Ceren Kalaycı
Kayıtlı Kullanıcı
Vallahi kime sorsam kafasında aynı deli soru: "Yahu ben bu kadar para vereceğim, o ameliyat masasına yatacağım ama ya birkaç yıl sonra yine o eski gözlüklere mahkum olursam?" Haklılar abi, insan canını ve cebini sokakta bulmuyor. İşin aslı şu ki, göze takılan o çok odaklı yapay mercekler bir kere yerleşti mi, kendi kendine numara üretmiyor, yani teknik olarak sıfırlanan numaranın geri gelmesi gibi bir durum fiziken imkansız. Ama gel de bunu yıllarca gözlük camı silmekten bıkmış, içi titreyen o kaygılı hastaya anlat...
Bizim halk arasında "göz numarasının tekrarlaması" dediğimiz şey aslında tamamen bir algı yanılsamasından ibaret desem yeri. Hani o ameliyatta kendi doğal, yaşlanmış ve esnekliğini yitirmiş merceğimizi çıkarıp yerine gıcır gıcır yapay bir lens koyuyorlar ya, işte o yapay malzeme ne yaşlanır ne de yapısı bozulur. Yani merceğin kendisinde bir numara kayması yaşanması imkansız gibi bir şey. Fakat göz dediğin sadece o mercekten ibaret değil ki; arkada koskoca bir ağ tabakası, yani retina var, sarı nokta var, göz tansiyonu var...
Bazen ameliyattan birkaç sene sonra görüşün hafifçe buğulandığını fark edip panikleyenler oluyor, "Eyvah, gözüm yine bozuldu!" diye feryat figan doktorun kapısına dayanıyorlar. Aslında olan şey çok basit: Yeni merceğin yerleştirildiği o incecik zar zamanla hafifçe kalınlaşıyor ve matlaşıyor. Tıpkı gözlük camının tozlanması gibi bir şey yani... Ama çözümü o kadar kolay ki, poliklinik şartlarında iki dakikalık bir lazer dokunuşuyla o zarı hemen temizleyiveriyorlar ve hop, görüş yine eski netliğine kavuşuyor.
Tabii bir de madalyonun diğer yüzü var; ameliyatı yapan hekimin o ilk günkü milimetrik hesaplamaları ne kadar doğru yaptığı meselesi. Eğer gözün yapısına uygun mercek gücü en başta milimetrik olarak doğru ölçülmediyse, ameliyat sonrasında hafif bir numara kalıntısı kalabiliyor. Yani numara sonradan tekrar oluşmuyor da, aslında en başından beri orada hafifçe duruyor oluyor... İşte bu yüzden o "akıllı" dediğimiz merceklerin göze yerleştirilmeden önceki ölçüm aşaması, neredeyse ameliyatın kendisinden çok daha kritik bir süreç haline geliyor.
Peki ya gözün arkasındaki o gizli düşmanlar? Yaş ilerledikçe şeker hastalığına bağlı hasarlar, sarı nokta hastalığı ya da glokom dediğimiz sinsice ilerleyen göz tansiyonu görüş kalitesini aşağı çekebiliyor. İnsan da doğal olarak bunu merceğin bozulmasına yoruyor, "Ameliyat işe yaramadı" diye düşünüyor kendi kendine. Halbuki mercek orada sapasağlam duruyor ama arkadaki sinir tabakası yorulmuş bir kere... Yani göz sağlığını bir bütün olarak korumadığımız sürece, dünyanın en iyi lensini de taktırsak bir noktada tıkanabiliyoruz maalesef.
Kısacası abi, içiniz rahat olsun, o takılan akıllı lensler ömürlüktür ve kendi kendine numara falan büyütmez. Eğer ameliyattan yıllar sonra bir bulanıklık hissediyorsanız, bu büyük ihtimalle ya o merceğin arkasındaki zarın tozlanmasındandır ya da gözün diğer dokularının yaşlanmasındandır. Senede bir kez olsun o rutin göz doktoru kontrolünü aksatmamak en mantıklısı galiba... Gerisi zaten teknolojinin ve doğru cerrahın elinde tereyağından kıl çeker gibi hallolup gidiyor.
Bizim halk arasında "göz numarasının tekrarlaması" dediğimiz şey aslında tamamen bir algı yanılsamasından ibaret desem yeri. Hani o ameliyatta kendi doğal, yaşlanmış ve esnekliğini yitirmiş merceğimizi çıkarıp yerine gıcır gıcır yapay bir lens koyuyorlar ya, işte o yapay malzeme ne yaşlanır ne de yapısı bozulur. Yani merceğin kendisinde bir numara kayması yaşanması imkansız gibi bir şey. Fakat göz dediğin sadece o mercekten ibaret değil ki; arkada koskoca bir ağ tabakası, yani retina var, sarı nokta var, göz tansiyonu var...
Bazen ameliyattan birkaç sene sonra görüşün hafifçe buğulandığını fark edip panikleyenler oluyor, "Eyvah, gözüm yine bozuldu!" diye feryat figan doktorun kapısına dayanıyorlar. Aslında olan şey çok basit: Yeni merceğin yerleştirildiği o incecik zar zamanla hafifçe kalınlaşıyor ve matlaşıyor. Tıpkı gözlük camının tozlanması gibi bir şey yani... Ama çözümü o kadar kolay ki, poliklinik şartlarında iki dakikalık bir lazer dokunuşuyla o zarı hemen temizleyiveriyorlar ve hop, görüş yine eski netliğine kavuşuyor.
Tabii bir de madalyonun diğer yüzü var; ameliyatı yapan hekimin o ilk günkü milimetrik hesaplamaları ne kadar doğru yaptığı meselesi. Eğer gözün yapısına uygun mercek gücü en başta milimetrik olarak doğru ölçülmediyse, ameliyat sonrasında hafif bir numara kalıntısı kalabiliyor. Yani numara sonradan tekrar oluşmuyor da, aslında en başından beri orada hafifçe duruyor oluyor... İşte bu yüzden o "akıllı" dediğimiz merceklerin göze yerleştirilmeden önceki ölçüm aşaması, neredeyse ameliyatın kendisinden çok daha kritik bir süreç haline geliyor.
Peki ya gözün arkasındaki o gizli düşmanlar? Yaş ilerledikçe şeker hastalığına bağlı hasarlar, sarı nokta hastalığı ya da glokom dediğimiz sinsice ilerleyen göz tansiyonu görüş kalitesini aşağı çekebiliyor. İnsan da doğal olarak bunu merceğin bozulmasına yoruyor, "Ameliyat işe yaramadı" diye düşünüyor kendi kendine. Halbuki mercek orada sapasağlam duruyor ama arkadaki sinir tabakası yorulmuş bir kere... Yani göz sağlığını bir bütün olarak korumadığımız sürece, dünyanın en iyi lensini de taktırsak bir noktada tıkanabiliyoruz maalesef.
Kısacası abi, içiniz rahat olsun, o takılan akıllı lensler ömürlüktür ve kendi kendine numara falan büyütmez. Eğer ameliyattan yıllar sonra bir bulanıklık hissediyorsanız, bu büyük ihtimalle ya o merceğin arkasındaki zarın tozlanmasındandır ya da gözün diğer dokularının yaşlanmasındandır. Senede bir kez olsun o rutin göz doktoru kontrolünü aksatmamak en mantıklısı galiba... Gerisi zaten teknolojinin ve doğru cerrahın elinde tereyağından kıl çeker gibi hallolup gidiyor.
