Hakan Ulu
Kayıtlı Kullanıcı
Aynada o ilk çizgiyi, o hafif gevşemeyi gördüğün anı hatırlıyor musun? Hani sanki bir gecede olmuş gibi... Yerçekimi denen o amansız güçle yüzleşmek, vallahi insanın canını acıtıyor bazen. Yıllarca güldük, üzüldük, kilo verdik, güneşte yandık ve günün sonunda cildimiz "ben artık yoruldum" diye fısıldamaya başladı. Peki ama şimdi ne yapacağız, pes mi edeceğiz yani?
Aynanın karşısına geçip çeneni şöyle yukarı doğru hafifçe çekiyorsun değil mi, biliyorum abi ya, hepimiz yapıyoruz bunu! Hangi kremi sürsek, hangi sihirli dokunuş bizi o eski sıkı günlere döndürür diye delicesine arıyoruz. Aslında mesele sadece dışarıdan sürdüğümüz o pahalı kavanozlarda değil, içeride başlayan o büyük çöküşü durdurmakta. Kolajen eksiliyor işte, elastik lifler bir bir kopuyor ve cilt o eski yaylanma gücünü kaybediyor...
Su içmek, abartısız söylüyorum, bu işin temeli ama kimse dinlemiyor ki! Hücreler susuz kaldıkça büzüşüyor, kuruyan bir yaprak gibi büzüldükçe de sarkıyor meret. Günde iki litre suyu bardağa doldurup içmek çok mu zor Allah aşkına? Hani derler ya, nem girmeyen cilde sıkılık uğramaz diye, gerçekten de öyle.
Protein yemeden o cilt nasıl toplansın, soruyorum sana? Kas yapısı alt taraftan destek vermeyince üstteki deri çuval gibi sarkıyor tabii. Yumurtası, balığı, yeşilliği... Beslenmeyi düzeltmeden sürülen en lüks serum bile bir yere kadar fayda eder, gerisi tamamen hikaye.
Bazen de teknolojiye teslim olmak gerekiyor sanki, ne dersin? Büyülü bir değnek değil belki ama radyo frekanslar, odaklı ultrasonlar falan hani... İşin ehli bir uzmana denk gelirsen, o sarkan yerlerin altındaki kolajen fabrikalarını öyle bir tetikliyorlar ki şaşırırsın. Ama işte doğru klinik, doğru eller...
Yüz yogası dedikleri şeyi küçümseyenler var bir de. Vallahi billahi düzenli yapınca o yanakların nasıl yukarı kalktığına inanamayacaksın. Her gün sadece beş dakika, ciddiyim çok değil, sadece beş dakika zaman ayırmak bile o sarkan gıdıyı toplamaz mı zannediyorsun?
Uykusuz kaldığın o gecelerin faturasını kim ödüyor sanıyorsun peki? Gece biz uyurken vücut tamirat yapıyor, cildi sil baştan inşa ediyor resmen. Sen gidip sabaha kadar telefona bakarsan, o cilt de sabah seni morarmış ve torbalanmış bir yüzle karşılar işte...
Güneş kremi sürmeden dışarı adım atanlar var hâlâ, görünce çıldırıyorum! UV ışınları o lifleri kıtır kıtır kesiyor, cildin altını boşaltıyor resmen. Yaz kış demeden o koruyucuyu süreceksin, başka yolu yok.
Kestirmeden mucize beklemeyi ne zaman bırakacağız acaba? Zamanla sarkan bir şey, iki günde sürdüğün bir yağla pat diye toparlanmaz ki... Sabır şart, istikrar şart, biraz da kendine şefkat göstermek lazım sanki...
Aynanın karşısına geçip çeneni şöyle yukarı doğru hafifçe çekiyorsun değil mi, biliyorum abi ya, hepimiz yapıyoruz bunu! Hangi kremi sürsek, hangi sihirli dokunuş bizi o eski sıkı günlere döndürür diye delicesine arıyoruz. Aslında mesele sadece dışarıdan sürdüğümüz o pahalı kavanozlarda değil, içeride başlayan o büyük çöküşü durdurmakta. Kolajen eksiliyor işte, elastik lifler bir bir kopuyor ve cilt o eski yaylanma gücünü kaybediyor...
Su içmek, abartısız söylüyorum, bu işin temeli ama kimse dinlemiyor ki! Hücreler susuz kaldıkça büzüşüyor, kuruyan bir yaprak gibi büzüldükçe de sarkıyor meret. Günde iki litre suyu bardağa doldurup içmek çok mu zor Allah aşkına? Hani derler ya, nem girmeyen cilde sıkılık uğramaz diye, gerçekten de öyle.
Protein yemeden o cilt nasıl toplansın, soruyorum sana? Kas yapısı alt taraftan destek vermeyince üstteki deri çuval gibi sarkıyor tabii. Yumurtası, balığı, yeşilliği... Beslenmeyi düzeltmeden sürülen en lüks serum bile bir yere kadar fayda eder, gerisi tamamen hikaye.
Bazen de teknolojiye teslim olmak gerekiyor sanki, ne dersin? Büyülü bir değnek değil belki ama radyo frekanslar, odaklı ultrasonlar falan hani... İşin ehli bir uzmana denk gelirsen, o sarkan yerlerin altındaki kolajen fabrikalarını öyle bir tetikliyorlar ki şaşırırsın. Ama işte doğru klinik, doğru eller...
Yüz yogası dedikleri şeyi küçümseyenler var bir de. Vallahi billahi düzenli yapınca o yanakların nasıl yukarı kalktığına inanamayacaksın. Her gün sadece beş dakika, ciddiyim çok değil, sadece beş dakika zaman ayırmak bile o sarkan gıdıyı toplamaz mı zannediyorsun?
Uykusuz kaldığın o gecelerin faturasını kim ödüyor sanıyorsun peki? Gece biz uyurken vücut tamirat yapıyor, cildi sil baştan inşa ediyor resmen. Sen gidip sabaha kadar telefona bakarsan, o cilt de sabah seni morarmış ve torbalanmış bir yüzle karşılar işte...
Güneş kremi sürmeden dışarı adım atanlar var hâlâ, görünce çıldırıyorum! UV ışınları o lifleri kıtır kıtır kesiyor, cildin altını boşaltıyor resmen. Yaz kış demeden o koruyucuyu süreceksin, başka yolu yok.
Kestirmeden mucize beklemeyi ne zaman bırakacağız acaba? Zamanla sarkan bir şey, iki günde sürdüğün bir yağla pat diye toparlanmaz ki... Sabır şart, istikrar şart, biraz da kendine şefkat göstermek lazım sanki...
