Cengiz Demir
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllarca haber peşinde koşarken bel ağrısından kıvranan yüzlerce insan gördüm, hatta bir dönem ben de o kervana katıldım! O ağrı öyle bir şeydir ki insana hayatı dar eder, nefesini keser, kımıldatmaz... Vallahi billahi yataktan kalkarken attığınız o ilk çığlığı sadece çeken bilir. Herkes size farklı bir akıl verir bu süreçte; kimi "hemen bıçak altına yat" der, kimi "sakın ameliyat olma, felç olursun" diye korkutur. Durun bir dakika, sakin olun ve o kafa karışıklığını bir kenara bırakın önce. Bel fıtığı dediğimiz şey dünyanın sonu değil, sadece vücudunuzun size verdiği bağıra bağıra bir "dur" ihtarı.
Ameliyat masası sanıldığı gibi bu işin ilk durağı falan değil dostlar, aksine en son çaresi! Yılların getirdiği tecrübeyle söylüyorum; fıtık teşhisi konan insanların belki de %90'ı hiç bıçak altına yatmadan, doğru adımlarla eski sağlığına kavuşuyor. Peki ne yapacağız abi ya, bu ağrıyla nasıl yaşayacağız? İlaçlar, fizik tedavi, doğru egzersizler ve en önemlisi günlük alışkanlıkları değiştirmek... İşte asıl sihir burada başlıyor. Vücut kendi kendini tamir etme konusunda muazzam bir makinedir, yeter ki siz ona biraz zaman ve doğru şartları tanıyın.
Yanlış oturmaktan, ağır kaldırmaktan ya da masa başında saatlerce iki büklüm çalışmaktan o omurlar arasındaki diskleri biz kendimiz patlatıyoruz aslında. Sonra da mucize bekliyoruz... Yahu sen senelerce beline üvey evlat muamelesi yap, sonra bir günde iyileşmeyi bekle, olur mu hiç? İlk yapacağınız şey o ağrılı akut dönemde beli dinlendirmek ama öyle haftalarca yatağa bağımlı kalmaktan bahsetmiyorum. Birkaç günlük kaliteli istirahatin ardından yavaş yavaş, zorlamadan hareket etmeye başlamak şart. Hareketsiz kalan kas zayıflar, zayıflayan kas da fıtığı daha çok tetikler.
Fizik tedavi uzmanının kapısını çalmak için neyi bekliyorsunuz mesela? Bakın açık konuşuyorum, işinin ehli bir fizyoterapistle çalışmak size hayatınızı geri verir. Doğru uygulanan sıcak-soğuk presler, manuel terapiler, nokta atışı egzersizler... Ağrıdan duramadığınız o günleri saniyeler içinde geride bıraktığınızı görünce gözlerinize inanamayacaksınız. Ama burada kilit nokta sürdürülebilirlik! Salondan çıkınca yine eski tas eski hamam yaşarsanız, o ağrı gelip kapınızı tekrar çalar...
Egzersiz yapmayı bir angarya değil, diş fırçalamak gibi günlük bir rutin haline getirmek zorundasınız. Özellikle core bölgesi dediğimiz karın ve bel kaslarını güçlendiren hareketler, bel fıtığının en büyük düşmanıdır. Güçlü kaslar ne demek biliyor musunuz? Omurgaya binen yükün yarı yarıya hafiflemesi demek, fıtığın üzerindeki baskının kalkması demek. Yüzme mesela... İmkanınız varsa gidin bol bol yüzün, suyun o iyileştirici gücü omurganızı adeta pamuk gibi yapar.
Peki ne zaman ameliyatı düşünmek lazım, asıl kritik soru bu değil mi? Eğer bacağınızda ciddi bir güç kaybı başladıysa, bastığınız yeri hissetmiyorsanız, hatta afedersiniz tuvaletinizi tutmakta zorlanıyorsanız... İşte o zaman hiç vakit kaybetmeden bir beyin ve sinir cerrahına koşacaksınız. Bu belirtiler yoksa, sadece ağrı çekiyorsanız ameliyat için acele etmek hayatınızın hatası olabilir. Bıçak altına yatmak en kolay yol gibi görünür ama sonrasındaki süreç hiç de öyle masal gibi ilerlemez bazen...
