Ahmet Katan
Kayıtlı Kullanıcı
Erkeklik dediğin şeyin o kadar da göründüğü kadar sarsılmaz bir kale olmadığını anlamak için laboratuvardan gelen o tek sayfalık sperm testi raporuna bakman yeter. Bakıyorsun ve bam; sayılar yerlerde sürünüyor. Hani nerede o mangalda kül bırakmayan adam? Yıllarca vücuduna bir çöp konteyneri gibi davrandın, şimdi de mucize bekliyorsun... Yok öyle yağma abi. O mikroskobik canlılar senin yaşam tarzının birebir aynasıdır; sen neysen, onlar da o. Şimdi o elindeki sigarayı yavaşça kül tablasına bırak ve beni iyi dinle.
Dar kotları, o şık ama nefes aldırmayan sentetik iç çamaşırlarını hemen bu akşam çöpe atıyorsan konuşmaya devam edelim. Yumurtalıklar neden vücudun dışında duruyor sanıyorsun, hiç düşündün mü? Çünkü serinlik istiyorlar, resmen "beni rahat bırakın, pişirmeyin" diye bas bas bağırıyorlar. Sen gidiyorsun, o canım mekanizmayı daracık kumaşların içine hapsediyorsun, üstüne bir de saatlerce koltukta oturup ısıyı tavan yaptırıyorsun. Vallahi billahi intihardan farksız bu yaptığın. Bırakın arkadaşım şu estetik kaygıları, biraz nefes alsın oralar...
Beslenme çantasını abur cuburla dolduran bir adamın babalık hayalleri kurması bana biraz komik geliyor, kusura bakma. Neymiş, "ben etçilim abi, yeşillik yemem." Yeme de gör gününü o zaman! Çinko yok, selenyum hak getire, antioksidanın adını bile duymamışsın... Vücut o spermi taştan mı üretecek? Haftada iki gün balık yiyeceksin, o avokadoyu, cevizi öyle ya da böyle o tabağa koyacaksın. Hatta gerekirse gideceksin doktora, adamakıllı bir takviye programı hazırlatacaksın kendine.
Uykusuz geçen gecelerin, o bitmek bilmeyen mesailerin ve patronun dırdırının faturasını kim ödüyor zannediyorsun? Stres dediğin o illet hormon, kortizolü bir fırlatıyor, içeride ne kadar testosteron varsa hepsinin kökünü kurutuyor resmen. Sen yatakta dönüp dururken, içeride üretim hatları durma noktasına geliyor, işçiler greve gidiyor. Günde sekiz saat uyumayan adamın sperm kalitesinden bahsetmesi... Neyse, ağır konuşmayayım şimdi. Gece en geç on birde o gözler kapanacak, o telefon uzağa koyulacak, başka yolu yok.
Günde bir paket sigara içip, hafta sonları alkolün dibine vurup sonra da "bizim çocuk neden olmuyor" diye ağlanmak tam bir aymazlık örneğidir. O zehirli duman kanına karıştığı an, o küçük yüzücüler daha yola çıkmadan topallamaya başlıyor, DNA'ları paramparça oluyor. Kendi elinle kendi soyunu sabote ediyorsun, farkında mısın? Alkolü sosyal içicilik seviyesine çekeceksin, sigarayı ise tamamen hayatından defedeceksin. Zor mu geldi? O zaman baba olma hayalini de yavaşça rafa kaldırabilirsin.
O göbeği eriteceksin arkadaş, o bel çevresi öyle hamur işiyle, hareketsizlikle genişlemeye devam edemez. Yağ dokusu dediğin şey resmen bir östrojen fabrikası gibi çalışır erkek vücudunda; yani seni içten içe dişileştirir, testosteronunu emer bitirir. Haftada en az üç gün o spor salonunun kapısından gireceksin, ağırlık kaldıracaksın, ter akıtacaksın. Ama abartmadan, gidip de vücudu bitap düşürecek ağır antrenmanlardan bahsemiyorum. Düzenli, kararlı ve disiplinli bir hareketlilikten bahsediyorum ki içerideki fabrika yeniden çarkları döndürmeye başlasın.
Dar kotları, o şık ama nefes aldırmayan sentetik iç çamaşırlarını hemen bu akşam çöpe atıyorsan konuşmaya devam edelim. Yumurtalıklar neden vücudun dışında duruyor sanıyorsun, hiç düşündün mü? Çünkü serinlik istiyorlar, resmen "beni rahat bırakın, pişirmeyin" diye bas bas bağırıyorlar. Sen gidiyorsun, o canım mekanizmayı daracık kumaşların içine hapsediyorsun, üstüne bir de saatlerce koltukta oturup ısıyı tavan yaptırıyorsun. Vallahi billahi intihardan farksız bu yaptığın. Bırakın arkadaşım şu estetik kaygıları, biraz nefes alsın oralar...
Beslenme çantasını abur cuburla dolduran bir adamın babalık hayalleri kurması bana biraz komik geliyor, kusura bakma. Neymiş, "ben etçilim abi, yeşillik yemem." Yeme de gör gününü o zaman! Çinko yok, selenyum hak getire, antioksidanın adını bile duymamışsın... Vücut o spermi taştan mı üretecek? Haftada iki gün balık yiyeceksin, o avokadoyu, cevizi öyle ya da böyle o tabağa koyacaksın. Hatta gerekirse gideceksin doktora, adamakıllı bir takviye programı hazırlatacaksın kendine.
Uykusuz geçen gecelerin, o bitmek bilmeyen mesailerin ve patronun dırdırının faturasını kim ödüyor zannediyorsun? Stres dediğin o illet hormon, kortizolü bir fırlatıyor, içeride ne kadar testosteron varsa hepsinin kökünü kurutuyor resmen. Sen yatakta dönüp dururken, içeride üretim hatları durma noktasına geliyor, işçiler greve gidiyor. Günde sekiz saat uyumayan adamın sperm kalitesinden bahsetmesi... Neyse, ağır konuşmayayım şimdi. Gece en geç on birde o gözler kapanacak, o telefon uzağa koyulacak, başka yolu yok.
Günde bir paket sigara içip, hafta sonları alkolün dibine vurup sonra da "bizim çocuk neden olmuyor" diye ağlanmak tam bir aymazlık örneğidir. O zehirli duman kanına karıştığı an, o küçük yüzücüler daha yola çıkmadan topallamaya başlıyor, DNA'ları paramparça oluyor. Kendi elinle kendi soyunu sabote ediyorsun, farkında mısın? Alkolü sosyal içicilik seviyesine çekeceksin, sigarayı ise tamamen hayatından defedeceksin. Zor mu geldi? O zaman baba olma hayalini de yavaşça rafa kaldırabilirsin.
O göbeği eriteceksin arkadaş, o bel çevresi öyle hamur işiyle, hareketsizlikle genişlemeye devam edemez. Yağ dokusu dediğin şey resmen bir östrojen fabrikası gibi çalışır erkek vücudunda; yani seni içten içe dişileştirir, testosteronunu emer bitirir. Haftada en az üç gün o spor salonunun kapısından gireceksin, ağırlık kaldıracaksın, ter akıtacaksın. Ama abartmadan, gidip de vücudu bitap düşürecek ağır antrenmanlardan bahsemiyorum. Düzenli, kararlı ve disiplinli bir hareketlilikten bahsediyorum ki içerideki fabrika yeniden çarkları döndürmeye başlasın.
