Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Gece yarısı ansızın şakağına saplanan o amansız sızıyla uyanırsın ya, işte o an dünyanın bütün dertleri bir kenara çekilir. Sanki beyninin içinde minik bir davulcu durmadan ritim tutuyor... Vallahi billahi insanı hayattan bezdirir. Dişinin derinliklerinde sessiz sedasız büyüyen o çürük, artık sinirlere kadar dayanmıştır ve ben buradayım diye avaz avaz bağırıyordur. Bir şeylerin ters gittiğini anlamak için aynaya bakmana bile gerek kalmaz bazen, o zonklama her şeyi anlatır.
Sıcak bir çay yudumlarsın, arkasından gelen o keskin acıyla yerinden sıçrarsın; bazen sadece soğuk bir rüzgar bile yeter. Diş minen bir kere çatlamaya, aşınmaya görsün... Koruyucu kalkan çöktüğü an, yediğin içtiğin her şey doğrudan o çıplak sinirlere dokunur. Diş eti çekilmesi dedikleri o sinsi durum yüzünden diş köklerin açığa çıkmıştır belki de. Hani bazen bir tatlı yersin de saniyelerce geçmeyen bir sızı saplanır ya, işte tam olarak o çaresizlik hissi.
Apse dediğin o iltihap torbası, içeride biriken bir bomba gibi patlamaya yer arar. Durup dururken yüzün şişer, dokunamazsın bile yanağına. İşin kötüsü, bu meret sadece ağızda da kalmaz; başın döner, kulağın sızlar, tüm çenen kilitlenir sanki. Vücudun sana açık açık "bana bak, burada büyük bir savaş var" diyordur aslında. İhmal ettiğin, "neyse geçer" deyip ertelediğin o küçük sızının intikamıdır bu.
Yirmilik dişler tam bir baş belasıdır, gelip çene kemiğinin ortasına bir dağ gibi otururlar. Kendine yer açmaya çalışırken komşu dişleri sıkıştırır, etrafındaki etleri büzer, çiğnemeyi bile haram eder insana. Çıkamaz bir türlü, orada sıkışıp kalır... Abi yok böyle bir ağrı, insanı gerçekten ağlatır. Eğer o arkadaki dişler yanlış açıyla geliyorsa, er ya da geç o diş hekiminin koltuğuna oturacaksın demektir.
Sert bir şeyi dişinle kırmaya çalışmak, yapılabilecek en büyük çılgınlıklardan biridir bu hayatta. Fark etmeden çatlatırsın o canım dişi, sonra da "neden sızlıyor" diye kara kara düşünürsün. O gözle görülmeyen minik çatlaklardan içeri sızan bakteriler, içeride gizli bir laboratuvar kurar gibi çalışır. Dişini sıkma huyu vardır bir de çoğumuzda; stresten, sıkıntıdan gece boyu çeneni kilitlersin ve sabah uyandığında her yerin dökülüyordur.
Hemen bir ağrı kesiciye sarılmak, o anı kurtarmak için geçici bir pansumandan fazlası değil, bunu sen de biliyorsun. Ağrıyı uyuşturmak, yangının üstüne battaniye örtmeye benzer; dumanı görmezsin ama içerisi yanmaya devam eder. Kendine bir iyilik yap ve o korktuğun koltuğa gitmek için daha fazla bekleme. Yoksa o sızı, en beklenmedik anında seni yine uykundan uyandıracak...
Sıcak bir çay yudumlarsın, arkasından gelen o keskin acıyla yerinden sıçrarsın; bazen sadece soğuk bir rüzgar bile yeter. Diş minen bir kere çatlamaya, aşınmaya görsün... Koruyucu kalkan çöktüğü an, yediğin içtiğin her şey doğrudan o çıplak sinirlere dokunur. Diş eti çekilmesi dedikleri o sinsi durum yüzünden diş köklerin açığa çıkmıştır belki de. Hani bazen bir tatlı yersin de saniyelerce geçmeyen bir sızı saplanır ya, işte tam olarak o çaresizlik hissi.
Apse dediğin o iltihap torbası, içeride biriken bir bomba gibi patlamaya yer arar. Durup dururken yüzün şişer, dokunamazsın bile yanağına. İşin kötüsü, bu meret sadece ağızda da kalmaz; başın döner, kulağın sızlar, tüm çenen kilitlenir sanki. Vücudun sana açık açık "bana bak, burada büyük bir savaş var" diyordur aslında. İhmal ettiğin, "neyse geçer" deyip ertelediğin o küçük sızının intikamıdır bu.
Yirmilik dişler tam bir baş belasıdır, gelip çene kemiğinin ortasına bir dağ gibi otururlar. Kendine yer açmaya çalışırken komşu dişleri sıkıştırır, etrafındaki etleri büzer, çiğnemeyi bile haram eder insana. Çıkamaz bir türlü, orada sıkışıp kalır... Abi yok böyle bir ağrı, insanı gerçekten ağlatır. Eğer o arkadaki dişler yanlış açıyla geliyorsa, er ya da geç o diş hekiminin koltuğuna oturacaksın demektir.
Sert bir şeyi dişinle kırmaya çalışmak, yapılabilecek en büyük çılgınlıklardan biridir bu hayatta. Fark etmeden çatlatırsın o canım dişi, sonra da "neden sızlıyor" diye kara kara düşünürsün. O gözle görülmeyen minik çatlaklardan içeri sızan bakteriler, içeride gizli bir laboratuvar kurar gibi çalışır. Dişini sıkma huyu vardır bir de çoğumuzda; stresten, sıkıntıdan gece boyu çeneni kilitlersin ve sabah uyandığında her yerin dökülüyordur.
Hemen bir ağrı kesiciye sarılmak, o anı kurtarmak için geçici bir pansumandan fazlası değil, bunu sen de biliyorsun. Ağrıyı uyuşturmak, yangının üstüne battaniye örtmeye benzer; dumanı görmezsin ama içerisi yanmaya devam eder. Kendine bir iyilik yap ve o korktuğun koltuğa gitmek için daha fazla bekleme. Yoksa o sızı, en beklenmedik anında seni yine uykundan uyandıracak...