Kendi belinizin doktoru olmayı öğrenmek zorundasınız, başka yolu yok. Yerden bir şey alırken dizleri bükerek eğilmek, doğru yatakta uyumak, kilo vermek... Evet kilo! Belinize binen her ekstra kilo, o fıtığa saplanan yeni bir iğnedir aslında. Fazlalıklardan kurtulduğunuzda belinizin nasıl rahatladığını, adeta kuş gibi hafiflediğinizi görünce "ben bu zamana kadar boşuna çile çekmişim" diyeceksiniz. Kısacası dostlar; bel fıtığı yönetilebilir bir süreçtir, yeter ki doğru adımları atın ve bedeninize hak ettiği değeri verin.
Ameliyat masası sanıldığı gibi bu işin ilk durağı falan değil dostlar, aksine en son çaresi! Yılların getirdiği tecrübeyle söylüyorum; fıtık teşhisi konan insanların belki de %90'ı hiç bıçak altına yatmadan, doğru adımlarla eski sağlığına kavuşuyor. Peki ne yapacağız abi ya, bu ağrıyla nasıl yaşayacağız? İlaçlar, fizik tedavi, doğru egzersizler ve en önemlisi günlük alışkanlıkları değiştirmek... İşte asıl sihir burada başlıyor. Vücut kendi kendini tamir etme konusunda muazzam bir makinedir, yeter ki siz ona biraz zaman ve doğru şartları tanıyın.
Yanlış oturmaktan, ağır kaldırmaktan ya da masa başında saatlerce iki büklüm çalışmaktan o omurlar arasındaki diskleri biz kendimiz patlatıyoruz aslında. Sonra da mucize bekliyoruz... Yahu sen senelerce beline üvey evlat muamelesi yap, sonra bir günde iyileşmeyi bekle, olur mu hiç? İlk yapacağınız şey o ağrılı akut dönemde beli dinlendirmek ama öyle haftalarca yatağa bağımlı kalmaktan bahsetmiyorum. Birkaç günlük kaliteli istirahatin ardından yavaş yavaş, zorlamadan hareket etmeye başlamak şart. Hareketsiz kalan kas zayıflar, zayıflayan kas da fıtığı daha çok tetikler.
Fizik tedavi uzmanının kapısını çalmak için neyi bekliyorsunuz mesela? Bakın açık konuşuyorum, işinin ehli bir fizyoterapistle çalışmak size hayatınızı geri verir. Doğru uygulanan sıcak-soğuk presler, manuel terapiler, nokta atışı egzersizler... Ağrıdan duramadığınız o günleri saniyeler içinde geride bıraktığınızı görünce gözlerinize inanamayacaksınız. Ama burada kilit nokta sürdürülebilirlik! Salondan çıkınca yine eski tas eski hamam yaşarsanız, o ağrı gelip kapınızı tekrar çalar...
Egzersiz yapmayı bir angarya değil, diş fırçalamak gibi günlük bir rutin haline getirmek zorundasınız. Özellikle core bölgesi dediğimiz karın ve bel kaslarını güçlendiren hareketler, bel fıtığının en büyük düşmanıdır. Güçlü kaslar ne demek biliyor musunuz? Omurgaya binen yükün yarı yarıya hafiflemesi demek, fıtığın üzerindeki baskının kalkması demek. Yüzme mesela... İmkanınız varsa gidin bol bol yüzün, suyun o iyileştirici gücü omurganızı adeta pamuk gibi yapar.
Peki ne zaman ameliyatı düşünmek lazım, asıl kritik soru bu değil mi? Eğer bacağınızda ciddi bir güç kaybı başladıysa, bastığınız yeri hissetmiyorsanız, hatta afedersiniz tuvaletinizi tutmakta zorlanıyorsanız... İşte o zaman hiç vakit kaybetmeden bir beyin ve sinir cerrahına koşacaksınız. Bu belirtiler yoksa, sadece ağrı çekiyorsanız ameliyat için acele etmek hayatınızın hatası olabilir. Bıçak altına yatmak en kolay yol gibi görünür ama sonrasındaki süreç hiç de öyle masal gibi ilerlemez bazen...
Kendi belinizin doktoru olmayı öğrenmek zorundasınız, başka yolu yok. Yerden bir şey alırken dizleri bükerek eğilmek, doğru yatakta uyumak, kilo vermek... Evet kilo! Belinize binen her ekstra kilo, o fıtığa saplanan yeni bir iğnedir aslında. Fazlalıklardan kurtulduğunuzda belinizin nasıl rahatladığını, adeta kuş gibi hafiflediğinizi görünce "ben bu zamana kadar boşuna çile çekmişim" diyeceksiniz. Kısacası dostlar; bel fıtığı yönetilebilir bir süreçtir, yeter ki doğru adımları atın ve bedeninize hak ettiği değeri verin.
