Sibel Hoca
Kayıtlı Kullanıcı
Gece yarısı aniden uyanıp yanımızdakinin nefesini dinlemek ya da o malum ses yüzünden odadan kaçmak... Hangimiz yaşamadık ki bunu, vallahi hepimizin evinde en az bir kere dönmüştür bu muhabbet. İnsan bazen kendi çıkardığı sesten bile irkilip uyanıyor, sonra gel de geri uyu. Yastığın yüksekliğini değiştirmek sanki ilk akla gelen şey gibi duruyor ama o da her zaman mucize yaratmıyor işte.
Sırtüstü yatma sevdası var ya, bütün mesele orada düğümleniyor aslında. Sen öyle rahatça uzandığını sanırken boğazdaki kaslar gevşeyip yolu tıkıyor, sonra gelsin o motor gürültüsü. Yan dönüp yatmak öyle büyük bir fark yaratıyor ki bazen... Hatta sırta küçük bir yastık dayayıp dönmeyi engellemek en bilinen, en eski numaradır.
Akşam yemeğinde biraz kantarın topuzunu kaçırdıysak, hele bir de geç saatte bir şeyler atıştırdıysak o gece uykuyu unutmak lazım. Mide dolu olunca diyaframa baskı yapıyor, nefes alıp vermek zaten kendi kendine bir işkenceye dönüşüyor. Abi yok yani, yatmadan iki üç saat önce boğazı rahat bırakmak şart, yoksa bütün gece yatakta dönüp dururuz.
Odanın havası kuruyunca geniz tıkanıyor, burun kanalları daralıyor haliyle. Peteğin üstüne bir kap su koymak ya da o odayı uyumadan önce şöyle bir güzel havalandırmak... Bazen en karmaşık görünen dertlerin çözümü bu kadar basit şeylerde gizli oluyor işte. Burnun açık değilse ağızdan nefes almaya başlıyorsun, sonrası malum.
Kilo meselesine hiç girmek istemiyorum aslında ama ne yalan söyleyeyim, boyun çevresinde biriken o azıcık yağ bile soluk borusuna baskı yapmaya yetiyor. Birkaç kilo verince uykunun kalitesinin nasıl bir anda değiştiğini görünce insan gerçekten şaşırıyor. Ha deyince olmuyor tabii, zaman isteyen bir süreç bu...
Akşamları yorgunluğu atmak için içilen o keyif çayları, kahveler ya da bir kadeh bir şey... İnsanı rahatlatıyor gibi görünse de kasları aşırı gevşettiği için geceyi zindan edebiliyor. Zaten günün yorgunluğu üstümüzde, bir de kaslar tamamen salınca kendisini... Neyse, ne demek istediğimi anladınız siz.
Yatış pozisyonunu düzeltmek, odayı nemli tutmak, belki biraz beslenmeye dikkat etmek derken hayat kalitemiz yavaş yavaş yükselmeye başlıyor. Kendimiz için olmasa bile yanımızda mışıl mışıl uyumayı hak eden o insan için bir yerden başlamak gerek galiba. Küçük değişimler, uzun vadede bambaşka bir sabah uyanışı demek.
Sırtüstü yatma sevdası var ya, bütün mesele orada düğümleniyor aslında. Sen öyle rahatça uzandığını sanırken boğazdaki kaslar gevşeyip yolu tıkıyor, sonra gelsin o motor gürültüsü. Yan dönüp yatmak öyle büyük bir fark yaratıyor ki bazen... Hatta sırta küçük bir yastık dayayıp dönmeyi engellemek en bilinen, en eski numaradır.
Akşam yemeğinde biraz kantarın topuzunu kaçırdıysak, hele bir de geç saatte bir şeyler atıştırdıysak o gece uykuyu unutmak lazım. Mide dolu olunca diyaframa baskı yapıyor, nefes alıp vermek zaten kendi kendine bir işkenceye dönüşüyor. Abi yok yani, yatmadan iki üç saat önce boğazı rahat bırakmak şart, yoksa bütün gece yatakta dönüp dururuz.
Odanın havası kuruyunca geniz tıkanıyor, burun kanalları daralıyor haliyle. Peteğin üstüne bir kap su koymak ya da o odayı uyumadan önce şöyle bir güzel havalandırmak... Bazen en karmaşık görünen dertlerin çözümü bu kadar basit şeylerde gizli oluyor işte. Burnun açık değilse ağızdan nefes almaya başlıyorsun, sonrası malum.
Kilo meselesine hiç girmek istemiyorum aslında ama ne yalan söyleyeyim, boyun çevresinde biriken o azıcık yağ bile soluk borusuna baskı yapmaya yetiyor. Birkaç kilo verince uykunun kalitesinin nasıl bir anda değiştiğini görünce insan gerçekten şaşırıyor. Ha deyince olmuyor tabii, zaman isteyen bir süreç bu...
Akşamları yorgunluğu atmak için içilen o keyif çayları, kahveler ya da bir kadeh bir şey... İnsanı rahatlatıyor gibi görünse de kasları aşırı gevşettiği için geceyi zindan edebiliyor. Zaten günün yorgunluğu üstümüzde, bir de kaslar tamamen salınca kendisini... Neyse, ne demek istediğimi anladınız siz.
Yatış pozisyonunu düzeltmek, odayı nemli tutmak, belki biraz beslenmeye dikkat etmek derken hayat kalitemiz yavaş yavaş yükselmeye başlıyor. Kendimiz için olmasa bile yanımızda mışıl mışıl uyumayı hak eden o insan için bir yerden başlamak gerek galiba. Küçük değişimler, uzun vadede bambaşka bir sabah uyanışı demek.
