Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Sessizlik... Sokakta yürüren insanlara bakın, kaçı doktora gidip "Bende bir tuhaflık var" diyebilir ki? Yıllarca adliyede, hastane koridorlarında haber kovaladım, insanın en çok korktuğu şeyin belirsizlik değil, utanmak olduğunu orada anladım. HPV diyoruz, klamidya diyoruz, HIV diyoruz ama asıl mesele o tabelaların arkasındaki o anlık panik. Bir sabah uyanırsın, vücudunda daha önce hiç görmediğin bir kızarıklık, hafif bir yanma... Ne yapacağını bilemezsin, hemen telefona sarılıp arama motorlarına saçma sapor şeyler yazarsın ya, işte tam o an.
Kimse durup dururken cinsel yolla bulaşan hastalıkları konuşmak istemez abi, kimse! Oysa mikroplar bizim utanç duygumuzla beslenmiyor, onlar sadece biyolojik olarak yollarına devam ediyor. Bakteriler var mesela; bel soğukluğu ya da frengi gibi eskilerin adını duyunca bile ürktüğü o meretler. Bir de virüsler var tabii, uçuk gibi, hepatit gibi, bir girdiler mi vücuda kolay kolay terk etmeyen... Bazen sadece küçücük bir kaşıntıyla başlar her şey, bazen de aylarca hiç sesini çıkarmaz, sinsice bekler.
Neden hep başkalarının başına gelir sanırız ki bu işler? Vallahi billahi hepimiz aynı yanılgının içindeyiz. "Benim partnerim temizdir", "Biz öyle şeylerden uzağız" falan... Virüs insan seçmez dostum, statüye bakmaz, mesleğe bakmaz. Korunmasız tek bir temas, sadece tek bir dikkatsizlik yetip artıyor bile. Belirtiler kişiden kişiye öyle bir değişiyor ki, bazen adamda hiçbir şey yok sanırsın ama taşıyıcıdır; ötekinde ise hayatı zindan eden akıntılar, sancılar...
Geçenlerde eski bir tabip arkadaşımla çay içiyoruz, dedi ki "Bize gelenlerin yarısı hastalıktan değil, kulaktan dolma bilgilerle yaptıkları saçmalıklardan bıkmış durumda." Çok haklı! Test yaptırmaktan çekinip evde kendi kendine krem süren mi ararsın, internetten gördüğü bitki çaylarıyla şifa arayan mı... Yapmayın, etmeyin gözünüzü seveyim. Test dediğin şey bir tüp kan, bir sürüntü örneği altı üstü. Erken yakaladın mı çoğunu antibiyotikle söküp atıyorsun zaten, geç kaldın mı işte o zaman...
Prezervatif kullanımını hâlâ bir tabu gibi gören, sanki güvensizlik belirtisiymiş gibi algılayan bir toplumda yaşıyoruz maalesef. Oysa o incecik kauçuk katman, sadece gebelikten değil, hayatını karartabilecek onlarca mikroptan koruyor seni. Güvenmek güzel şey tabii, insani bir duygu ama biyoloji güvenle çalışmıyor, tedbirle çalışıyor. Kendi bedeninize bir iyilik yapın, partnerinizle bu konuları açıkça konuşabilme olgunluğunu gösterin artık.
Bazen durup düşünüyorum da, ne çok şeyden korkuyoruz boşu boşuna. Hastalık insana dair, tedavi de insan için. Belirtileri görmezden gelmek, kafayı kuma gömmek hiçbir sorunu çözmedi bu zamana kadar, bundan sonra da çözmeyecek. Bir doktora gitmek, "Hocam bende şöyle bir durum var" diyebilmek inan bana dünyanın en doğal, en sağlıklı hareketi. Kendinize iyi bakın, şüpheyle yaşayacağınıza netlikle yaşayın, kafanız rahat olsun...
Kimse durup dururken cinsel yolla bulaşan hastalıkları konuşmak istemez abi, kimse! Oysa mikroplar bizim utanç duygumuzla beslenmiyor, onlar sadece biyolojik olarak yollarına devam ediyor. Bakteriler var mesela; bel soğukluğu ya da frengi gibi eskilerin adını duyunca bile ürktüğü o meretler. Bir de virüsler var tabii, uçuk gibi, hepatit gibi, bir girdiler mi vücuda kolay kolay terk etmeyen... Bazen sadece küçücük bir kaşıntıyla başlar her şey, bazen de aylarca hiç sesini çıkarmaz, sinsice bekler.
Neden hep başkalarının başına gelir sanırız ki bu işler? Vallahi billahi hepimiz aynı yanılgının içindeyiz. "Benim partnerim temizdir", "Biz öyle şeylerden uzağız" falan... Virüs insan seçmez dostum, statüye bakmaz, mesleğe bakmaz. Korunmasız tek bir temas, sadece tek bir dikkatsizlik yetip artıyor bile. Belirtiler kişiden kişiye öyle bir değişiyor ki, bazen adamda hiçbir şey yok sanırsın ama taşıyıcıdır; ötekinde ise hayatı zindan eden akıntılar, sancılar...
Geçenlerde eski bir tabip arkadaşımla çay içiyoruz, dedi ki "Bize gelenlerin yarısı hastalıktan değil, kulaktan dolma bilgilerle yaptıkları saçmalıklardan bıkmış durumda." Çok haklı! Test yaptırmaktan çekinip evde kendi kendine krem süren mi ararsın, internetten gördüğü bitki çaylarıyla şifa arayan mı... Yapmayın, etmeyin gözünüzü seveyim. Test dediğin şey bir tüp kan, bir sürüntü örneği altı üstü. Erken yakaladın mı çoğunu antibiyotikle söküp atıyorsun zaten, geç kaldın mı işte o zaman...
Prezervatif kullanımını hâlâ bir tabu gibi gören, sanki güvensizlik belirtisiymiş gibi algılayan bir toplumda yaşıyoruz maalesef. Oysa o incecik kauçuk katman, sadece gebelikten değil, hayatını karartabilecek onlarca mikroptan koruyor seni. Güvenmek güzel şey tabii, insani bir duygu ama biyoloji güvenle çalışmıyor, tedbirle çalışıyor. Kendi bedeninize bir iyilik yapın, partnerinizle bu konuları açıkça konuşabilme olgunluğunu gösterin artık.
Bazen durup düşünüyorum da, ne çok şeyden korkuyoruz boşu boşuna. Hastalık insana dair, tedavi de insan için. Belirtileri görmezden gelmek, kafayı kuma gömmek hiçbir sorunu çözmedi bu zamana kadar, bundan sonra da çözmeyecek. Bir doktora gitmek, "Hocam bende şöyle bir durum var" diyebilmek inan bana dünyanın en doğal, en sağlıklı hareketi. Kendinize iyi bakın, şüpheyle yaşayacağınıza netlikle yaşayın, kafanız rahat olsun...
