Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Aynada kendime bakıp "tamam, bu sefer gerçekten bir şeyler yapmam lazım" dediğim o anı dün gibi hatırlıyorum. Kliniğe gidip doktorun masasına oturduğumda aklımdaki tek soru şuydu: Gerçekten bir iğneyle bu kilolardan kurtulmak mümkün mü, yoksa yine bir pazarlama balonuyla mı karşı karşıyayız?
Vallahi billahi son birkaç yıldır nereye dönsem bu zayıflama iğnelerini duyuyorum. Etrafımdaki herkes bir anda bu mucizevi enjeksiyonları konuşur oldu, sanki sihirli bir değnek dokunmuş gibi...
Peki bu mekanizma vücutta tam olarak nasıl çalışıyor, hiç düşündünüz mü? Aslında olay tamamen beynimizdeki iştah merkezini kandırmakla alakalı; vücuda "sen toksun, daha fazla yeme" sinyali gönderen GLP-1 benzeri hormonları taklit ediyor bu ilaçlar. Yani metabolizmayı fırtına gibi estirmekten ziyade, o bitmek bilmeyen yeme krizlerini bıçak gibi kesiyor.
Abi ya, günün sonunda o tabağı yarıda bırakabilmek gerçekten inanılmaz bir özgürlük hissiymiş. Yıllarca diyet yapıp akşam krizlerine yenik düşen biri olarak söylüyorum, o zihinsel gürültünün susması insanı öyle bir rahatlatıyor ki...
İşin tıbbi boyutuna bakarsak obezite artık sadece bir irade sorunu değil, kronik bir metabolizma hastalığı olarak kabul ediliyor. Bu iğneler de tam olarak bu kronik süreçte devreye girip hastanın kilo kaybetmesini kolaylaştırıyor, hatta Tip 2 diyabet riskini ciddi oranda düşürüyor.
Tabii her şey tozpembe değil, madalyonun bir de öteki yüzü var...
Geçen gün bir dostum "ben de başlasam mı" diye sordu, direkt durdurdum onu. Öyle kafana göre eczaneden alıp koluna yapabileceğin bir şey değil bu; mide bulantısı, sindirim sorunları, hatta bazen safra kesesi problemleri kapıyı çalabiliyor.
İğneyi bıraktığın an ne olacak peki? Eğer o süreçte yeme alışkanlıklarını kökten değiştirmediysen, verdiğin o kilolar koşa koşa geri geliyor, yani ilaç sana sadece bir zaman penceresi açıyor...
Doktor kontrolü olmadan bu işe kalkışmak gerçekten büyük cesaret, daha doğrusu cahil cesareti. Mutlaka bir endocrinolog veya dahiliye uzmanının kan tahlillerine bakıp karar vermesi gerekiyor.
İğne tedavileri obeziteyle mücadelede devrim niteliğinde bir araç mı, kesinlikle evet. Ama tek başına bir mucize mi, işte orası kocaman bir hayır. Hayat tarzını değiştirmeden sadece ilaca sırtını dayamak, temeli olmayan bir bina inşa etmeye benziyor.
Vallahi billahi son birkaç yıldır nereye dönsem bu zayıflama iğnelerini duyuyorum. Etrafımdaki herkes bir anda bu mucizevi enjeksiyonları konuşur oldu, sanki sihirli bir değnek dokunmuş gibi...
Peki bu mekanizma vücutta tam olarak nasıl çalışıyor, hiç düşündünüz mü? Aslında olay tamamen beynimizdeki iştah merkezini kandırmakla alakalı; vücuda "sen toksun, daha fazla yeme" sinyali gönderen GLP-1 benzeri hormonları taklit ediyor bu ilaçlar. Yani metabolizmayı fırtına gibi estirmekten ziyade, o bitmek bilmeyen yeme krizlerini bıçak gibi kesiyor.
Abi ya, günün sonunda o tabağı yarıda bırakabilmek gerçekten inanılmaz bir özgürlük hissiymiş. Yıllarca diyet yapıp akşam krizlerine yenik düşen biri olarak söylüyorum, o zihinsel gürültünün susması insanı öyle bir rahatlatıyor ki...
İşin tıbbi boyutuna bakarsak obezite artık sadece bir irade sorunu değil, kronik bir metabolizma hastalığı olarak kabul ediliyor. Bu iğneler de tam olarak bu kronik süreçte devreye girip hastanın kilo kaybetmesini kolaylaştırıyor, hatta Tip 2 diyabet riskini ciddi oranda düşürüyor.
Tabii her şey tozpembe değil, madalyonun bir de öteki yüzü var...
Geçen gün bir dostum "ben de başlasam mı" diye sordu, direkt durdurdum onu. Öyle kafana göre eczaneden alıp koluna yapabileceğin bir şey değil bu; mide bulantısı, sindirim sorunları, hatta bazen safra kesesi problemleri kapıyı çalabiliyor.
İğneyi bıraktığın an ne olacak peki? Eğer o süreçte yeme alışkanlıklarını kökten değiştirmediysen, verdiğin o kilolar koşa koşa geri geliyor, yani ilaç sana sadece bir zaman penceresi açıyor...
Doktor kontrolü olmadan bu işe kalkışmak gerçekten büyük cesaret, daha doğrusu cahil cesareti. Mutlaka bir endocrinolog veya dahiliye uzmanının kan tahlillerine bakıp karar vermesi gerekiyor.
İğne tedavileri obeziteyle mücadelede devrim niteliğinde bir araç mı, kesinlikle evet. Ama tek başına bir mucize mi, işte orası kocaman bir hayır. Hayat tarzını değiştirmeden sadece ilaca sırtını dayamak, temeli olmayan bir bina inşa etmeye benziyor.
