundasın abi ya. Yoksa o devasa çiğneme kuvveti diş köklerine öyle bir yük bindirir ki, diş eti "ben bu baskıya dayanamıyorum" deyip havlu atar, gerilemeye başlar. Bir gece plağı edinmek, diş etine vereceğin en güzel hediyelerden biridir.
Sert bir lokma ısırmaktan korktuğun, aynaya her baktığında "galiba dişimi kaybedeceğim" diye endişelendiğin o günler geride kalabilir. Doğru teşhis, zamanında bir müdahale ve birazcık özveri... Diş eti çekilmesi kaderin değil, sadece vücudunun sana verdiği "bana biraz daha iyi bak" uyarısı. Şimdi o randevuyu alıp diş hekiminin koltuğuna oturma vakti...
